Jak mam ból dupy, to chodzę struty:)

Zrozumienie tego, jakie uczucia są ważne oraz jakie znaczenie mają w naszym życiu inni ludzie, może pomóc w przezwyciężeniu konfliktów, kryzysów i cierpienia. Szczypta pokory, trochę dobrej woli, umiejętność patrzenia poza siebie, chęć dawania siebie drugiemu i bezwarunkowego kochania go są głównymi motywami, które zachęcają do aktu pojednania.

 

Te cechy są charakterystyczne głównie dla kobiet: może dlatego, że są one wychowywane do wyrzeczeń, może dlatego, że są wrażliwsze, a może dlatego, że ich uczucia nabierają wielkiego znaczenia wobec ważności przypisywanych im ról.

Wydaje się, że kobiety inaczej przeżywają działanie mechanizmów obronnych. Niewykluczone, że ich działanie pozwala osiągać cele mniej egocentryczne, a racjonalizacja i sublimacja często nasilają otwartość na innych; cele altruistyczne i solidarność stanowią bardziej o naturze kobiety niż mężczyzny. Ten bowiem dąży do wykorzystania procesów identyfikacji i projekcji, mieszając je z bodźcem agresywności. Także potrzeba wyzwania, przygody, osiągnięcia czegoś może mieć znaczenie w tworzeniu ludzkich relacji, a jej zrozumienie często przerasta treści emocjonalne doświadczenia. Wydaje się, że mężczyźni dążą do popisywania się w formie agresywnej w większym stopniu niż kobiety, które, jeśli już posługują się strategią zdobywcy, optują za perswazją, za uwodzeniem czy wzbudzeniem poczucia winy, starając się okazać słabość wobec pozycji mężczyzny.

Pamiętajmy, że kobieta biologicznie przeznaczona jest do prokreacji, do macierzyństwa. W konsekwencji silniej, a przynajmniej inaczej, odczuwa wartość życia niż mężczyzna. Takie postawy zostały genetycznie przekazane w fenotypach lub są uzależnione od równowagi hormonalnej. Faktycznie kobieta inaczej przeżywa świat emocji i nadaje inne znaczenie ludzkim relacjom. Uznaje ich ważność i jest jej łatwiej przejść z pozycji egoistycznej i egocentrycznej na bardziej altruistyczną. Mężczyźni chętnie "grają" twardzieli i udają, że potrafią wyprzeć i zakwestionować emocje i uczucia, wpadając w bardzo banalne stereotypy społeczne.

Mężczyzna woli ukrywać swoją potrzebę opieki, ciepła, uczucia, używając do tego strategii bardziej agresywnych, które często zmierzają do podporządkowania sobie partnera. Proces identyfikacji kobiety z partnerem prowadzi natomiast do większego zrozumienia własnej sytuacji. Kobieta dąży do ukierunkowania swoich wyborów bardziej ku jedności, aby doznać większej opieki i większego poczucia stabilizacji; w takim znaczeniu przywiązuje większą wagę do budowania niż do niszczenia. Poczucie "komórki rodzinnej", jedności jest bardziej kobiece, a przynajmniej kobiety bardziej otwarcie je manifestują. Ta tendencja ukazuje wagę kompromisu, który pozwala na osiągnięcie własnego celu. Pozwala odnowić poczucie opieki, która wypływa z relacji.

Z danych zebranych w różnych badaniach wyłoniły się pewne motywy, które ułatwiają przebaczenie:

empatyczne zainteresowanie: polega na zrozumieniu tego, co się dzieje w drugiej osobie, i chęci czynienia dobra - z miłości do niej, wyzwalając ją z poczucia winy;

zakłóconą relację trzeba odnowić, na nowo powinno się podjąć kontakt z drugim człowiekiem. Pewna 31-letnia kobieta powiedziała: "Moim zamiarem jest to, żeby zgadzać się z wszystkimi i być zadowoloną. Nie mogę odgrywać roli sędziego. Wolę wykorzystać moją energię na sprawy, które sprawiają mi satysfakcję niż zawsze żywić urazy, bo przecież to nic mi nie daje".  Ten typ racjonalizacji pomaga przezwyciężyć wiele negatywnych emocji, związanych z obroną własnej dumy, egoistycznej pozycji, postawy zamykania się na trudne sytuacje;

ludzie przebaczają, aby być w harmonii z sobą i z innymi, aby nie stawać się ofiarą uczuć złości, gniewu, nienawiści i zgorzknienia. Niektóre z poniższych stwierdzeń dobrze oddają tę sytuację: "Przebaczenie pozwala mi się czuć lepiej, lżej. Czuję się szczęśliwszy i lepiej pojmuję, czym jest miłość".

"Kiedy trwam w konflikcie z innymi ludźmi, jest mi ciężko na sercu, na duchu i na umyśle. Moje samopoczucie psychiczne zostało zakłócone. Prawdopodobnie ten drugi doznaje podobnych uczuć. Przebaczając, uszczęśliwiam nas obydwu. Życie ponownie się rozjaśnia".

"Jeśli nie przebaczam, cierpię. Bez usunięcia nienawiści, cierpienie nigdy by nie minęło. Kiedy przebaczę, odczuwam ulgę, natychmiast znika rozgoryczenie i złość".

"Dla mnie najważniejszą funkcją przebaczenia jest ponowne pojednanie się z samym sobą, ze światem, a także powrót do stanu zadowolenia i pogody ducha".

"Kiedy przebaczam, odczuwam równowagę ducha. Mogę zacząć od nowa. Nie chcę, aby dręczące i bolesne sprawy oddzielały mnie od innych ludzi. Wiem, że negatywne myśli mogą doprowadzić do utraty zdrowia i uczynić mnie nieszczęśliwym. Czuję moc, która kryje się w przebaczeniu".

Te ostatnie stwierdzenia mówią same za siebie i mogą nam pomóc zrozumieć, jakie wysiłki należy podjąć, aby móc przebaczać oraz co możemy uzyskać, przezwyciężając raz na zawsze własny egocentryzm.

 

Przed chwilą, Gość gosc napisał:

pewnie parchata wklejała, ona oprócz siema i nom  nie potrafi sklecić zdania , teraz wlazła zarobić i spokój

jak nie ona to jej podobna, na zb analfabetek większość

Dlaczego ludzie nienawidzą siebie?

wydrukuj

Józef Augustyn SJ 

23.02.2011 08:32, aktualizacja 23.02.2013 21:13

ZOBACZ WIĘCEJKto rano wstaje, ten jest bardziej...„Mowa nienawiści” zakazana?Z Bogiem w zagubionym świecieAby nas bolało cierpienie innychKiedy stawia pan diagnozę: depresja?Frustracja egzystencjalna, cierpienie i chorobaWłaściwie nie ma ludzi bez depresji

Głęboko zakorzeniony w nas instynkt życia trzeba odróżnić od miłości do własnego życia. O ile sam instynkt jest naturalnym wyposażeniem wpisanym w ludzkie geny, o tyle miłości do własnego życia musimy się dopiero nauczyć. Nienawidzi swego życia ten, kto nie nauczył się kochać samego siebie. Tam, gdzie brakuje miłości, wdziera się nienawiść. Nienawiść do siebie jest bezpośrednią konsekwencją braku miłości.

