To tylko przyjaciel?

Właśnie minęła połowa mojej ciąży. Która znoszę w sumie nie najlepiej ale nie o to tu chodzi. Jestem z moim narzeczonym od 3 lat. Na początku wielka miłość a pozniej. Pasma rozczarowań.. Wszystkie ważne decyzje podejmuje za niego ja, ewentualnie jego MAMA . Strasznie mnie irytuje ze nie ma własnego zdania i jest bardzo potulny. Odkąd jestem w ciąży zachowuje się tak jakby nic się nie działo. Dalej mieszkamy w wynajmowane kawalerce a on dalej wychodzi na piwo z kolegami albo co gorsze zaprasza ich do nas. Nawet jak źle się czuje i chce chwile poleżeć. Jak można się domyślić nienawidzi moich kolegów a zwłaszcza mojego przyjaciela który bardzo mnie wspiera w tym czasie mimo że mieszkamy 80 km od siebie. Potrafi przyjechać żeby naprawić mi klamkę w drzwiach bo narzeczonego nie mogę się doprosic.. Ostatnio ten właśnie przyjaciel powiedział mi coś co strasznie mnie zaskoczyło. Powiedział ze co by się nie działo to z nim nie zgine i ze będzie mi pomagał jak tylko będzie mógł ale nie może mi już dać tyle ile chciał wcześniej. Jak mam to rozumieć....

on cię kocha kobieto, ale wie, że nie może z Tobą być bo masz męża/narzeczonego z którym jesteś i dla niego jesteś niedostępna. Proponuje Ci on przyjaźń z ograniczoną odpowiedzialnością :)

kocha cie choc wie ze nigdy ze soba nie bedziecie, wciaz chce sie z toba przyjaznic a ty co czujesz do niego?

Sytuacja jest zbyt skomplikowana. Jestem w ciąży, mieszkam z mężczyzną który chce spędzić ze mną całe życie ale jakoś nie daje mi tego odczuć. Sama nie wiem, a on jest nie tylko moim przyjacielem, jest już jak cześć rodziny bo i moi rodzice go uwielbiają. Bardzo go szanuje ze tak mi pomaga i ze zawsze mogę na niego liczyć, nie ukrywam zdarzały się sytuacje ze patrzyłam na niego inaczej ale nigdy mu o tym nie mówiłam. On jest do tego stopnia nieprzewidywalny ze wszystkiego można się spodziewac. Oczywiście pozytywnie nieprzewidywalny. :)