Czy powinnam się uniezależnić?

Otóż przed każdym spotkaniem rodzinnym mama gada nie truj nikogo swoimi opowieściami, z kimś kiedyś rozmawiałam ręką mnie przywoływała, szepnela do ucha. Kiedyś się postawiłam to mnie uderzyła w nogę i wyzwala od wscibskiej albo kiedyś usiadłam koło chłopaka znajomej to gada tylko nie zbliżał się do niego bo ta pomyśli że go chcesz odbić, po prostu usiadłam koło niego. Jak się zbliżała impreza rodzinna gadalanie będziesz rozmawiać z kuzynka, bo będzie ona z chłopakiem. Ojciec mówi do mnie misiu, misiek, a ja nie lubię tych zdrobnien. KIEDY ZROZUMIE, ŻE NIE ŻYCZĘ SOBIE TEGO!!! Jeszcze gadają, ze ciągle siedzę na fejsie, ale to nie prawda. Jak mama zarzucala ze nie sprzatalam tłumacze ze nauka ważniejsza. A mama pieprzylas to! Mówię że żyje po swojemu ale nie pod tym względem ze czuję się wielce dorosła mam ważniejsze sprawy. Mnie to wykańcza, płacze, brzuch boli, głową przewiduje ze wrzody będą. Lepiej jest mi i ciociami, wujkami, kuzynami. Co robić studia zaoczne czy psycholog? A myślę o medycynie, farmacji, fizjoterapii. Bardzo proszę o pomoc, nie życzę odpowiedzi o cnocie, urodzie, itp tylko o poradę