Dlaczego ludzie nienawidzą siebie?

 

Ponieważ nie czują się kochani ani przez ludzi, ani przez Boga. Aby pokochać siebie, trzeba najpierw doświadczyć miłość innych. Jak niemowlę nie jest w stanie samo nakarmić siebie, tak człowiek - także dorosły - nie jest w stanie sam siebie obdarzyć miłością. Pokochać siebie może jedynie ten, kto otworzył się na miłość i czuje się w pełni kochany. Nienawidzi zaś swego życia ten, kto czuje się odrzucony, poniżony, znienawidzony przez innych. Nasz stosunek do własnego życia jest w pewnym sensie odbiciem naszego doświadczenia miłości innych: Boga i ludzi.

Aby wyleczyć się z nienawiści do życia, potrzebujemy zarówno miłości Boga, jak i ludzi. Człowiek nie jest w stanie ofiarować bliźniemu takiej miłości, którą może dać mu jedynie Bóg, ale i Bóg nie może dać człowiekowi tego, co daje mu bliźni. Stwórca bez pomocy człowieka, matki nie nakarmi niemowlęcia, nie jest w stanie go pielęgnować, nauczyć ludzkiej mowy. On, Wszechmogący, zawarł przymierze z człowiekiem i tylko z jego pomocą może kochać człowieka. Dla naszych bliźnich jesteśmy twarzą Boga, Jego rękami, nogami, uszami, ustani, Jego ciałem. Kiedy matka odrzuci własne dziecko, Bóg w swojej miłości do niego staje się bezradny, niemocny, bezręki, beznogi, "bezustny". Może jedynie cierpieć z cierpiącym dzieckiem i umierać razem z nim.

Dlaczego ludzie nienawidzą siebie?

 

Ponieważ zbyt wiele mówią o dawaniu miłości innym, a rzadziej (lub wcale) o pokornym przyjmowaniu miłości Boga i ludzi. Dawać miłość innym może jedynie ten, kto ją przyjmuje. Kto nie przyjmuje miłości, jest do niej niezdolny. Człowiek nie jest źródłem miłości. Jezus powiedział, że bez Niego nie możemy nic uczynić. Jak więc bez Niego moglibyśmy pokochać siebie? Usiłowanie dawania miłości innym, jeżeli nie jest poprzedzone przyjmowaniem miłości, rodzi wypalenie, którego przejawem jest między innymi niechęć i nienawiść do własnego życia.

Gdy nie czujemy się kochani przez Boga i ludzi, usiłujemy sami zarabiać na miłość do siebie. Stawiamy sobie zbyt ambitne wymagania, aby zabłysnąć w oczach innych i tak przekonać samych siebie, że zasługujemy na miłości. Spełnienie własnych wygórowanych wymagań stawiamy sobie jako warunek miłości siebie. A ponieważ nie możemy ich spełnić, cały nasz wysiłek kończy się frustracją.

 

Nic tak nie pogłębia nienawiści do siebie, jak zawiedzione, chore ambicje. Pogarda do siebie jest jedynie przedłużeniem sfrustrowanej pogoni za własną wielkością. Aby wyleczyć się z nienawiści do siebie, trzeba nam zrezygnować najpierw z pysznego serca i wyniosłych oczu, które gonią za własną wielkością, a następnie w postawie bezradnego niemowlęcia otworzyć się na miłość Boga i człowieka (por. Ps 131). Jeżeli nie staniemy się jak dzieci, nie wyleczymy się z nienawiści do siebie, nie pokochamy swego życia, nie wejdziemy do królestwa miłości. 

 

 

 

Czym więcej spamu tym więcej wątków więc nic wam to nie da 

2 minuty temu, Gość Gość napisał:

Czym więcej spamu tym więcej wątków więc nic wam to nie da 

Dlaczego ludzie nienawidzą siebie?

wydrukuj

Józef Augustyn SJ 

23.02.2011 08:32, aktualizacja 23.02.2013 21:13

ZOBACZ WIĘCEJKto rano wstaje, ten jest bardziej...„Mowa nienawiści” zakazana?Z Bogiem w zagubionym świecieAby nas bolało cierpienie innychKiedy stawia pan diagnozę: depresja?Frustracja egzystencjalna, cierpienie i chorobaWłaściwie nie ma ludzi bez depresji

Głęboko zakorzeniony w nas instynkt życia trzeba odróżnić od miłości do własnego życia. O ile sam instynkt jest naturalnym wyposażeniem wpisanym w ludzkie geny, o tyle miłości do własnego życia musimy się dopiero nauczyć. Nienawidzi swego życia ten, kto nie nauczył się kochać samego siebie. Tam, gdzie brakuje miłości, wdziera się nienawiść. Nienawiść do siebie jest bezpośrednią konsekwencją braku miłości.

Dlaczego ludzie nienawidzą siebie?

 

Ponieważ nie czują się kochani ani przez ludzi, ani przez Boga. Aby pokochać siebie, trzeba najpierw doświadczyć miłość innych. Jak niemowlę nie jest w stanie samo nakarmić siebie, tak człowiek - także dorosły - nie jest w stanie sam siebie obdarzyć miłością. Pokochać siebie może jedynie ten, kto otworzył się na miłość i czuje się w pełni kochany. Nienawidzi zaś swego życia ten, kto czuje się odrzucony, poniżony, znienawidzony przez innych. Nasz stosunek do własnego życia jest w pewnym sensie odbiciem naszego doświadczenia miłości innych: Boga i ludzi.

Aby wyleczyć się z nienawiści do życia, potrzebujemy zarówno miłości Boga, jak i ludzi. Człowiek nie jest w stanie ofiarować bliźniemu takiej miłości, którą może dać mu jedynie Bóg, ale i Bóg nie może dać człowiekowi tego, co daje mu bliźni. Stwórca bez pomocy człowieka, matki nie nakarmi niemowlęcia, nie jest w stanie go pielęgnować, nauczyć ludzkiej mowy. On, Wszechmogący, zawarł przymierze z człowiekiem i tylko z jego pomocą może kochać człowieka. Dla naszych bliźnich jesteśmy twarzą Boga, Jego rękami, nogami, uszami, ustani, Jego ciałem. Kiedy matka odrzuci własne dziecko, Bóg w swojej miłości do niego staje się bezradny, niemocny, bezręki, beznogi, "bezustny". Może jedynie cierpieć z cierpiącym dzieckiem i umierać razem z nim.

