Moja Babcia

ukochana, miała taki pochówek, na jaki zasłużyła. To była czcigodna ceremonia, piękna i bardzo elegancka. Były organy, piękna, nostalgiczna trąbka, a modlitwy w kapliczce pełne były pozytywnej energii dla Jej duszy, mimo tylu łez...

Ksiądz też był wspaniały i pełen serca, wygłosił piękne kazanie i w ogóle pięknie poprowadził całą mszę.

Był ogrom ludzi (wielka rodzina zjechała się z gór), ogrom kwiatów i choć miało padać cały dzień dla Babi zaświeciło słońce... Jestem pewna, że w szczęściu połączyła się z Bogiem. Zasłużyła na niebo. 

Mieliśmy ogromne szczęście, że była naszą Babcią... niech Jej ciało spoczywa w pokoju, a dusza raduje się na wieki.

Kocham Cię Babciu :*

Pierwszy raz spotkałam Jej młodszego brata (80 l.) czyli dziadka ciotecznego, no wykapana Babcia Byłam szczęśliwa, że mogłam poznać Jej rodzeństwo, jedynego brata, który jeszcze żyje... (a w sumie było ich siedmioro (!) ) Lecz poznałam Jej młodszego braciszka, którym zajmowała się i opiekowała, z którym dzieliła swoją młodość. W tym wielkim smutku, to była chwila prawdziwego szczęścia.

Jednak wiem, że choć jako rodzina poświęcaliśmy Jej sporo czasu, to i tak za mało... żałuję, że tak rzadko odpowiadałam Jej o fizyce kwantowej, w ostanie święta Bożego Narodzenia słuchała bardzo uważnie... Temat bardzo Ją interesował, zawsze była zainteresowana światem. To była mądra, doświadczona kobieta. Ponadto miała dobre i sprawiedliwe serce. Była naprawdę wyjątkowa i taka kochana, pełna miłości i troski... Będzie mi Jej brakowało, wraz z Jej odejściem w naszym życiu zakończył się ważny rozdział. Babciu Ty byłaś jego Bohaterką - Kochana

Idę spać, bo będę płakać... a już chyba nie mam łez. Babciu nie zapomnij o nas.