Co zrobić ze swoim życiem.

WItam. Od 19 roku życia czyli od zakończenia liceum zaczęła się moja wegetacja życiowa, nic nie robię tylko albo śpię albo siedzę na kompie. Mam depresję endogenną i wstanie z łóżka jest dla mnie nie lada wyzwaniem i tak już od 2 i pół roku, jedyne co robię to staram się regularnie chodzić na studia, których nie opuszczam, więc te 5 godzin dziennie mam aktywności, reszta to pusty czas, czuję że przegrałem życie, rzadko wychodzę z domu, czasami tylko ze znajomymi gdzieś wyjdę. Mam teraz 22 lata. biorę leki na depresje

odstaw leki i zacznij pić

Normalna sprawa. Ja mam 30 lat i też tak wegetuję :)

nie mam pomysłu na zycie

Nie odpuszczaj sobie,dyscyplina moze Cie uratowac,dlatego nadal chodz regularnie na zajecia.I naprawde,kiedy napusales,ze nic nie robisz,to mialam przed oczami obraz Ferdka w kalesonach i fotelu z puszka piwa;)A Ty studiujesz!Naprawde robisz cos w swoim zyciu!Zdobycie wyksztalcenia jest wazne,nie rezygnuj z tego,sprobuj tylko znalezc cos co wypelni Ci troche wolny czas.Nie myslales o jakims wolontariacie?Albp udzielaniu korkow dzieciom/mlodziezy?Przy okazji,z korepetycji wpadlohy Ci troche grosza do kieszeni.

nie odpuszczaj studiów. a przecież w czasie wolnym możesz uczestniczyć w eksperymentach medycznych , poświęcając swój organizm rozwojowi medycyny , dla dobra ludzkości , w którego rozwój będziesz miał znaczący wkład. czyż nie jest to radosne i satysfakcjonujące?

Zmień leki...

leki sa ok

seksu mi brak. zakochałem się w pewnym Mirku

Up ten pode mna to troll

Rob w miedzy czasie jakieś kursy zawodowe

Zmien lekarza i pewnie tez leki. Jesli sa dobrze dobrane to po kilku tygodniach jest poprawa, wien z wlasnego doswiadczenia. U ciebie nie dzialaja, bo w ciagu pol roku pacjent powinien calkowicie stanac na nogi. Twoje teksty o przegranym zyciu sa nonsensem, typowym dla osoby w depresji. Zacznij od porzadnego leczenia. Pozdrawiam.

Up

Up