Uważam że nie mam prawa do zdrowia

Czy to prawidłowe myślenie?

Noo, zdrowia psychicznego to ty i tak już nie masz, bo nikt normalny nie zakłada tak głupiego tematu.

No nie mam, bo już mam depresję

Ja też mam depresję, biorę nawet leki, wyobraź sobie,ale funkcjonuje jak każdy normalny człowiek. Chodzę do pracy, sprzątam, piore gotuję itp itd.

Mam depresję z innego powodu, też normalnie pracuje ale ciągle jest mi źle i smutno

No nie wiem czy chciałbyś się ze mną zamienić? I nie mam tu na myśli rodzaju depresji, raczej okoliczności i najbliższe otoczenie, a ja nie mam wyboru, muszę tkwić w tym wszystkim sama,i nie wiem jak długo jeszcze dam radę żyć w tym bagnie?, nie wiem czy np.za tydzień czy dwa nie dopadną mnie myśli samobójcze? Żyje tu i teraz, i tobie radzę to samo, nie wybiegaj z życiem do przodu, wtedy łatwiej je ogarniesz. Trochę filozofii się wkradło, ale nie celowo, samo życie.

A ja nie wiem czy ty bys chciała się ze mną zamienic, po jednym dniu byś się zabila

Może poprostu oboje tkwimi w bagnie, może z innych powodów ale bagnie. Brak wsparcia, brak pieniędzy od męża alkoholika, życie na skraju nędzy i oprócz swojej depresji nie mam nic ani nikogo,ale póki sił mi starczy nie poddam się. Może lepsza praca się trafi?, może w sądzie wygram sprawę o alimenty dla siebie? ( bo pozew złożony), a może nastąpi koniec świata? Jest jeszcze cała lista niepowodzeń w wielu dziedzinach mojego życia, ale nadzieja umiera ostatnia.