Zerwałam z teściową

Muszę to z siebie wyrzucic do świata ,jestem 7 lat po slubie mamy 6 rocznego synka .Tesciowa zawsze miała czarne okulary ,pełno negatywnych zyczeń i oczekiwań,tylko lamenty,wygrazanie się.W zadnym wypadku nie można było sie cieszyć z zycia ani mieć marzeń.Ok po urodzeniu synka pomagała mi ,a i pomagała by i do teraz tylko za duzo mnie to kosztuje .Moje nerwy nie wytrzymały i pogoniłam babsko.Nie przeszkadzało by mi ze sie do wszystkiego wtrąca albo komentuje ,ma swoje zdanie na jakiś temat.Ale to, ze wyszukuje na internecie wątki odnosnie wymyślonych chorób lub syndromów które rzekomo ma mój syn to już nie zniosę.Bedzie róznymi spsobami mnie przekonywać ze musze z nim biegac do róznych specjalistow a najlepiej do takich co by mu przepisali jakieś leki.Bo ona lubi leki i kazdy powinien brac je garsciami na wszystko.Taka hipohondryczka.Jak nie robie co by ona chciala to sie nam wygraża karmą i innymi plagami.Zaznaczam ze syn jest w dobrych rekach ,problemy które ma są nazwane i dane nam są wskazówki i pomoc .Ale tesciowa się zagłebia w diagnozach az to przecholowala.A jej histerie!! Bo on poszedl do przedszkola 15 minut wczesniej jeden raz ,albo inne typu ,zle mrugnął,przestraszył się czegoś,nie polubił koleżanki,ma potówkę,nie lubi warzyw itd itp ,to są wszystko problemy ,ktore konieczne jest konsultowanie z lekarzem.Pewnie myślicie ze przesadzam ,oh chcialabym by tak było .Jest tego duzo wiecej.Ale mam już to z głowy bo nie zamierzam już trzymac jej blisko mnie i moich problemow .Oczywiście z wnukiem jej nie zabraniam kontaktu .Ja tylko przyklaniam sie do tego ze jesli tesciowa cie nie lubi to już nie polubi.