Dlaczego ludzie nienawidzą siebie?

 

Ponieważ zbyt wiele mówią o dawaniu miłości innym, a rzadziej (lub wcale) o pokornym przyjmowaniu miłości Boga i ludzi. Dawać miłość innym może jedynie ten, kto ją przyjmuje. Kto nie przyjmuje miłości, jest do niej niezdolny. Człowiek nie jest źródłem miłości. Jezus powiedział, że bez Niego nie możemy nic uczynić. Jak więc bez Niego moglibyśmy pokochać siebie? Usiłowanie dawania miłości innym, jeżeli nie jest poprzedzone przyjmowaniem miłości, rodzi wypalenie, którego przejawem jest między innymi niechęć i nienawiść do własnego życia.

Gdy nie czujemy się kochani przez Boga i ludzi, usiłujemy sami zarabiać na miłość do siebie. Stawiamy sobie zbyt ambitne wymagania, aby zabłysnąć w oczach innych i tak przekonać samych siebie, że zasługujemy na miłości. Spełnienie własnych wygórowanych wymagań stawiamy sobie jako warunek miłości siebie. A ponieważ nie możemy ich spełnić, cały nasz wysiłek kończy się frustracją.

 

Nic tak nie pogłębia nienawiści do siebie, jak zawiedzione, chore ambicje. Pogarda do siebie jest jedynie przedłużeniem sfrustrowanej pogoni za własną wielkością. Aby wyleczyć się z nienawiści do siebie, trzeba nam zrezygnować najpierw z pysznego serca i wyniosłych oczu, które gonią za własną wielkością, a następnie w postawie bezradnego niemowlęcia otworzyć się na miłość Boga i człowieka (por. Ps 131). Jeżeli nie staniemy się jak dzieci, nie wyleczymy się z nienawiści do siebie, nie pokochamy swego życia, nie wejdziemy do królestwa miłości. 

 

 

 

Przestępstwa z nienawiści

Coraz częściej na różnych forach internetowych, portalach społecznościowych, blogach mamy do czynienia ze zjawiskiem tzw. hejtu, czy też mowy nienawiści. Ich użytkownicy w Internecie czują się anonimowi i przekraczają granice dopuszczalnej krytyki i wolności słowa.

Przy wyrażaniu swoich opinii w sieci należy jednak pamiętać, że polski kodeks karny zabrania publicznego propagowania ustroju totalitarnego, nawoływania do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych czy też wyznaniowych, a także pomawiania lub znieważania innych osób.

reklama

reklama

Jeśli chodzi o przestępstwa mające charakter nawoływania do nienawiści i dyskryminacji – są one ścigane w trybie publicznoskargowym. Sprawca podlega karze grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do lat dwóch (a w niektórych wypadkach nawet do lat trzech).

Przestępstwa zniesławienia i zniewagi ścigane są natomiast z oskarżenia prywatnego.

Odpowiedzialność za zniesławienie i zniewagę w Internecie

Jeżeli użytkownik za pośrednictwem Internetu pomówił inną osobę, grupę, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności to czyn ten jest zagrożony karą grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do roku. Internet zalicza się bowiem do środków masowego komunikowania, przy użyciu którego sprawcy zniesławienia grozi surowsza odpowiedzialność karnaniż przy typie podstawowym tego przestępstwa. Analogiczną odpowiedzialność ponosi sprawca zniewagi w sieci, który obraził lub ośmieszył pokrzywdzonego za pomocą zwrotów powszechnie uznawanych za pogardliwe i naruszające godność pokrzywdzonego.

Sąd może orzec także na rzecz pokrzywdzonego, Polskiego Czerwonego Krzyża albo na inny cel społeczny wskazany przez pokrzywdzonego nawiązkę. Na wniosek pokrzywdzonego wyrok zostaje też podany do publicznej wiadomości.

Jeżeli rozpowszechniany przez daną osobę zarzut jest prawdziwy i dotyczy postępowania osoby pełniącej funkcję publiczną lub służy obronie społecznie uzasadnionego interesu osoba ta nie popełnia przestępstwa zniesławienia.

W sytuacji jednak, gdy zarzut dotyczy życia prywatnego lub rodzinnego, dowód prawdy może być przeprowadzony tylko wtedy, gdy zarzut ma zapobiec niebezpieczeństwu dla życia lub zdrowia człowieka albo demoralizacji małoletniego.

Warto pamiętać także, że prawdziwość zarzutu nie zwalnia sprawcy z odpowiedzialności ze względu ewentualną obraźliwą formę w jakiej był on sformułowany lub rozgłoszony.

Pokrzywdzony może także wnieść pozew przeciwko sprawcy na drodze cywilnej – o naruszenie dóbr osobistych.

Podstawa prawna:

- Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r., Kodeks karny (Dz.U. z 2016 r., poz. 2138).

niesławienie, szczególnie w Internecie to łatwy i tani sposób na niszczenie reputacji i narażenie na utratę zaufania atakowanych osób fizycznych, jak i podmiotów gospodarczych. Zdając sobie sprawę z tego, jak dotkliwe mogą być publiczne oszczerstwa, a także jak duży jest wymiar negatywnych skutków gospodarczych obraźliwych stwierdzeń kierowanych pod adresem firm – dowiedz się czym jest zniesławienie i poznaj swoje prawa.

Co to Jest Zniesławienie?

Zniesławienie to przestępstwo godzące w cześć i dobre imię. Krąg potencjalnych pokrzywdzonych jest zakreślony dość szeroko, obejmując: osoby fizyczne, osoby prawne oraz instytucje i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej.

Uwaga!

Pokrzywdzonym przez zniesławienie nie będzie tylko osoba fizyczna, ale również m.in. spółki czy instytucje publiczne.

Jak wskazuje się w orzecznictwie: „Cześć określonej osoby, rozumiana jako kategoria normatywna, korzysta z ochrony prawnej niezależnie od tego, jaką dana osoba ma opinię u jednostki czy nawet w określonym środowisku.” (Wyr. SN z 3.11.2004 r., IV KK 132/04).

Zniesławienie w Kodeksie Karnym

Przestępstwo zniesławienia jest określone w Art. 212 KK. Istotę zniesławienia stanowi pomówienie o takie postępowanie lub właściwości, które w powszechnym odbiorze mogą pokrzywdzonego poniżyć lub pozbawić potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności zaufania.

Ważne

Nie ma znaczenia, czy wypowiedziane słowa rzeczywiście wpłynęły na spadek zaufania do firmy lub kogoś poniżyły. Istotne jest aby były one obiektywnie obraźliwe.

Zniesławienie jest przestępstwem umyślnym. Oznacza to, że sprawca działa ze świadomością negatywnych konsekwencji jakie będzie miało jego zachowanie oraz chce ich realizacji lub co najmniej godzi się na ich zaistnienie.

