Brak chęci do życia. Co robić?

Witam, piszę do Was z moim hmm "małym" problemem. Otóż mam 20 lat, studiuje na 1 roku i od 3-4 miesięcy nie mam na nic ochoty, nic mi się nie chce, nic nie sprawia mi przyjemności. Jakby tego było, 1,5 miesiącu zerwała ze mną dziewczyna po prawie 2-rocznym związku, która kochałem i zresztą dalej kocham(była moją pierwsza, i myślałem że ostatnią, w planach miałem oświadczyny itp). Od początku studiów, czyli od października nic nie sprawia mi przyjemności, ani imprezy, granie na konsoli, czytanie książek, czy ogladanie seriali, czuję się totalnym warzywem. Gdy w na poczatku listopada powiedziałem o tym ówczesnej dziewczynie to powiedziała że przesadzam i zebym nie gadał jak p***a... na codzień staram się uśmiechać, ale nic sie nie poprawia. Jakby tego było mało, od 2 tygodni nie moge spokojnie spać, budze się w nocy, czasami śni mi się była dziewczyne lub jej rodzina. W sylwestra pisałem do niej i dzwoniłem(wiadomo, byłem pijany), to w zamian sie dowiedziałem się że nie chce mieć zadnego kontaktu i że nie chce sobie mną zawracać głowy. Usunąłem wszystkie kontakty z nią, ale to nic nie daje. Codziennie marzę aby dany dzień się skończył, i zeby czas mijał dalej choć nie mam określonego celu w żćyiu.. Co mam robić?

Leki od depresji yasss to jest to tylko dzieki nim poczujesz sie lepiej i znow zobaczysz jednorozce i tęczę!!

Lub idź do psychologia bo to jest już depresja

To typowe u dzisiejszych 15-30 latków, którzy są zbyt krusi psychicznie by stawiać czoła przeciętnym wyzwaniom jakie daje obecne życie.

Trzeba się w ziać do galopu i zapisać się do jakiejś poradni psychologicznej. Ja długo opłakiwałam byłego chłopaka bo też był on moim pierwszym mężczyzną w życiu pod względem fizycznym i uczuciowym. Kiedy mnie zostawił świat mi się zawalił i nic mnie nie interesowało tylko, żeby wrócił a on nie dosyć , że znalazł sobie inna to zaraz zmajstrował jej dziecko i taki był finał. Jeszcze przez jakiś czas chciałam do niego wrócić i prosiłam go o to pomimo, że dziecko w drodze i, że zniosę wszystko - wiem, wiem to totalna głupota. Moja mama nie mogła na toi patrzeć i teraz dziękuje bogu, że zapisała mnie do psychologa na Lwowską 5 w Warszawie. Po roku chodzenia do mojej Pani terapeutki stwierdzam, że nie było warto tak opłakiwać i robić sobie wyrzutów. Wiele rzeczy wyszło w terapii, że to wcale nie ja byłam winna ale on... Teraz jestem w normalnym związku i już inaczej patrze na to wszystko co się wydarzyło.