Znajomi a chłopak

Mój problem polega na tym ze nie umiem już beztrosko gdzieś wyjść. Widuje się tylko z chłopakiem, albo u mnie albo i niego. Skończyłam liceum, dziś miałam okazje spotkać się z dawnymi koleżankami i kolegami, była akurat potańcówka. Powiedziałam chłopakowi ze pójdę, on na to ze mam robić co chce, widziałam ze mu to nie pasuje bo sposobie rozmowy i tego ze wydawał się obrażony. On ma znajomych, ale nie wychodzi z nimi, a jak już wychodzi to idziemy razem. Stwierdziłam ze nie pójdę i przyszłam do niego. Rozum mówił idź w inne towarzystwo a serce idź do chłopaka bo siedzi smutny w domu.. wysyłał mi snapy typu "fajny dzień.." wcześniej. Jeśli chodzi o kontakty z równieśnikami to nie mam, utraciłam. Przykro mi z tego powodu ale prawdę mówiąc wole się spotkać z chłopakiem niż z nimi, bo oni zazwyczaj spotykają się na chlanie. Moja rodzina mówi ze przez chłopaka zbabcialam i nie mam życia. Kazali mi wyjść do ludzi, oklamal ich ze idę a byłam jednak u niego. Czy to już ciężkie uzależnienie od człowieka? Nie chce być od niego aż tak uzależniona.. jak się pozbyć tego i żyć normalnie w związku..