Samotność.

Mam 17 lat i jest mi bardzo ciężko.Nie mam nikogo z kim mogłabym szczerze porozmawiać i czuję się cholernie samotnie .Nie raz próbowałam coś z tym zrobić ale kończyło się na płaczu i wyciu w nocy w poduszkę. Ostatnio coraz częściej myślę o samobójstwie bo już nie mam siły. Jednak wciąż mam nadzieję że to się zmieni , żeby dać temu czas .Mam marzenia ale boję się że jestem zbyt słaba by je zrealizować i nigdy nie będę w stanie opisać jak bardzo jest mi przykro .

Zyj na zlosc innym. Zapomnij o zlych myslach bo nigdy nie wiesz czy jutro lub za tydzien los sie nie odmieni na lepsze . Za mloda jestes by wyciagac wnioski z zycia . Zdrowa ? Rodzice zyja ? Jesli tak to nie jest zle , potrzebujesz rozmowy z psychologiem .

Byłam już u kilku psychologów w przeszłości i niezbyt mi to pomogło.

Sami samobojcy w tym kapitalizmie polskim a tak im bylo zle za komuny a wtedy niebylo bezdomnych bezrobotnych i samobojcow no moze troszke a teraz? Dobrze ze swinie nie popelniają samobujstw bo kotletow bym niejadl albo były by z padliny;-)