Dyskryminacja osób chorych psychicznie i zaburzeniami.

Chciałabym Was zapytać co uważacie na temat osób chorych psychicznie. Co sądzicie o tym, że osoby te są dyskryminowane i często odrzuceni przez społeczeństwo. Moim zdaniem te osoby i mam na myśli nie tylko chorych psychicznie, ale również z zaburzeniami psychicznymi, należy się wsparcie społeczne. Często mówi się o tym, że chcemy być narodem tolerancyjnym. Osoby o innej orientacji seksualnej i kobiety walczą o swoje prawa. Zapominamy jednak o tych, których nikt nie chce słuchać, tych którzy często muszą mierzyć się z podwójnym problemem. Po pierwsze muszą stawić czoła objawom samej choroby. Po drugie nieporozumienia, które narosły w naszym społeczeństwie na temat zaburzeń psychicznych, powodują stygmatyzację chorujących. negatywne stereotypy powodują w pacjentach dodatkowy (oprócz wynikającego z choroby) niepokój i obniżoną samoocenę. Przecież zachorować może każdy.  Najczęściej narażone są osoby które w przeszłości miały kryzys emocjonalny, związany np. z bezrobociem lub trudnościami utrzymaniem stałej pracy, mające problemy w małżeństwie, w związku, osoby będące w trudnej sytuacji finansowej, osoby w konflikcie z prawem; osoby narażone na inne przewlekające się sytuacje stresogenne. Z takim problemem może zderzyć się każdy z nas. To nie tylko geny i wmawianie sobie, że mnie to na pewno nie dotyczy. 
Wiem, że to daleko jeszcze bo to za kilka miesięcy.  Dnia 10 października przypada Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego. Jeśli chcecie i macie taką możliwość oznaczcie w tym dniu  #worldmentalhealthday , w celu solidarności z tymi osobami. Symbolem tego dnia, jest także zielona wstążka. 
 

Sama jestem ciekawa, co sądzicie na temat osób chorujących psychicznie, z zaburzeniami osobowości itp. Ja nie powinnam się wypowiadać,bo moja diagnoza to schizofrenia paranoidalna. Jednak mogę przytoczyć fakt, że zanim zachorowałam, miałam styczność z osobą na to cierpiącą i starałam się jej bronić w pewnej sytuacji. Wyśmiewano ją,bawiono sie jak zabawką... i mimo mojej nieśmiałości podchodziłam do osób hejtujacych i zachowujacych się dyskryminująco i je mocno ochrzanialam i tłumaczyłam, że tak nie wolno. Nie wiem, czy sama już przeczuwałam, że mnie czekać będzie podobny los i stad ta reakcja -wątpie ,bo czułam się wtedy w pełni sił i zdrowia. Myślę, że miałam to szczęście być dobrze wychowana i nie miażdżyć słabszych jak w prawie dżungi, a opiekować się nimi i pomagać choć trochę. Polecam być innym niż większość- nie hejtować,a wspierać takie osoby. One przeżyły i przeżywają piekło i nie umieją często powiedzieć, 'potrzebuję Twojej akceptacji' lub 'pomóż mi'.

Renty najwyższe im dać i tyle!

10 godzin temu, Gość Kama napisał:

Sama jestem ciekawa, co sądzicie na temat osób chorujących psychicznie, z zaburzeniami osobowości itp. Ja nie powinnam się wypowiadać,bo moja diagnoza to schizofrenia paranoidalna. Jednak mogę przytoczyć fakt, że zanim zachorowałam, miałam styczność z osobą na to cierpiącą i starałam się jej bronić w pewnej sytuacji. Wyśmiewano ją,bawiono sie jak zabawką... i mimo mojej nieśmiałości podchodziłam do osób hejtujacych i zachowujacych się dyskryminująco i je mocno ochrzanialam i tłumaczyłam, że tak nie wolno. Nie wiem, czy sama już przeczuwałam, że mnie czekać będzie podobny los i stad ta reakcja -wątpie ,bo czułam się wtedy w pełni sił i zdrowia. Myślę, że miałam to szczęście być dobrze wychowana i nie miażdżyć słabszych jak w prawie dżungi, a opiekować się nimi i pomagać choć trochę. Polecam być innym niż większość- nie hejtować,a wspierać takie osoby. One przeżyły i przeżywają piekło i nie umieją często powiedzieć, 'potrzebuję Twojej akceptacji' lub 'pomóż mi'.

Masz rację i zgadzam się z Twoją wypowiedzią. Społeczeństwo boi się osób chorych psychicznie. Bardzo dużo jest stereotypów, które panują na ich temat. Nie dziwię się, ponieważ nawet filmy traktujące o zaburzeniach psychicznych, także utrwalają obrazy stereotypowe. Obecnie wpajany jest obraz osoby chorej psychicznie, jako niebezpiecznej i nieprzewidywalnej. Z tego wszystkiego rozumiem ludzi, którzy za wszelką cenę maskują chorobę. Mają bowiem wiele do stracenia. Jeśli przyznają się, do swojej choroby, w ludziach automatycznie uruchamiane są  wszystkie negatywne wyobrażenia o tej chorobie. Zaczyna budzić lęk i obawy. Człowiek czuje się nie tylko więźniem swojej choroby, ale także musi stale udowadniać, że można z nim normalnie żyć. 

10 godzin temu, Gość Kama napisał:

Sama jestem ciekawa, co sądzicie na temat osób chorujących psychicznie, z zaburzeniami osobowości itp. Ja nie powinnam się wypowiadać,bo moja diagnoza to schizofrenia paranoidalna. Jednak mogę przytoczyć fakt, że zanim zachorowałam, miałam styczność z osobą na to cierpiącą i starałam się jej bronić w pewnej sytuacji. Wyśmiewano ją,bawiono sie jak zabawką... i mimo mojej nieśmiałości podchodziłam do osób hejtujacych i zachowujacych się dyskryminująco i je mocno ochrzanialam i tłumaczyłam, że tak nie wolno. Nie wiem, czy sama już przeczuwałam, że mnie czekać będzie podobny los i stad ta reakcja -wątpie ,bo czułam się wtedy w pełni sił i zdrowia. Myślę, że miałam to szczęście być dobrze wychowana i nie miażdżyć słabszych jak w prawie dżungi, a opiekować się nimi i pomagać choć trochę. Polecam być innym niż większość- nie hejtować,a wspierać takie osoby. One przeżyły i przeżywają piekło i nie umieją często powiedzieć, 'potrzebuję Twojej akceptacji' lub 'pomóż mi'.

Masz rację i zgadzam się z Twoją wypowiedzią. Społeczeństwo boi się osób chorych psychicznie. Bardzo dużo jest stereotypów, które panują na ich temat. Nie dziwię się, ponieważ nawet filmy traktujące o zaburzeniach psychicznych, także utrwalają obrazy stereotypowe. Obecnie wpajany jest obraz osoby chorej psychicznie, jako niebezpiecznej i nieprzewidywalnej. Z tego wszystkiego rozumiem ludzi, którzy za wszelką cenę maskują chorobę. Mają bowiem wiele do stracenia. Jeśli przyznają się, do swojej choroby, w ludziach automatycznie uruchamiane są  wszystkie negatywne wyobrażenia o tej chorobie. Zaczyna budzić lęk i obawy. Człowiek czuje się nie tylko więźniem swojej choroby, ale także musi stale udowadniać, że można z nim normalnie żyć.