Czy ja nie mam prawa do miłości?

Jestem nastolatka. Miałam tylko jednego chłopaka, oczywiście w trakcie było wiele przelotnych relacji ale byłam tylko w jednym związku. Odkąd pamiętam moi rodzice mieli dziwne nastawienie do związków przynajmniej moich. Kiedyś mając około 12 lat mialam przyjaciela. Gdy moja mama dowiedziała się o tym  powiedziała że to ona powinna być moją przyjaciółką i żebym za dużo mu nie mówiła.  Około rok temu byłam z moim chłopakiem który był moim pierwszym chłopakiem. Wtedy moja mama zachowala się właśnie dziwne. Mówiła że nie mam chodzić z nim z rękę ani całować sie publiczne. Mówiła że wszystko się zmieniło bo teraz mam chłopaka.Około rok już z nim nie jestem. Mam wrażenie że ich podejście jest dziwne. Myślę że moi rodzice nie chcą żebym znalazła sobie chłopaka. Ciągle żartują tylko z sprawiło z miłosnych. Mówią o tym żartobliwie i nie pytają o nic tylko ciagle biorą to na żarty. Nie wiem czy iść za głosem serca i wierzyć ze mam prawo do miłości czy rzeczywiście nie powinnam. Co myślicie o ich zachowaniu?

Z spraw miłosnych*

Myślę że jesteś dzieckiem i nie wiem po co ci spieszno. Kilka przelotnych relacji i związek a lat masz 15? Oj dzieci dzieci... 

A kto napisał ze mam lat 15?

Po stylu wnioskuję że masz mało. Inaczej by cie nie obchodziło zdanie rodziców w takiej kwestii. 

Co mam wiec zrobić żeby przestało mnie obchodzić? 

1 godzinę temu, Gość samotna napisał:

Jestem nastolatka. Miałam tylko jednego chłopaka, oczywiście w trakcie było wiele przelotnych relacji ale byłam tylko w jednym związku. Odkąd pamiętam moi rodzice mieli dziwne nastawienie do związków przynajmniej moich. Kiedyś mając około 12 lat mialam przyjaciela. Gdy moja mama dowiedziała się o tym  powiedziała że to ona powinna być moją przyjaciółką i żebym za dużo mu nie mówiła.  Około rok temu byłam z moim chłopakiem który był moim pierwszym chłopakiem. Wtedy moja mama zachowala się właśnie dziwne. Mówiła że nie mam chodzić z nim z rękę ani całować sie publiczne. Mówiła że wszystko się zmieniło bo teraz mam chłopaka.Około rok już z nim nie jestem. Mam wrażenie że ich podejście jest dziwne. Myślę że moi rodzice nie chcą żebym znalazła sobie chłopaka. Ciągle żartują tylko z sprawiło z miłosnych. Mówią o tym żartobliwie i nie pytają o nic tylko ciagle biorą to na żarty. Nie wiem czy iść za głosem serca i wierzyć ze mam prawo do miłości czy rzeczywiście nie powinnam. Co myślicie o ich zachowaniu?

Cóż, wcale się nie dziwię, że rodzice Cię pilnują. Samotne matki mają słabe branie.

P.S. Tekst Twojej mamy o tym, że ona ma być Ci przyjaciółką jest poniżej komentarza. Strażnik nigdy nie będzie osadzonemu przyjacielem :P

Macie jakieś lepsze rady? 

2 minuty temu, Gość Samotna napisał:

Macie jakieś lepsze rady? 

Wyjedź na studia poza miejsce zamieszkania i skończą się Twoje problemy. Ew. możesz iść na własne utrzymanie. Puki jesteś na czyimś utrzymaniu/mieszkasz w czyimś domu, to musisz być posłuszna. Tak działa ten świat. 

Tak nie działa świat. To że utrzymują ją rodzice to nie znaczy że ma być posłuszna. Chyba że mowa o gowniarze niepelnoletniej to nic dziwnego że się boją. Kolejna gębą dojdzie w przypadku wpadki. 

