Samotność. Czuję się gorsza.

Chciałam się podzielić z tym co od dawna mnie martwi.. Czuję się bardzo samotna, mam kilkoro znajomych ale rzadko się z nimi widuję. Nie umiem jakoś poczuć się swobodnie i na luzie w większym gronie, praktycznie się nie odzywam albo zadaję tylko pytania. Nie potrafię opowiadać, patrzyć komuś w oczy gdy próbuję coś powiedzieć od siebie. Stresuje się bardzo, a nawet boję rozmów sam na sam bo wiem że nie będę miała co powiedzieć, tak jakbym nie miała własnego zdania na żaden temat, żadnych doświadczeń, czuję totalną pustkę w głowie, im bardziej o tym myślę tym rozmowa się nie klei i jest jednostronna- ja słucham. Czuję się gorsza od innych, wiem że to wynika z mojej niskiej samooceny i nie wiem czy to jest możliwe żeby zmienić. Wydaje mi się że nie ma sensu się odzywać, często nie chce mi się zupełnie rozmawiać z ludźmi a z drugiej strony zamykam się w swojej samotni i czuję jeszcze większy lęk. Najchętniej bym nie wychodziła z domu i schowała się przed światem. Mam 30 lat i czuję się totalnie nieporadna w swoim życiu i w relacjach z ludźmi.

Jesteś po prostu nieśmiała. To nie wada. Jesteś dobrym materiałem na przyjaciela ,bo potrafisz słuchać. A to coraz rzadsza cecha....ludzie sluchaja nie po to, żeby zrozumieć a żeby odpowiedzieć. I nie skupiaj sie za bardzo na sobie w towarzystwie , a zobaczysz ze naturalnie przyjdzie Ci większą śmiałość im mniej będziesz sie stresowac;)

Jesteś introwertyczna, nie przejmuj się, znajdzie się ktoś kto doceni Cię właśnie taką jaką jesteś i tego Ci życzę ;).