zazdroszczę koleżance

Zazdroszczę koleżance, ma męża, który pracuje jak wół, w domu go nie ma wcale ale jej to nie przeszkadza, przynosi do domu kupę kasy, wyjeżdżają na wakacje i to zagraniczne ze 3 razy w roku, ona jak chce to pracuje jak nie chce to siedzi sobie w domu. To może nie są jakieś miliony ale on przynosi co miesiąc ok 20 tysięcy, mają dwójkę dzieci, z którymi siedzi ich babcia a koleżanka nie robi nic. Obiady jej gotują. No nic nie musi. Tej mojej zazdrości towarzyszy złość, jej mąż zarabia ok 20 tysięcy (ma własną działalność) ale do opodatkowania do skarbówki przedstawia powiedzmy 2 tysiące a od reszty nie płaci podatków, innymi słowy okrada państwo i to my musimy płacić ich podatki bo albo nam ceny podnoszą albo podatki i tak suma sumarum oni sobie jeżdżą na te wakacje m.in. za moje pieniądze a ja nie mam za co dzieci zabrać choćby na parę dni nam nasze polskie morze i muszą całe wakacje siedzieć w domu bo inni kradną :(

czasami mam nadzieję, że oni się jakoś wsypią z tym oszukiwaniem

A może zamiast patrzeć na onych, zabierz się za swoje życie tak sprawnie, żeby im nie zazdrościć?

mam też okradać państwo?

Źle postawiony problem. On nie okrada - on nie daje się okradajać. I dobrze robi.

niestety państwo się nie da tak wystawić, nie zabiera podatków jemu to zabiera nam i z jakiej paki my mamy płacić za jego dobrobyt?

On i tak płaci przecież podatki, chociażby kupując każdy towar w sklepie.

za wykonane usługi nie płaci podatków bo pieniądze do kieszeni bierze, ponadto dofinansowania z unii dla siebie pobiera, nie w całości ale tak zawsze zakręci, że połowę bierze dla siebie więc suma sumarum okrada też klientów