Nie wiem co robić

Część wszystkim, otóż mam ostatnio trudną sytuację w związku i potrzebuję porady. Od prawie 2 lat jestem w związku, mojego chłopaka poznałam na wakacjach, dobrze nam się rozmawiało i wszystko było okej. Cała sytuacja zmieniła się jak w czerwcu dowiedziałam się, że jestem w ciąży. Nie planowaliśmy tego, głównie dlatego, że jesteśmy jeszcze młodzi i żyjemy na odległość:( Strasznie bałam się jego reakcji, bo to on raczej bardzo dbał żebyśmy zawsze się zabezpieczali. Mimo to zebrałam się w sobie i powiedziałam mu o tym (przez telefon), jego reakcja była zupełnie inna. Wydawał się być bardzo szczęśliwy i prawie się popłakał. Początkowo przez pierwsze 4 miesiące nie przeszkadzało mi to, że widzę go raz w miesiącu albo rzadziej. Wiadomo było smutno ale miałam świadomość, że on nas kocha i mimo odległości udawało nam się tworzyć związek. Tak naprawdę wszystko upadło gdy zaproponował mi żebym wyjechała razem z nim. Odmówiłam. Teraz nie wiem dlaczego, może ze strachu, zaskoczenia, nie wiem. Tak naprawdę od tamtej pory prawie wcale nie rozmawiamy, on pytanie mnie codziennie o to jak się czuję, czy wszystko ok z dzieckiem i tyle. Byłam wstanie to zrozumieć, tzn odmówiłam mu wyjazdu, a wiedziałam że bardzo tego chciał. Wszystko zmieniło się jak miesiąc temu dowiedziałam się o jego nowej dziewczynie. Sam mi o niej powiedział, stwierdził, że nie chcę tak dużej żyć i zależy mu tylko na dziecku. Jest mi teraz tak cholernie ciężko, wiem że sama go odrzuciłam ale tamta propozycja to był dla mnie szok. Teraz jestem sama. Nie wiem co robić, czasami najchętniej bym coś sobie zrobiła. Odrzuciłam najlepszego faceta jakiego mogłam sobie wymarzyć. Macie jakieś pomysły co mogę zrobić żeby do mnie wrócił ?

zrobił dziecko i znalazł sobie nowa dziewczyne??? bardzo zle to o nim swiadczy.

jakiego wyjazdu odmowilas? na wakacje czy razem mieliscie sie gdzies przeprowadzic i zamieszkac razem?

Chciał żebyśmy się do niego przeprowadzili na stałe

dlaczego nie chciałaś się przeprowadzić? jak wyobrażasz sobie rodzinę mieszkająca oddzielnie? troche jestes sama sobie winna

Bałam się przeprowadzki do innego kraju, tym bardziej w ciąży. Bardzo mnie to stresowało i czułam, że nie odnajdę się w nowym kraju. 

To czemu się dziwisz ? Nie chciałaś do niego pojechać, odebrał to tak jakbyś nie chciała z nim być. Ciesz się, że dzieckiem się interesuje a nie narzekaxj.

czyli on nie jeste polakiem? będzie płacił na dziecko? z czego bedziesz zyc?

Okej, z jednej strony może nie powinnaś od razu mówić stanowcze nie, a się zastanowić. Ale z drugiej strony świadczy o nim to że jest dupkiem, dziwi się młodej dziewczynie że nie chce się odrazu  przeprowadzić do innego KRAJU? Przecież to nie 5 miejscowości dalej. Powinien dać Ci czas do namyslenia się, a nie znajdować sobie kolejną dziewczyny, no bez przesady. Świnia. 

11 minut temu, Gość gosc napisał:

czyli on nie jeste polakiem? będzie płacił na dziecko? z czego bedziesz zyc?

On jest Polakiem, pracuje w lotnictwie, teraz mieszka w Estonii?

Ja napiszę po raz setny, związki na odległość są niemożliwe, tym bardziej jeśli w grę wchodzi ciąża. Kobieta w ciąży potrzebuje pomocy codziennie, nie raz w miesiącu. Poza tym uważam osobiście, że ojciec też powinien uczestniczyć w życiu dziecka w brzuchu matki. Takie moje zdanie.

Straciłaś swoją szansę, bachor nie daje ci pierwszeństwa!!!!!!?!!!!

Jak dla mnie normalne, że chłopak znalazł sobie kogoś na miejscu. Nic dziwnego. Dziecko dzieckiem a związki, związkami. Nie dziw się, sama straciłaś swoją szansę. Szkoda tylko dziecka.