STAROŚC. Jak ją przetrwac żyjąc samemu ???

Wszystko wskazuje na to, że nigdy się nie ożenię a tym bardziej nie będę miał dzieci. Nie mam rodzeństwa. Mieszkam z rodzicami, mają po 70 lat. Ja 45. Mieszkanie stare, i niskiem standardzie. Żyje się z dnia na dzień. Co ja będę robił w wieku moich rodziców ? Kto mi wtedy pomoże ? Zaopiekuje się. No kto ?

Pojedź na wojnę i zgiń tam. Ja tak zrobię. Starość jest przerąbane.

mam takie same mysli, z tym, ze mam 7 lat mniej zanim ktos poradzi Tobie, mam pytanie, co Ty poradzisz mi? czy gdybys cofnal czas o 7 lat, cos bys zmienil?

Gdybym miał 7 lat mniej ? Wiesz co ? Ja jestem zakompleksiony od nastolatka. Przegrałem życie na starcie. Nigdy nie wierzyłem w siebie. Miałem tylko jedną dziewczynę przez pół roku w życiu. I tak długo ze mną wycierpiała.

A Ty w jakiej jesteś sytuacji ? Jesteś brzydki ? Mało zarabiasz ? Jesteś nudny ? Czemu w życiu Ci nie wyszło ?

:) Nie wybiegaj zbyt daleko w przyszłość. Nie wiesz co będzie. Jeśli jesteś pozytywnym człowiekiem to zawsze ci ktoś pomoże, choćby w domu opieki będziesz lubiany i znajdziesz przyjaciół. A jak ktoś jest wredotą to nawet tuzin dzieci nie pomoże.

Nie jestem optymistą, jestem marudą.

To zostaniesz sobie takim starym zgredem.

Gdybym był pozytywny i lubiany to bym się jeszcze i ożenił

nie myslales o jakichs kursach, kursach owodzenia, samorozwoju, coachingu, psychologu, psychoterapii?