Przykład

Sprawca dążąc do zwiększenia popularności swojego profilu na portalu społecznościowym zamieści na nim obraźliwy wpis.

Przestępstwo zniesławienia popełni jedynie ten, kto działa. Krótko mówiąc nie będzie sprawcą czynu z Art. 212 KK osoba, która przyjęła bierną postawę nie reagując, nie zaprzeczając podczas głoszenia nieprawdziwych informacji przez inną osobę.

Kara za Zniesławienie

Przestępstwo zniesławienia zagrożone jest karą grzywny albo karą ograniczenia wolności. Poza tymi wymienionymi, poważniejszą sankcję, tj. pozbawienie wolności do roku przewiduje Art. 212 § 2 KK. Wiąże się ona ze zniesławieniem poprzez środki masowego przekazu ( np. Internet, Radio, Telewizja). W razie skazania za przestępstwo zniesławienia sąd może ponadto orzec nawiązkę  w kwocie do 100.000 zł na rzecz pokrzywdzonego, Polskiego Czerwonego Krzyża albo na inny cel społeczny, który wskaże pokrzywdzony.

Ważne

W sprawach o zniesławienie kara pozbawienia wolności jest jednak orzekana wyjątkowo.

Sądy szeroko interpretują swobodę wypowiedzi przysługującą jednostce. Dotyczy to szczególnie wypowiedzi wygłoszonych podczas obrony swoich praw przed sądem (wyrok SN IV KKN 331/00) oraz opinii, co do których nie jest możliwe określenie czy są prawdziwe czy fałszywe.

Kiedy Zniesławienie jest Publiczne?

Dla odpowiedzialności karnej za zniesławienie ważnym elementem jest to, czy mamy do czynienia z pomówieniem uczynionym publicznie czy niepublicznie. Za publiczne zniesławienie grozi bowiem pełna odpowiedzialność – sprawca czynu odpowiada niezależnie od tego, czy głoszony przez niego zarzut był prawdziwy, czy nie.

Postanowienie Sądu Najwyższego – Izba Karna z dnia 5 czerwca 2013 r. III KK 387/12 

„Działanie publiczne oznacza działanie w taki sposób, że może się z nim zetknąć bliżej nieoznaczona liczba nieokreślonych bliżej osób”

Obraźliwe treści głoszone jedynie w obecności osoby, której dotyczą mogą być rozpatrywane w kategoriach przestępstwa zniewagi z Art. 216 KK.

Prawdziwość Informacji

Sama treść pomówienia w znacznej większości przypadków będzie zawierać informacje niezgodne z prawdą. Niemniej jednak w niektórych sytuacjach odpowiadać z Art. 212 KK będzie także ten, kto głosi zarzuty prawdziwe. 

Zgodnie z Art. 213 KK, w przypadku głoszenia informacji prawdziwych warunkiem odpowiedzialności jest jednak ich podanie do publicznej wiadomości.

Uwaga! 

Nie popełnia się przestępstwa z Art. 212 KK, jeżeli zarzut uczyniony niepublicznie jest prawdziwy!

Od powyższej zasady przewiduje się dwa wyjątki – nie popełni przestępstwa osoba, która publicznie podniesie prawdziwy zarzut:

dotyczący postępowania osoby pełniącej funkcję publiczną lub

służący obronie społecznie uzasadnionego interesu

Formy Zniesławienia

Przekaz zniesławiających informacji może nastąpić w dowolnej formie, która daje możliwość zaznajomienia się z ich treścią innym osobom.

Do najczęstszych form zniesławienia należą:

Zniesławienie w Internecie

Wraz z rozwojem portali społecznościowych szczególną postacią pomawiania stało się publikowanie obraźliwych treści w Internecie. Łatwość dostępu do sieci, szybkość obiegu zamieszczanej informacji, jak również poczucie anonimowości publikującego spowodowały, że zniesławianie, często nazywane tzw. „hejtem” jest atrakcyjną formą dla sprawców.

Z punktu widzenia Kodeksu Karnego, zniesławianie w Internecie jest traktowane szczególnie. Zgodnie z Art. 212 § 2 KK pomawianie za pomocą środków masowego komunikowania stanowi typ kwalifikowany przestępstwa zagrożony surowszą sankcją karną, a w najpoważniejszych przypadkach nawet karą pozbawienia wolności.

Anonimowość

Anonimowość sprawcy zniesławienia w Internecie ma jedynie charakter pozorny. Jeżeli jako osoba pokrzywdzona chcesz wystąpić na drogę karną bądź cywilną w celu pociągnięcia do odpowiedzialności autora obraźliwych treści, możliwe jest wystąpienie z wnioskiem do administratora portalu o udostępnienie adresu IP sprawcy zniesławienia. Pomocna może okazać się także rola Policji w tym zakresie, która po przyjęciu skargi zabezpiecza określone dowody w sprawie, może także występować do różnego rodzaju instytucji o udostępnienie informacji dotyczących sprawcy przestępstwa, a w konsekwencji dokonać skutecznej jego identyfikacji.

Zniesławienie a Znieważenie

Mimo, że zarówno zniesławienie, jak i znieważenie zostały umieszczone w tym samym rozdziale Kodeksu Karnego i oba z nich ścigane są z oskarżenia prywatnego, to jednak sfera, w jaką bezpośrednio godzi każde z nich jest zgoła odmienna.

Tak jak wskazano wcześniej, w przypadku zniesławienia, głównym celem sprawcy jest zniszczenie reputacji i dobrej opinii, jaką cieszy się w środowisku pokrzywdzony, podczas gdy głównym motywem działania znieważającego jest to, by obraźliwe określenia trafiły bezpośrednio do ofiary. Zniewaga może polegać na obrażeniu kogoś „w cztery oczy” albo publicznie, pod nieobecność pokrzywdzonego, ale z zamiarem by zniewaga do niego dotarła. 

Uwaga!

Osobisty charakter zniewagi sprawia, że pokrzywdzonym tym przestępstwem może być jedynie osoba fizyczna.

Pomówienie

Treścią pomówienia w potocznym rozumieniu są zazwyczaj zarzuty nieprawdziwe, fałszywe oskarżenia, często o popełnienie jakiegoś przestępstwa, np. pomówienie o kradzież, podczas gdy przedmiotem zniesławienia mogą być także informacje prawdziwe.

Pomówienie – definicja słownikowa 

„wypowiedź, w której ktoś bezpodstawnie oskarża kogoś” (Słownik  Języka Polskiego PWN).

Pomówienie a Prawo Karne

W świetle Art. 212 KK pomówienie polega na podnoszeniu lub rozgłaszaniu zarzutu. Podnoszenie zarzutu ma miejsce, gdy sprawca wygłasza określone informacje we własnym imieniu, natomiast rozgłaszanie jest stawianiem zarzutów zasłyszanych od innej osoby. Obie formy, jeżeli mają na celu poniżenie kogoś w opinii publicznej lub narażenie go na utratę potrzebnego zaufania, są karalne w świetle Art. 212 KK.

