Strach przed ślubem.

Zbliża się nieubłaganie termin mojego ślubu stąd wiele rozterek i wątpliwości. Problem polega na tym, że chyba nie kocham mojego przyszłego męża tak jak powinnam. Kocham go ale tak jak się kocha tatę czy coś w tym rodzaju. Boję się naszej nocy poślubnej bo ja nawet nigdy tego nie robiłam. Powiedziałam przyszłemu mężowi, że chciałabym z tym poczekać do ślubu, a on to uszanował tylko, że ja nie jestem w ogóle gotowa na to. Pogubiłam się.

Ile jeszcze będziesz zakładać ten sam temat? Idz do terapeuty.

W czym mi to pomoże?

Jeśli będzie ślub przed ołtarzem w kościele , to nie masz się co martwić , Najświętsza Maria w niewidzialny sposób udzieli ci błogosławieństwa macierzyńskiego i obdarzy cię darem małżeńskiego szczęścia i płodności . Wszystko będzie ok .

Myślę, że gdybyście zaczęli uprawiać sex przed ślubem, a nawet narzeczeństwem to nie miałabyś tyle wątpliwości. Ale skoro wiara lub inne przekonania Ci na to nie pozwalają, to może warto przełożyć ślub o kilka miesięcy. Przecież to twoje życie i Ty będziesz z nim żyć (mniemam, że do końca życia).

Co ja mu powiem? Wszystko już mamy zaplanowane i zorganizowane. To będzie mały i skromny ślub, a właściwie przyjęcie ale jednak.

Narzeczony jest sporooo od Ciebie starszy, traktujesz go jako opiekuna i zbawcę a nie męża. Terapeuta pomogłby Ci zrozumiec dlaczego ogolnie chciałaś się związać z tym facetem, uczucie a może coś zupełnie innego? Mogłabyś trochę naprawić swoją psychikę bo za dużo jest w Tobie sprzeczności. Zachowujesz się trochę jak dziewczynka w zaaranżowanym małżeństwie która pozna wybranka dopiero po ślubie.

Nikt mnie nie zmuszał do nawiązania z nim kontaktu, a co dalej za tym idzie narzeczeństwa czy ślubu. Jest ode mnie dużo starszy, ale akurat to mi się w nim podoba bo w połączeniu z jego charakterem i tym jak mnie traktuje jest dla mnie trochę takim tatusiem, którego nigdy nie miałam. W każdym razie ta noc poślubna...

Tyle że z 'tatusiem' zdrowy człowiek seksu nie uprawia. Chyba nie dostrzegasz prawdziwego problemu (swoich braków które ten związek ma zalepić), niechęć do seksu z partnerem to tylko jego konsekwencja. Podświadomie najwidoczniej wcale nie traktujesz go jako partnera. Nie mam nic więcej do dodania.

Ale ja go w jakiś sposób kocham. Wiem też, że nie chciałabym związku z młodym chłopakiem bo nie widziałabym w nim oczekiwanych przeze mnie cech. Chcę spędzić życie z tym człowiekiem, ale nie wiem co będzie po ślubie w kwestii intymnej.

Nie wiesz, bo sama do tego doprowadziłaś. Z tego co piszesz to ślubu nie przełożysz/odwołasz, bo wszystko już przecież jest zaplanowane, sex przed ślubem jak rozumiem też nie wchodzi w grę. Wiec skoro żadna rada nie jest dla Ciebie dobra to zostaje Ci zacisnąć zęby i liczyć na to, że jakoś to będzie. A jak nie, trudno. Decyzję podjęłaś samodzielnie, jesteś dorosła, wiec bierz za nią odpowiedzialność.

może twój narzeczony też chce abyś wystąpiła na ślubie w kościele przed ołtarzem w białej sukni .