brat narzeczonego

hej. musze poprostu to z siebie wyrzucic. mam 20 lat. mam narzeczonego i 9 miesiecznego syna. mieszkam razem z narzeczonym (21 lat) w jego rodzinnym domu, jego rodzice i dwoch braci (22 i 28 lat) mieszkaja na gorze a my na dole mamy osobne wejscie do domu kuchnie lazienke itp. kilka miesiecy temu zauwazylam ze 28 letni brat mojego narzeczonegp ciagle sie na mnie patrzy usmiecha a gdy ja na niego sie popatrze to odrazu odwraca wzrok, dosc dziwnie i krempujaco czulam sie w jego towarzystwie, zaczelam zauwazac ze coraz bardziej chce byc w jego towarzystwie, rozmawiac z nim itp a wtedy to nogi jak z waty a w brzuchu motylki. potem dalam sobie spokoj, nie zwracalam wgl na niego uwagi i jak najmniej bylam w jego towarzystwie jednak kilka tyg temu moj narzeczony wyjechal za granice, ja zostalam sama z malym na dole a inni domownicy od rana do wieczora pracuja, oprocz wlasnie tego starszego brata, ostatnio spedzilismy caly dzien na zakupach, ja on i synek i wtedy to wszytsko wrocilo, czuje ze gdy jest obok nie moge sie na niczym skupic, jezyk mi sie placze, gdy jestem z synkiem przed domem to on podchodzi do nas tu mnie zagaduje a tu do mojego synka zrobil sie taki kochany (wczesniej gdy narzeczony byl w domu to taki nie byl) , ciagle czuje jego wzrok na sobie itp boje sie jak to dalej sie skonczy, ciagle o nim mysle, kocham mojego narzeczonego ale ta dziwna sytuacja miedzy mna a jego bratem z jednej strony mnie przytlacza a z drugiej strony n ie moge sie powstrzymac i ciagle chce byc w jego towarzystwie, co robic? miala tak ktoras z was? nie mysle o tym by zdradzic mojego meza tylko szukam jakiegos wyjscia z tego wszytskiego :)