Dokuczanie

Witam, chcę się z wami podzielić czymś o czym nie mówiłem nikomu z bliskich mi osób. To o czym wam opowiem strasznie ciąży na mojej psychice i nie wiem jak sobie z tym poradzić. Zacznę od początku. Mieszkam na wsi i pod koniec 6 klasy nasza wychowawczyni nam powiedziała że gdy pójdziemy do gimnazjum zostaniemy rozdzieleni (nigdy wcześniej klasa z naszej wsi nie była dzielona-zawsze cała szła do 1 klasy gimnazjum w gminie) powodem było zachowanie-pod tym względem nasza klasa była najgorsza w szkole. Jednak bardzo lubiłem moją klasę, miałem super wychowawczynię i wgl wszystko były ok. W klasie miałem grupę kolegów ja i 2 innych- zawsze razem na przerwie- graliśmy w tenisa stołowego byliśmy najlepsi w klasie. W nogę też nie grałem źle, byłem jednym z lepszych w klasie. Mieliśmy chłopaka z którego każdy się śmiał- w sumie takich ludzi zawsze było mi szkoda i ja się z takich nigdy nie śmiałem ale on był wredny,chciał żeby mu dokuczano i wyzywano. Tych co go wyzywali lubił bardzo chciał się wkupić w ich łaski a tych co go nie bili nie lubił. Sam go nie lubiłem, biliśmy się bardzo często.(tak wiem ze to niewiarygodne ale tak było). W 6 klasie wykryto u mnie wadę serca, nie mogłem ćwiczyć- bardzo nad tym ubolewałem. W wakacje okazało się ze pójdę do klasy z chłopakami z którymi raczej się nie kolegowałem- czasem graliśmy w piłkę wieczorami.(Pani nam powiedziała ze my- czyli ja i moi 2 koledzy na pewno zostaną rozdzieleni bo razem się źle zachowujemy). Nie chciałem odchodzić ze szkoły strasznie ją lubiłem, nauczycieli też, nie byli wymagający ja się uczyłem na samych 4 i 5. Początek roku się zbliżał a ja strasznie bałem się gimnazjum, dobrym myśleniem podtrzymywałem się na duchu ale wiedziałem że sam siebie oszukuję. Przecież będę w nowej klasie ! 35 osób i tylko 5 które znam. W wakacje złamałem rękę i nos znowu powód-wada serca. Nie mogłem ćwiczyć na wf. Klasa była nawet spk ale każdy miał swoją grupę z którą się trzymał. My też się trzymaliśmy razem ale nie byliśmy kolegami jakoś od zawsze wiec raczej siedzieliśmy razem. W październiku pojechałem do szpitala ze wzgl na moją wadę. Spędziłem tam miesiąc a gdy wróciłem do szkoły nie było dobrze- reszta klasy była do nas wrogo nastawiona- kumple z mojej szkoły pili i palili chyba dlatego a oni myśleli ze ja jestem taki sam. Na wf wróciłem jednak wiedziałem ze będę tragicznie grał w nogę- nie grałem na poważnie 1.5 roku. Chłopaki na początku pytali czm robie takie głupie błędy potem zaczeli się na mnie drzeć, wyzywać. Nawet z mojej dawnej szkoły chłopaki nie lubili mnie bo nie piłem i nie paliłem. Doszło do tego ze byłem samotny,nieśmiały. 1 klasa jakoś zleciała w 2 było jednak tragicznie było jeszcze gorzej bo gdy nawet wracałem busem z kolegami z dawnej szkoły mnie wyzywali. Okazało się że mój kolega ten co razem graliśmy też nie ma lekko, jeszcze gorzej ode mnie go wyzywali, I najgorsze jest to ze nie przez nowych a przez kolegów z podstawówki do których nic nie miałem to zaczęli u 2 kolegi też. W 3 klasie ten gościu co w podstawówce go wyzywali- w gimnazjum zresztą też cały czas mnie popychał i biliśmy się) Nie wiem co mu odbiło. Chciałem iść z tym do Dyrki bo z każdym rokiem było coraz gorzej ale na forach mówili i psycholog szkolny też żebym to zignorował i teraz żałuję. W klasie Gim byłem nieśmiały i wrażliwy zawsze byłem, nowi nauczyciele strasznie wredni. W podstawówce z kolei zawsze się zgłaszałem na lekcjach, niczego się nie bałem. W gimnazjum zmieniłem się , miałem złe oceny. Ale dogadywałem się poza klasą z każdym miałem kolegów w każdej klasie poza moją (w równoległych kasach) a nawet w młodszych, Zawsze wiem co powiedzieć komuś, odpyskować itp. Ale chłopaków z mojej klasy się bałem szczególnie jednego- był we wszystkim najlepszy w klasie. Ignorowanie na nic się nie zdało, wyzywanie ich jeszcze gorzej. Teraz chodzę do szkoły średniej połowa klasy to moja dawna klasa z gimby. I teraz są spoko ja sam mam kolegów nowych ale nadal nie potrafię się otrząsnąć po tym co było w gimnazjum. Nie mogę przez to spać, jest mi smutno jak sobie o tym przypomnę. Nie wiem co robić…czuję bezsilność… poradźcie jak o tym zapomnieć jak sobie z tym poradzić. Jeszcze gdy sobie pomyślę ze teraz usuwają gimnazja i gdybym sam się załapał do tej reformy nic by mnie przykrego nie spotkało to aż mi chce się płakać.

Współczuje. Może znajdz jakiegoś dobrego psychologa. Pomyśl,że to już przeszłość i że to tamci ludzie byli słabi,mieli kompleksy,bo tak zachowują się tylko ludzie z kompleksami. Pozdrawiam