Pomówienie w Pracy

Fałszywe oskarżenia, oszczerstwa i pomówienia to zjawiska coraz częściej występujące w miejscach pracy. Szczególnie problematycznym zagadnieniem w tym zakresie jest pomówienie pracownika przez pracodawcę. W praktyce np. zła opinia o pracowniku powoduje, że ciężko na pierwszy rzut oka rozgraniczyć kiedy mamy do czynienia z przestępstwem zniesławienia Art. 212 KK, a kiedy z dopuszczalnym w świetle przepisów Kodeksu Karnego prawem do krytyki.

Dla prawidłowego zakwalifikowania określonych treści należy wziąć pod uwagę szereg okoliczności towarzyszących ich głoszeniu, które dają obraz tego, jaki był rzeczywisty zamiar autora negatywnej opinii. Krytyczne oceny postępowania czy właściwości pracownika przez pracodawcę powinny być wyrażane w określonej formie, zazwyczaj w uporządkowany sposób. Powinny również wskazywać na dowody i sytuacje, z których autor wywodzi wskazane wnioski.

Pomówienia karalne mają miejsce w każdym wypadku, gdy celem sprawcy jest poniżenie pracownika w opinii publicznej lub narażenie go na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu albo rodzaju działalności.

Sprawy o Zniesławienie

Dochodząc swoich praw przeciwko autorowi obraźliwych treści pokrzywdzony ma możliwość wyboru jednej z dróg: karnej lub cywilnej – może także korzystać z nich równolegle.

Sprawy Karne

Jak Założyć Sprawę Karną o Zniesławienie?

Przestępstwo zniesławienia ścigane jest z oskarżenia prywatnego. Oznacza to, że osoba pokrzywdzona sama wnosi akt oskarżenia, a następnie uczestniczy w postępowaniu jako oskarżyciel prywatny.

Uwaga!

Na wielu stronach internetowych znaleźć można gotowy wzór prywatnego aktu oskarżenia o zniesławienie. Jednak skuteczne jego sformułowanie w konkretnej sprawie, a następnie samodzielne popieranie go przed sądem najczęściej wymagać będzie pomocy profesjonalisty.W postępowaniu tym z zasady nie działa bowiem prokurator.

Niewątpliwą zaletą wyboru postępowania karnego dla dochodzenia swoich praw jest możliwość korzystania z pomocy Policji dla zabezpieczenia dowodów. Ma to ogromne znaczenie w sprawach o zniesławienie w Internecie. Akt oskarżenia o zniesławienie powinien spełniać wymogi wskazane w Art. 332 KPK. 

Proces o Zniesławienie – Czy Warto?

Proces o zniesławienie oprócz ukarania sprawcy daje również pewne korzyści z punktu widzenia wizerunkowego. Dla pokrzywdzonego, ważną instytucją jest Art. 215 KK, który wskazuje, że sąd, niezależnie od wymierzonej kary, na wniosek pokrzywdzonego orzeka podanie wyroku do publicznej wiadomości. Takie rozwiązanie, szczególnie dla instytucji czy spółek ma niebagatelne znaczenie i może pomóc w odbudowie utraconego zaufania. Nie bez znaczenia dla pokrzywdzonego jest też możliwość orzeczenia na jego rzecz stosownej nawiązki.

Sprawy Cywilne

Sprawa cywilna o zniesławienie nie wiąże się zagrożeniem sankcjami takimi jak grzywna czy pozbawienie wolności. Pozew cywilny o zniesławienie może zawierać żądanie złożenia odpowiedniego oświadczenia przez osobę naruszającą dobra osobiste, celem odbudowy utraconego przez ofiarę naruszeń zaufania. Ponadto, sprawa z powództwa cywilnego o zniesławienie daje szansę na uzyskanie zadośćuczynienia pieniężnego za krzywdę, a w przypadku, gdy efektem naruszeń była szkoda majątkowa, także odszkodowania na zasadach ogólnych.

Sprawa Cywilna o Zniesławienie – Koszty

Wybór odpowiedniej drogi postępowania zależy przede wszystkim od celu, jaki chce osiągnąć pokrzywdzony oraz od okoliczności sprawy. Oskarżenie o zniesławienie powinno poprzedzić rozważenie możliwości polubownego rozstrzygnięcia sprawy. Skutecznym środkiem w tym zakresie jest przygotowane przez adwokata przedsądowe wezwanie do zaprzestania naruszania godności i czci konkretnej osoby skierowane do autora obraźliwych treści. Nie niesie ono dla sprawcy żadnych konsekwencji prawnych, a niejednokrotnie przynosi zamierzone rezultaty.

Praktyka Spraw

Oskarżenie o zniesławienie jako, że dotyczy dóbr niematerialnych takich jak cześć czy godność osobista pokrzywdzonego, niejednokrotnie opiera się na subiektywnej i nie pozbawionej emocji ocenie osoby dotkniętej tym czynem. Wszelkie elementy składające się na istotę zniesławienia powinny być jednak oceniane w sposób obiektywny. W wielu przypadkach sądy wydają wyroki uniewinniające dochodząc do przekonania, że nie doszło do realizacji kompletu znamion z Art. 212 KK, np. z uwagi na słaby materiał dowodowy pokrzywdzonego bądź umarzają postępowanie przez wzgląd na znikomą społeczną szkodliwość czynu.

Zapamiętaj! 

Jako oskarżony z art. 212 Kodeksu Karnego, masz prawo skutecznie bronić się przed twierdzeniami pokrzywdzonego. 

 

żmiju czyżby zwis znowu nie przyjechał?

Przed chwilą, Gość gość napisał:

żmiju czyżby zwis znowu nie przyjechał?

niesławienie, szczególnie w Internecie to łatwy i tani sposób na niszczenie reputacji i narażenie na utratę zaufania atakowanych osób fizycznych, jak i podmiotów gospodarczych. Zdając sobie sprawę z tego, jak dotkliwe mogą być publiczne oszczerstwa, a także jak duży jest wymiar negatywnych skutków gospodarczych obraźliwych stwierdzeń kierowanych pod adresem firm – dowiedz się czym jest zniesławienie i poznaj swoje prawa.

Co to Jest Zniesławienie?

Zniesławienie to przestępstwo godzące w cześć i dobre imię. Krąg potencjalnych pokrzywdzonych jest zakreślony dość szeroko, obejmując: osoby fizyczne, osoby prawne oraz instytucje i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej.

Uwaga!

Pokrzywdzonym przez zniesławienie nie będzie tylko osoba fizyczna, ale również m.in. spółki czy instytucje publiczne.

