Nie na temat, ale proszę pomóżcie

Taa, gość lubi się pastwić psychicznie, wpędzając autorkę w coraz większe i głębsze poczucie winy. Cokolwiek ona zrobi lub nie zrobi, jest źle. Czas na uczciwość wobec samej siebie, autorko. Tkwisz w zaklamaniu, i kochasz faceta jakąś dziwną, rozpaczliwą, bluszczową milością. A prawdziwego męzczyznę poznaje się po czynach. Złotoustych gawędziarzy trzeba gonić od siebie, a samej trzymać poziom.  On cię nawet nie lubi, lubi władzę nad tobą.

On zachowuje się jak toksyczne  matki  nad swoimi dziećmi - nie odzywa się, grozi ze zostawi, stosuje kary. To jest najnormalniejsza przemoc emocjonalna a ty boisz się ze zostaniesz sama. Moim zdaniem powinnaś przestać walczyć bo o jakaś dziecinada. Zacznij myśleć o uratowaniu swojego bytu bez niego. Nagrywaj jego głupie teksty, odkładaj kasę i czekaj. Jak wielmozny pan zdecyduje to i tak będzie wiec pomysl na tzw w razie czego. Moim zdaniem nie będziesz miała lekkiego życia bo on rządzi, nie ma partnerstwa ale i ty jesteś temperamentna i jak czujesz grunt pod nogami to drzesz ryja. Nie ma u was zaufania i szacunku a to droga do nikad 

14 godzin temu, Gość Figa napisał:

On zachowuje się jak toksyczne  matki  nad swoimi dziećmi - nie odzywa się, grozi ze zostawi, stosuje kary. To jest najnormalniejsza przemoc emocjonalna a ty boisz się ze zostaniesz sama. Moim zdaniem powinnaś przestać walczyć bo o jakaś dziecinada. Zacznij myśleć o uratowaniu swojego bytu bez niego. Nagrywaj jego głupie teksty, odkładaj kasę i czekaj. Jak wielmozny pan zdecyduje to i tak będzie wiec pomysl na tzw w razie czego. Moim zdaniem nie będziesz miała lekkiego życia bo on rządzi, nie ma partnerstwa ale i ty jesteś temperamentna i jak czujesz grunt pod nogami to drzesz ryja. Nie ma u was zaufania i szacunku a to droga do nikad 

To prawda.. szacunku nie na, nie wiem gdzie popełniłam błąd ze on tak zaczął mnie traktować, pewnie próbował mnie na początku na ile może sobie pozwolic, a mógł na dużo bo na początku związku byłam mocno uzależniona od niego. Mimo wszystko wspominam dobre chwile, to jak mówił zawsze ze mnie kocha, jak die zmienił dla mnie i z pijaka imprezowicza stał się domatorem. Oświadczyny, ślub. Ja mocno wierzę, ze to miłość mojego życia, a on tez tak zawsze mówił o mnie. Zawsze mówił o partnerstwie, ale fakt u nad tego nie ma bo żeby tak było trzeba traktować się równo a on zawsze mówił ze w związku może rządzić jedna osoba i ze to zawsze był on bo taki ma charakter i tego nie zmieni. Poza tym  zawsze tez mówił ze moje decyzje są zawsze zle i wychodzę na tym zle a ciągnę jeszcze jego na te zle pole gdzie zbiera plony moich złych decyzji. Dziwię się czasem jak ja sobie radziłam przez te 30 lat bez niego, bo z tego co mówi to jestem meganieudolna i wszystko robię zle. Ale ja nie pamietam zanim go poznałam ze robiłam wszystko nie tak. Owszem nam wady, ale donosiłam duże sukcesy zawodowe i nie tylko zanim die  poznaliśmy, moi przyjaciele tez to tak wspominają.

No i???