Samotna...

to okropne uczucie nie należeć do nikogo. Kiedy wiesz, że nikt się o ciebie nie martwi, nikogo nie obchodzi czy dotarłaś dzisiaj zdrowa do domu, czy nic złego cię nie spotkało. Mam 30lat, rodzeństwo które ma już swoje rodziny i rodziców którzy są zachwyceni nowym zięciem/synową, jedna wielka sielanka do której ja nie mam wstępu. Mają mnie za wyrzutka, dziwoląga do którego nie trzeba sie nawet odzywać, bo po co? przecież u mnie i tak nic ciekawego... Chodzę tylko do pracy i nigdzie indziej, nie mam znajomych ani przyjaciół. ...to przykre...kiedy nawet własna rodzina cię nie akceptuje, nie zaprasza nawet na rodzinne imprezy, wszystko im jedno czy będę czy nie... :( to boli..nawet bardzo i coraz częściej się zastanawiam po co tak żyć? i wiem, że nic się nie zmieni, bo skoro własna rodzina nie umie mnie lubić to dlaczego ktoś inny miałby... :( Doceniajcie, że macie kogoś obok siebie bo nawet nie wiecie jaki to skarb...bez tego człowiek jest niczym :(

dobrze prawisz a sie kogoś takiego straci to się docenia jak się już straci taką osobę a wtedy z regóły jest za poźno:/

Masz spokój z imprezkami rodzinnymi , pseudo znajomymi, nikt Ci nie marudzi i masz wszystko gdzieś. Ja tak mam i nie zamierzam tego zmieniać a za kilka lat 40 już.

ja to mam juz 45 lat i za tymi imprezkami nigdy nie przepadalam.nudy i strata czasu na te sztywne bale.wole swoje 4 katy i psa.nikt mi ryja w moje sprawy nie wciska,nie gada co byloby gdyby.tak mi jest dobrze i juz.a znajomych to ja mam badz ile na takie przelotne gadki np.w sklepie,na ulicy.nie wiem czym sie tak dolujesz autorko.