Jak mam normalnie żyć?

Witam. Nie wiem co robić :( Zastanawiam się czy mam takiego pecha czy coś jest ze mną nie tak. Byłam z chłopakiem ponad rok. Strasznie przeżyłam rozstanie, zapominałam o nim ponad rok, chociaż do dzisiejszego dnia czuję do niego jakieś przywiązanie. Po prostu to był wspaniały chłopak. Nawet po zakończeniu 4 -letniego związku tak nie rozpaczałam jak po nim. Ostatnio otworzyłam się na ludzi, zaczęłam w miarę normalnie żyć. Poznałam chłopaka. Początkowo bałam się otworzyć. Jednak zakochałam się w nim. Było cudownie, rozumieliśmy się bez słów, wspierał mnie jak nikt inny. Wczoraj się rozstaliśmy, po zaledwie 3 miesiącach razem. Znowu się czuję jak po rozstaniu z poprzednim chłopakiem. Rozumiem, że nie zawsze jest kolorowo, ale szczęścia chyba dla mnie nie ma. Nie chcę się załamywać, ale nie mam pojęcia jak to zrobić. Nie mam nawet komu się wyżalić. Proszę, powiedzcie mi co zrobić żeby tak o tym nie myśleć? Czy kiedykolwiek ułoży mi się w życiu? Mam i tak ciężką sytuację rodzinną, a w dodatku znowu jestem sama. Dzięki niemu odzyskałam chęć życia, a teraz znowu jej nie mam :(

badz ostrozna przy kolejnych randkach, lepiej powoli i pozac dobrze druga osobe

Weź się do roboty to przestaniesz myśleć.

:Weź się do roboty to przestaniesz myśleć.: :D

nie kumam...... wszystko super, czytacie swoje myśli i rozstanie? WTF??? coś tu ominełaś ważne szczegóły

jakie powody rozstania z tym co byłaś rok? i z tym co byłaś 3 miesiące? Takie wspaniałe niby związki i co się stało? a może to ty zawalasz bo boisz się glębiej zaangażować

autorka się ulotniła, za poważne pytania

Autorka ma ptaka albo chorobę psychiczną :-D

podasz gg?

Nie ulotniłam się. Po prostu mam zabiegany dzień. Z tym co byłam ponad rok rozstanie było z jego strony. Twierdził, że przez odległość, ale kto go wie jak było. Z tym drugim rozstałam się, bo mnie oszukiwał. A to mój numer gg 66258238

Całe dnie mam co robić, nie leżę i nie rozmyślam. Tylko te wieczory najgorsze, bo nie mam nawet z kim wyjść. Takich mam "przyjaciół". W dzień jeszcze da się przeżyć i tak. Dziękuję za komentarze :D Co do tego, że może boję się głębiej zaangażować. Właśnie nie. Jak komuś zaufam to wszystko inne przestaje być ważne. Narzucać się też nie narzucam