Obsesja na punkcie nauczyciela

Jestem w psychicznym więzieniu. Uwielbiam moja nauczycielkę, myślę o niej 90% z mojego dnia. Myślę o niej dniami, nocami, nawet podczas kupy, śnie o niej. Zawsze wieczorami jak pomyślę "dlaczego ja nie mogę być normalna?" Zachodzi mnie płacz. I tak dzień w dzień, myślę o niej k***a cały czas. A kiedy jestem przy niej to zachowuje się kompletnie inaczej, inny tok myślenia, zachowuje się inaczej, robię inna minę. Jak do niej mówię to jestem bezczelna, tak bym chciała przestać tak się zachowywać, tak myśleć. Próbuje cały czas, "zachowuj się normalnie", "przestań o niej myśleć" i nie udaje mi się wygrać z obsesją. Dwa lata temu to się zaczęło, doskonale pamiętam tą rozmowę i te pierwsze odczucia obsesji. Ale aż do teraz było fajnie, dopiero 2 miesiace temu z wakacjami zrozumiałam, że jestem uwięziona. I teraz ciągle myślę jak przestać, ale nie wiem jak. Nagrywam ja, śledzę, próbuje z nią cały czas rozmawiać. Jak uratować się? Niby to tylko rok i koniec, a ja już po 3 dniach mam dość. Psycholog odpada, wstydzę się powiedzieć rodzicom, oni pewnie by się śmiali że zmyślam. A nie przepisze się do innej szkoly, pekloby mi serce. Jak być normalna? Jak przestać mieć tą obsesję? Bo właśnie to przez takie inne zachowanie ona mnie nie lubi. smutas.gif

3/10

Nie bój się to minie, ja też jako piętnastolatek chcialem wydymać w dupę kelnera w pizzeri na szczęście porzuciłem grzeszna Sodomie i prowadzę życie jako aseksualny mnich