Ciągle tylko praca i praca, nie mam życia:(

Wracam do domu koło 19 i już koniec dnia, weekendy odsypiam albo robię zaległe sprawy. A gdzie życie? Już mnie to wkurza:(

You live in poverty

nawet nie zarabiam tyle kasy, żeby sobie sprawić jakąś przyjemność, tylko na podstawowe rzeczy starcza.

A jaka branża?

Obciągam pedziom w kiblu na dworcu :(

Tak zyje wiekszosc osob pracujacych 8 lub wiecej godz. na dobe, szczegolnie mieszkajacych w duzych miastach. Jesli nawet pracuja tylko dokladnie 8 godz na dobe (a czesto siedza dluzej) , to dojazdy zajmuja 2 godz, przygotowanie sie do pracy 1 godz., to juz 11 godz, a jeszcze nic sie nie zrobilo: nie ma kolacji, nie ma zakupow, nie ma zadnych przyjemnosci, nieposprzatane, niewyprasowane, niewyprane...

Gardło boli :(

Dlatego najlepiej zostać klechą.

nawet nie zarabiam dużo, starcza na podstawowe rzeczy tylko :(((

Zdecydowana większość Polaków ma podobnie

Jestem sprzedawczynią w sklepie. Mam dość takiego życia, co to za życie.

A nie masz perspektyw, żeby to zmienić?

To sie zwolnij idź na zasiłek, zmień pracę, podnieś kwalifikacje, otwórz własną działalnośc, bo narzekając i stojąc w miejscu nic nie zmienisz.

Co z tego, że zmienie pracę, jak większość prac wyglada tak samo: 8 i więcej godzin, cieżkie zapier....

Uwazam, ze sprzedawczynie w sklepach gdzie jest duzy ruch powinny byc wynagradzane jak gornicy - strasznie wykanczajaca robota. Caly dzien na nogach, caly dzien sie ruszasz, dzwigasz, chodzisz, schylasz. Naprawde meczaca praca. Po osmi godzinach mozna pasc trupem. Co innego w jakims malym sklepie, gdzie dziewczyna moze sobie posiedziec, bo klienci od czasu do czasu.

ok, nawet załóżmy, że praca nie jest jakaś szczególnie męcząca, mało klientów. To przecież i tak jest prawie całym twoim życiem, bo spędzasz tam całe dnie, wracasz do domu to już wieczór i nic tylko powoli kłaść się spać. Jak ktoś tak pracuje dziesiątki lat, mając skraweczki życia dla siebie tylko od weekendu do weekendu a urlop tylko 2 tygodnie i znów do roboty... Przecież to jest marnotrawienie życia....

Ja i po 14 h robię ale za to prawie pół miesiąca mi wychodzi wolnego.

gość dziś - calkowicie sie z toba zgadzam. W 100%

czy ludzie tego nie widzą? Pracują i nic mówią, ja tego nie rozumiem... Są niewolnikami, zamkniętymi na większość dnia w jakimś pomieszczeniu pod przymusem i muszą oddawać siebie w zamian za minimalne środki do przeżycia... Przecież to okropne, nikt tego nie widzi???/

Mam tez tak że cały dzien w pracy podem padam i na nic nie mam czasu ani siły. Mało zarabiam. Samotnosc juz mnie zabija :(

nawet na głupi spacer nie ma kiedy iść

też tak mam i faceta nie mam w dodatku :o

mam podobne, ale chociaż nie narzekam na zarobki. A tak to o 8 wychodze z domu, jak wrócę o 19 to jest dobrze. Szybka prosta kolacja, ogarne w kuchni, może wstawie jakieś pranie i jest 21. Nie marzę o niewiadomo czym. Chciałabym pracować 7-15, mieć do pracy 10 minut drogi i nie mieć w pracy nadgodzin. Tylko, ze już od 10 lat zmieniam prace i jeszcze na taką nie trafiłam.

Bezrobocie jest gorsze.

gośćpppppp a w jakiej branży pracujesz?

Tak, to jest straszne, ale za coś żyć trzeba.

Ja mam podobnie. W dodatku dojazd do pracy zabiera mi 4h dziennie, a praca jest mega wykańczająca. Zmieniałam pracę już 15 razy, średnio co pół roku i wszędzie było identycznie. Wielkie obietnice, nadgodziny i kłócenie się o podwyżkę. Cały czas próbuję coś wymyśleć, doszkalam się ale nie jest lepiej.

mam to samo. odsypiam popoludniami lub rankami, tak mnie fizycznie praca wykancza. od 6 d o14 albo 14 do 21 jestem sprzedawca w sklepie caly dzien na nogach schylanie zginanie dzwiganie placa taka zeby tylko przezyc na nic specjalnego nie moge sobie pozwolic co to za zycie??? lepiej byc na bezrobociu.

Mam takie same odczucia. Jeżdżę autobusem. Dzielone plany. Raniutko trzeba wstać. Trzy godziny pracy potem 3,5 przerwy z czego 2 prześpię i znowu do wieczora. Myślę o tirach też nie ma życia, ale chociaż więcej pieniędzy.

z tym "lepiej byc na bezrobociu" to byl sarkazm. dla niedomyslnych. Prawda jest taka ze facetow do takiej pracy zwykle nie chca przyjmowaci nawet nie kieruja ofert bo ktory facet zapiertalal by w spozywczaku za najnizsza krajową..tylko kobiecy, dlatego to kobiety są grupą docelową dla tej branzy. a faceci to chyba mlodzi na poczatku kariery jacys maturzysci i studenci itp. na poczatek i chwile, bo starsi i na stałe to chyba tylko takie zyciowe niedojdy niezaradne jak ja co niewymagaja wiele od zycia. heh.