Nie będzie przeprosin

Jak to jest ze przez 3 lata przepraszam usłyszałam może z 5 razy? Jak to jest ze nigdy nie zapuka do moich drzwi i nie powie "nie kłóćmy się"? Zrobił mi małą akcję po pijaku, musiałam go szukać z siostrą i prosić żeby nie kupował kolejnego piwa w barze a potem zaciągać siłą do taksówki. Ululałam ładnie do snua rano powiedziałam cześć i wyszłam. To jest chyba logiczne że za coś takiego trzeba przeprosić albo zadośćuczynić. Po paru dniach dostaje wiadomosc "pewnie nie chcesz sie widziec?" I co to mają być przeprosiny? Kolejnego dnia taka sama wiadomość. Ja odchodze od zmysłów i już nie wytrzymuję, tęsknię, dodatkowo rozwala mnie to że jego duma jest ważniejsza ode mnie, jestem w rozsypce. On na co dzień jest kochany i czuły ale przez gardło nie przejdzie mu przepraszam a ja potrzebuję tego, chociazby z szacunku do mojej osoby. Co robić...........

Na niego nie działa nic, ani słowa, ani cisza... Pochodzi z trudnego domu i nikt nie nauczył go przepraszać, ale zawsze znajdzie wytłumaczenie albo wpędza mnie w poczucie winy... nigdy po prostu nie przyzna ze zrobil cos zlego, glupiego. To jest nie do wytrzymania. Macie jakies sposoby na takiego typa?

nikt?