Jak wskazuje się w orzecznictwie: „Cześć określonej osoby, rozumiana jako kategoria normatywna, korzysta z ochrony prawnej niezależnie od tego, jaką dana osoba ma opinię u jednostki czy nawet w określonym środowisku.” (Wyr. SN z 3.11.2004 r., IV KK 132/04).

Zniesławienie w Kodeksie Karnym

Przestępstwo zniesławienia jest określone w Art. 212 KK. Istotę zniesławienia stanowi pomówienie o takie postępowanie lub właściwości, które w powszechnym odbiorze mogą pokrzywdzonego poniżyć lub pozbawić potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności zaufania.

Ważne

Nie ma znaczenia, czy wypowiedziane słowa rzeczywiście wpłynęły na spadek zaufania do firmy lub kogoś poniżyły. Istotne jest aby były one obiektywnie obraźliwe.

Zniesławienie jest przestępstwem umyślnym. Oznacza to, że sprawca działa ze świadomością negatywnych konsekwencji jakie będzie miało jego zachowanie oraz chce ich realizacji lub co najmniej godzi się na ich zaistnienie.

Przykład

Sprawca dążąc do zwiększenia popularności swojego profilu na portalu społecznościowym zamieści na nim obraźliwy wpis.

Przestępstwo zniesławienia popełni jedynie ten, kto działa. Krótko mówiąc nie będzie sprawcą czynu z Art. 212 KK osoba, która przyjęła bierną postawę nie reagując, nie zaprzeczając podczas głoszenia nieprawdziwych informacji przez inną osobę.

Kara za Zniesławienie

Przestępstwo zniesławienia zagrożone jest karą grzywny albo karą ograniczenia wolności. Poza tymi wymienionymi, poważniejszą sankcję, tj. pozbawienie wolności do roku przewiduje Art. 212 § 2 KK. Wiąże się ona ze zniesławieniem poprzez środki masowego przekazu ( np. Internet, Radio, Telewizja). W razie skazania za przestępstwo zniesławienia sąd może ponadto orzec nawiązkę  w kwocie do 100.000 zł na rzecz pokrzywdzonego, Polskiego Czerwonego Krzyża albo na inny cel społeczny, który wskaże pokrzywdzony.

Ważne

W sprawach o zniesławienie kara pozbawienia wolności jest jednak orzekana wyjątkowo.

Sądy szeroko interpretują swobodę wypowiedzi przysługującą jednostce. Dotyczy to szczególnie wypowiedzi wygłoszonych podczas obrony swoich praw przed sądem (wyrok SN IV KKN 331/00) oraz opinii, co do których nie jest możliwe określenie czy są prawdziwe czy fałszywe.

Kiedy Zniesławienie jest Publiczne?

Dla odpowiedzialności karnej za zniesławienie ważnym elementem jest to, czy mamy do czynienia z pomówieniem uczynionym publicznie czy niepublicznie. Za publiczne zniesławienie grozi bowiem pełna odpowiedzialność – sprawca czynu odpowiada niezależnie od tego, czy głoszony przez niego zarzut był prawdziwy, czy nie.

Postanowienie Sądu Najwyższego – Izba Karna z dnia 5 czerwca 2013 r. III KK 387/12 

„Działanie publiczne oznacza działanie w taki sposób, że może się z nim zetknąć bliżej nieoznaczona liczba nieokreślonych bliżej osób”

Obraźliwe treści głoszone jedynie w obecności osoby, której dotyczą mogą być rozpatrywane w kategoriach przestępstwa zniewagi z Art. 216 KK.

Prawdziwość Informacji

Sama treść pomówienia w znacznej większości przypadków będzie zawierać informacje niezgodne z prawdą. Niemniej jednak w niektórych sytuacjach odpowiadać z Art. 212 KK będzie także ten, kto głosi zarzuty prawdziwe. 

Zgodnie z Art. 213 KK, w przypadku głoszenia informacji prawdziwych warunkiem odpowiedzialności jest jednak ich podanie do publicznej wiadomości.

Uwaga! 

Nie popełnia się przestępstwa z Art. 212 KK, jeżeli zarzut uczyniony niepublicznie jest prawdziwy!

Od powyższej zasady przewiduje się dwa wyjątki – nie popełni przestępstwa osoba, która publicznie podniesie prawdziwy zarzut:

dotyczący postępowania osoby pełniącej funkcję publiczną lub

służący obronie społecznie uzasadnionego interesu

Formy Zniesławienia

Przekaz zniesławiających informacji może nastąpić w dowolnej formie, która daje możliwość zaznajomienia się z ich treścią innym osobom.

Do najczęstszych form zniesławienia należą:

Zniesławienie w Internecie

Wraz z rozwojem portali społecznościowych szczególną postacią pomawiania stało się publikowanie obraźliwych treści w Internecie. Łatwość dostępu do sieci, szybkość obiegu zamieszczanej informacji, jak również poczucie anonimowości publikującego spowodowały, że zniesławianie, często nazywane tzw. „hejtem” jest atrakcyjną formą dla sprawców.

Z punktu widzenia Kodeksu Karnego, zniesławianie w Internecie jest traktowane szczególnie. Zgodnie z Art. 212 § 2 KK pomawianie za pomocą środków masowego komunikowania stanowi typ kwalifikowany przestępstwa zagrożony surowszą sankcją karną, a w najpoważniejszych przypadkach nawet karą pozbawienia wolności.

Anonimowość

Anonimowość sprawcy zniesławienia w Internecie ma jedynie charakter pozorny. Jeżeli jako osoba pokrzywdzona chcesz wystąpić na drogę karną bądź cywilną w celu pociągnięcia do odpowiedzialności autora obraźliwych treści, możliwe jest wystąpienie z wnioskiem do administratora portalu o udostępnienie adresu IP sprawcy zniesławienia. Pomocna może okazać się także rola Policji w tym zakresie, która po przyjęciu skargi zabezpiecza określone dowody w sprawie, może także występować do różnego rodzaju instytucji o udostępnienie informacji dotyczących sprawcy przestępstwa, a w konsekwencji dokonać skutecznej jego identyfikacji.

Zniesławienie a Znieważenie

Mimo, że zarówno zniesławienie, jak i znieważenie zostały umieszczone w tym samym rozdziale Kodeksu Karnego i oba z nich ścigane są z oskarżenia prywatnego, to jednak sfera, w jaką bezpośrednio godzi każde z nich jest zgoła odmienna.

Tak jak wskazano wcześniej, w przypadku zniesławienia, głównym celem sprawcy jest zniszczenie reputacji i dobrej opinii, jaką cieszy się w środowisku pokrzywdzony, podczas gdy głównym motywem działania znieważającego jest to, by obraźliwe określenia trafiły bezpośrednio do ofiary. Zniewaga może polegać na obrażeniu kogoś „w cztery oczy” albo publicznie, pod nieobecność pokrzywdzonego, ale z zamiarem by zniewaga do niego dotarła. 