3 minuty temu, Gość Gość napisał:

Tak nie działa świat. To że utrzymują ją rodzice to nie znaczy że ma być posłuszna. Chyba że mowa o gowniarze niepelnoletniej to nic dziwnego że się boją. Kolejna gębą dojdzie w przypadku wpadki. 

Wydaje Ci się Gosciu. Ideały ideałami a rzeczywistość skrzeczy. Starzy w razie czego zawsze mogą przykręcić kranik z pieniędzmi. Ew. wyprosić z domu jeśli osiągnie 18ście lat.

Mam jeszcze dwie siostry, jedna straszą druga młodsza. Starsza już mając 14 lat przyprowadzała chłopaków do domu. Mam wrażenie ze nikt się nie czepiał. A tutaj ewidentnej czuje ze mają mnie za dziecko albo są zazdrośni lub zaniepokojeni ze wkrótce wszystkie och dzieci staną się dorosłe.

7 minut temu, Piaskun napisał:

Wydaje Ci się Gosciu. Ideały ideałami a rzeczywistość skrzeczy. Starzy w razie czego zawsze mogą przykręcić kranik z pieniędzmi. Ew. wyprosić z domu jeśli osiągnie 18ście lat.

Zalezy jakich ma się starych. I jakie relacje. Współczuje ludźmi którzy są rozliczani nawet z chleba. 

Myślicie ze to ja mam jakieś urojenie czy oni naprawdę mieliby coś przeciwko jakiemuś związkowi? 

A skąd my mamy wiedzieć? Przecież ich nie znamy. 

Moi zachowywali sie identycznie. Najgorzej, ze mi to wpoili i nigdy nie mialem dziewczyny. 

Sadzać po tym co wam napisałam na przykład.

Przed chwilą, Gość Ja tez napisał:

Moi zachowywali sie identycznie. Najgorzej, ze mi to wpoili i nigdy nie mialem dziewczyny. 

Moi niby się cieszyli gdy miałam chłopaka, ale zawsze temat chloapaka obracają w żartobliwy sposób.

Zal mi ze i Tobie tak mowia. Ja juz jestem stary dziad, niestety nie umiem nie obawiac sie co by bylo, jakbym kogoss przyprowadzil, to nie na moje nerwy. Tak chcieli to maja.

A tobie co mówili? 

Dorośnij dzieciaku a nie ludziom d..ę zawracasz na forum swoimi dziecinnymi problemami :) jak zobaczyłem tytuł tematu to myślałem że jakaś stara panna 30+ która nigdy nie była w związku tak się nad sobą użala a tu "nastolatka". Najlepsza rada która powinna zakończyć ten żałosny temat - do nauki dzieciaku, albo przynajmniej do wyuczenia zawodu, zrobienia jakichś kwalifikacji, a potem dopiero "portki" w głowie, nie wcześniej. I nie pisz o miłości albo samotności bo g..no masz o tym pojęcie w takim wieku.

Wysmiewali wszystko na temat mezow, zon, kobiet i mnie, dziewczyn, po prostu kpina, zamiast przygotowywac wlasnego syna do roli ojca, zeby chcial zalozyc rodzine, nic zero, tylko zniechecanie i wysmiewanie. Teraz, kiedy mam 42 chcieliby cos, ja nie umiem juz. Tylko kolegowac sie w pracy.

Widze, ze nikt Cie nie rozumie, ja rozumiem. Mam to samo, czuje sie jakby normalne bylo, ze mnie nikt nie pokocha.

Fajnie ze chociaż ktoś mnie rozumie, nie wiem co robić w mojej sytuacji, porozmawiać z nimi? 

Moje proby rozmow nic nie dawaly, tylko zaczalem klotnie a oni, to idz do psychologa. Jedyne to mozesz to olewac, robic jak uwazasz, a jak kogos juz zobacza, to zobacza, nie dac sie przerobic na kogos kto nie ma prawa byc kochanym. Ja zaluje, ze nie umiem.

Powinieneś mieć kazania jak jarus u pani Anieli.