Czy trzeba wyznaczać granice innym?

Czy nie - wtedy wiemy na jak wiele mogą sobie pozwolić w ranieniu nas, czy mają umiar, jakie są ich serca. Czy sami z siebie są w stanie się zatrzymać w złości. Czy gdybyśmy dali znać na początku ranienia tej drugiej osobie, że się wycofujemy/ zamykamy w sobie na nią - czy to by dało jej do myślenia i sama to zrozumiała, że pewnych granic w stosunku do drugiej osoby nie warto przekraczać? Czy też lepsze jest cierpliwe tłumaczenie takiej osobie co czujemy? Złość i agresja mogą zaślepić. “There are poisons that blind you, and poisons that open your eyes.”