Uwaga!

Osobisty charakter zniewagi sprawia, że pokrzywdzonym tym przestępstwem może być jedynie osoba fizyczna.

Pomówienie

Treścią pomówienia w potocznym rozumieniu są zazwyczaj zarzuty nieprawdziwe, fałszywe oskarżenia, często o popełnienie jakiegoś przestępstwa, np. pomówienie o kradzież, podczas gdy przedmiotem zniesławienia mogą być także informacje prawdziwe.

Pomówienie – definicja słownikowa 

„wypowiedź, w której ktoś bezpodstawnie oskarża kogoś” (Słownik  Języka Polskiego PWN).

Pomówienie a Prawo Karne

W świetle Art. 212 KK pomówienie polega na podnoszeniu lub rozgłaszaniu zarzutu. Podnoszenie zarzutu ma miejsce, gdy sprawca wygłasza określone informacje we własnym imieniu, natomiast rozgłaszanie jest stawianiem zarzutów zasłyszanych od innej osoby. Obie formy, jeżeli mają na celu poniżenie kogoś w opinii publicznej lub narażenie go na utratę potrzebnego zaufania, są karalne w świetle Art. 212 KK.

Pomówienie w Pracy

Fałszywe oskarżenia, oszczerstwa i pomówienia to zjawiska coraz częściej występujące w miejscach pracy. Szczególnie problematycznym zagadnieniem w tym zakresie jest pomówienie pracownika przez pracodawcę. W praktyce np. zła opinia o pracowniku powoduje, że ciężko na pierwszy rzut oka rozgraniczyć kiedy mamy do czynienia z przestępstwem zniesławienia Art. 212 KK, a kiedy z dopuszczalnym w świetle przepisów Kodeksu Karnego prawem do krytyki.

Dla prawidłowego zakwalifikowania określonych treści należy wziąć pod uwagę szereg okoliczności towarzyszących ich głoszeniu, które dają obraz tego, jaki był rzeczywisty zamiar autora negatywnej opinii. Krytyczne oceny postępowania czy właściwości pracownika przez pracodawcę powinny być wyrażane w określonej formie, zazwyczaj w uporządkowany sposób. Powinny również wskazywać na dowody i sytuacje, z których autor wywodzi wskazane wnioski.

Pomówienia karalne mają miejsce w każdym wypadku, gdy celem sprawcy jest poniżenie pracownika w opinii publicznej lub narażenie go na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu albo rodzaju działalności.

Sprawy o Zniesławienie

Dochodząc swoich praw przeciwko autorowi obraźliwych treści pokrzywdzony ma możliwość wyboru jednej z dróg: karnej lub cywilnej – może także korzystać z nich równolegle.

Sprawy Karne

Jak Założyć Sprawę Karną o Zniesławienie?

Przestępstwo zniesławienia ścigane jest z oskarżenia prywatnego. Oznacza to, że osoba pokrzywdzona sama wnosi akt oskarżenia, a następnie uczestniczy w postępowaniu jako oskarżyciel prywatny.

Uwaga!

Na wielu stronach internetowych znaleźć można gotowy wzór prywatnego aktu oskarżenia o zniesławienie. Jednak skuteczne jego sformułowanie w konkretnej sprawie, a następnie samodzielne popieranie go przed sądem najczęściej wymagać będzie pomocy profesjonalisty.W postępowaniu tym z zasady nie działa bowiem prokurator.

Niewątpliwą zaletą wyboru postępowania karnego dla dochodzenia swoich praw jest możliwość korzystania z pomocy Policji dla zabezpieczenia dowodów. Ma to ogromne znaczenie w sprawach o zniesławienie w Internecie. Akt oskarżenia o zniesławienie powinien spełniać wymogi wskazane w Art. 332 KPK. 

Proces o Zniesławienie – Czy Warto?

Proces o zniesławienie oprócz ukarania sprawcy daje również pewne korzyści z punktu widzenia wizerunkowego. Dla pokrzywdzonego, ważną instytucją jest Art. 215 KK, który wskazuje, że sąd, niezależnie od wymierzonej kary, na wniosek pokrzywdzonego orzeka podanie wyroku do publicznej wiadomości. Takie rozwiązanie, szczególnie dla instytucji czy spółek ma niebagatelne znaczenie i może pomóc w odbudowie utraconego zaufania. Nie bez znaczenia dla pokrzywdzonego jest też możliwość orzeczenia na jego rzecz stosownej nawiązki.

Sprawy Cywilne

Sprawa cywilna o zniesławienie nie wiąże się zagrożeniem sankcjami takimi jak grzywna czy pozbawienie wolności. Pozew cywilny o zniesławienie może zawierać żądanie złożenia odpowiedniego oświadczenia przez osobę naruszającą dobra osobiste, celem odbudowy utraconego przez ofiarę naruszeń zaufania. Ponadto, sprawa z powództwa cywilnego o zniesławienie daje szansę na uzyskanie zadośćuczynienia pieniężnego za krzywdę, a w przypadku, gdy efektem naruszeń była szkoda majątkowa, także odszkodowania na zasadach ogólnych.

Sprawa Cywilna o Zniesławienie – Koszty

Wybór odpowiedniej drogi postępowania zależy przede wszystkim od celu, jaki chce osiągnąć pokrzywdzony oraz od okoliczności sprawy. Oskarżenie o zniesławienie powinno poprzedzić rozważenie możliwości polubownego rozstrzygnięcia sprawy. Skutecznym środkiem w tym zakresie jest przygotowane przez adwokata przedsądowe wezwanie do zaprzestania naruszania godności i czci konkretnej osoby skierowane do autora obraźliwych treści. Nie niesie ono dla sprawcy żadnych konsekwencji prawnych, a niejednokrotnie przynosi zamierzone rezultaty.

Praktyka Spraw

Oskarżenie o zniesławienie jako, że dotyczy dóbr niematerialnych takich jak cześć czy godność osobista pokrzywdzonego, niejednokrotnie opiera się na subiektywnej i nie pozbawionej emocji ocenie osoby dotkniętej tym czynem. Wszelkie elementy składające się na istotę zniesławienia powinny być jednak oceniane w sposób obiektywny. W wielu przypadkach sądy wydają wyroki uniewinniające dochodząc do przekonania, że nie doszło do realizacji kompletu znamion z Art. 212 KK, np. z uwagi na słaby materiał dowodowy pokrzywdzonego bądź umarzają postępowanie przez wzgląd na znikomą społeczną szkodliwość czynu.

Zapamiętaj! 

Jako oskarżony z art. 212 Kodeksu Karnego, masz prawo skutecznie bronić się przed twierdzeniami pokrzywdzonego. 

