Mówienie o kimś

Za chwilę odwróci głowę, na co innego popatrzy. Lekko myśli przekrzywi, przeinaczy. Co to jest proza poetycka. Koń stojący nad przepaścią. Dziwi się, a nie skacze. Za chwilę głowę odwróci. Na razie jeszcze mój moja ją dziwi. Zazdrość, tak, ta nieobca. wzrok na złość na jego dłonie pada. Już wiosna. A nie radosna. Za chwilę głowę odwróci. Myśli usną nad kartką. Co zostanie. Badań morze niezbadane.

Piękne....jak poetycko

dziekuje

Chwilę mam, poza czasem, nadto daną. To nie trzynasty miesiąc. Logiki brak. Zgrzyta zawias w drzwiach, a nikt nie wchodzi. Logiki brak, zegar krzyczy, krzywi się smuga na szybie roztarta. Równomiernie, a logiki brak.

bełkot opętanego

głęboki bezsens...ale fakt, nie kazdy tak potrafi :-P

Tak, kopernikowi tak samo mówili

Mówienie o kimś, lepiej milczenie. Nie wiem nic.