Nasza kancelaria oferuje kompleksową pomoc prawną we wszelkich sprawach dotyczących Zniesławienia. J

znam tyle fajnych kobiet, dziewczyn, które pracują studiują, zadbane ,,mądre i co najważniejsze szanują siebie, popatrzcie na parchatą, nogi rozkraczone i alfons za plecami, zal

te Panie które są cały czas szykanowane na kaffe, nie obawiajcie się udać do prawnika, nie są to duże koszty ale ileż można tego tutaj czytać ? pozdr

Przed chwilą, Gość witam napisał:

te Panie które są cały czas szykanowane na kaffe, nie obawiajcie się udać do prawnika, nie są to duże koszty ale ileż można tego tutaj czytać ? pozdr

szykanują się same na zbiorniku tępa dzido

Przed chwilą, Gość gość napisał:

szykanują się same na zbiorniku tępa dzido

PANIE buhahaha

5 minut temu, Gość gość napisał:

żmiju czyżby zwis znowu nie przyjechał?

Cola była za ciepła

Przed chwilą, Gość gość napisał:

szykanują się same na zbiorniku tępa dzido

dlaczego Pani mnie obraża? nie wie Pani kim jestem i dlaczego wkleiłem teksty o prześladowaniu w internecie,a Panie zapraszam do kancelarii prawnych 

3 minuty temu, Gość witam napisał:

te Panie które są cały czas szykanowane na kaffe, nie obawiajcie się udać do prawnika, nie są to duże koszty ale ileż można tego tutaj czytać ? pozdr

Nie obawiajcie. Udawajcie się do prawników

Przed chwilą, Gość witam napisał:

dlaczego Pani mnie obraża? nie wie Pani kim jestem i dlaczego wkleiłem teksty o prześladowaniu w internecie,a Panie zapraszam do kancelarii prawnych 

o których PANIACH konkretnie mowa? buhaha

1 minutę temu, Gość witam napisał:

dlaczego Pani mnie obraża? nie wie Pani kim jestem i dlaczego wkleiłem teksty o prześladowaniu w internecie,a Panie zapraszam do kancelarii prawnych 

A kto kogo prześladuje !?

 

Przed chwilą, Gość gosc napisał:

o których PANIACH konkretnie mowa? buhaha

to zmij ona zawsze o tych prawnikach swoich hehehe

1 minutę temu, Gość gosc napisał:

o których PANIACH konkretnie mowa? buhaha

Z tym jest mały problem, bo ja pan to osobiście tam nie widze jakoś

2 minuty temu, Gość gosc napisał:

to zmij ona zawsze o tych prawnikach swoich hehehe

Marzence w już dziękujemy

brzuch mnie boli od śmiania z hej głupoty 

ale z was de//bi//le !  zmija nie spamowała jak o niej pisaliście i myślicie że teraz spamuje jak o niej nie było słowa ? 

W Polsce wciąż jeszcze niewiele osób dostało wyrok za nienawistny stosunek do innych ludzi, ale coraz częściej do sądów trafiają sprawy za obrażanie i wyzwiska. Nie jest to łatwe postępowanie, ale jeśli nie będziemy reagowali w ogóle, mowa nienawiści nas zaleje. Zwłaszcza gdy dotyczy nie jednej osoby, ale np. rodziny, grupy albo wręcz całej nacji. Chociaż znacznej części znieważających innych wydaje się, że są bezkarni, a zwłaszcza anonimowi, nie do końca tak jest. Trzeba tylko zadać sobie trochę trudu.

Jeśli mamy do czynienia z nienawiścią internetową, najlepiej najpierw zrobić zrzut ekranu – z widocznym adresem URL. Dysponujemy wtedy dowodem w razie usunięcia treści ze strony, jest on też niezbędny do przeprowadzenia ewentualnego postępowania. Warto również zażądać usunięcia (skasowania) wszelkich nieprawdziwych lub nienawistnych wypowiedzi na swój temat. Żądanie kierujemy do administratora strony internetowej albo moderatora blogu, na którym opublikowano wrogie treści.

1 minutę temu, Gość gosc napisał:

ale z was de//bi//le !  zmija nie spamowała jak o niej pisaliście i myślicie że teraz spamuje jak o niej nie było słowa ? 

Tak ! To nie żmija !

ona zrobiła obiad dziecku i spędza z nim czas w kinie lub na basenie. To dobra matka. Jedna z lepszych jakie znam !

i pracowita i czysta kobieta.

4 minuty temu, Gość gość napisał:

W Polsce wciąż jeszcze niewiele osób dostało wyrok za nienawistny stosunek do innych ludzi, ale coraz częściej do sądów trafiają sprawy za obrażanie i wyzwiska. Nie jest to łatwe postępowanie, ale jeśli nie będziemy reagowali w ogóle, mowa nienawiści nas zaleje. Zwłaszcza gdy dotyczy nie jednej osoby, ale np. rodziny, grupy albo wręcz całej nacji. Chociaż znacznej części znieważających innych wydaje się, że są bezkarni, a zwłaszcza anonimowi, nie do końca tak jest. Trzeba tylko zadać sobie trochę trudu.

Jeśli mamy do czynienia z nienawiścią internetową, najlepiej najpierw zrobić zrzut ekranu – z widocznym adresem URL. Dysponujemy wtedy dowodem w razie usunięcia treści ze strony, jest on też niezbędny do przeprowadzenia ewentualnego postępowania. Warto również zażądać usunięcia (skasowania) wszelkich nieprawdziwych lub nienawistnych wypowiedzi na swój temat. Żądanie kierujemy do administratora strony internetowej albo moderatora blogu, na którym opublikowano wrogie treści.

Właśnie zadaje sobie trud i powoli rozgryzam zbiornikowe gwiazdy. 

Marzene

marte

sylwie

alicje

basie 

Trzymaj kciuki 

ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  aALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  cALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  vALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  ALLAH AKBAR !!!  

uważajcie z tymi prawnikami bo jak do sądu sprawa trafi to jeszcze US ciekawych rzeczy się dowie buhahaha

2 minuty temu, Gość gość napisał:

uważajcie z tymi prawnikami bo jak do sądu sprawa trafi to jeszcze US ciekawych rzeczy się dowie buhahaha

a niech idą może w końcu zamkną ten burdel gdzie każdy może oglądać bez konta

4 minuty temu, Gość gość napisał:

uważajcie z tymi prawnikami bo jak do sądu sprawa trafi to jeszcze US ciekawych rzeczy się dowie buhahaha

I mops zajmie się mamusiami 

4 minuty temu, Gość gość napisał:

uważajcie z tymi prawnikami bo jak do sądu sprawa trafi to jeszcze US ciekawych rzeczy się dowie buhahaha

lepiej sam uważaj , piszesz w temacie gdzie wychwalają allaha i jeszcze wpadną do ciebie specjalne służby biorące cie za terroryste