Dlaczego wszyscy chcą być kochani?

Ja już nie chcę.

Zaczyna się...

Mamy miłość zapisana w genach. 

Jesteś głupim podszywem, wróci do ciebie rykoszetem to wszystło co tu wypisujesz lub do twoich dzieci, wtedy przypomnij sobie dlaczego - za bawienie się innym człowiekiem.

Ja mówię, że nie chcę. To nie chcę. 

9 minut temu, Gość gośćE. napisał:

Ja już nie chcę.

niewypał czy strach?

1 minutę temu, Gość gość napisał:

Ja mówię, że nie chcę. To nie chcę. 

Chyba nigdy męża nie kochałaś a trudno żyć z człowiekiem,  którego się nie kocha a który obdarza nas miłością.

Przed chwilą, Gość kolumna napisał:

niewypał czy strach?

mam dość

2 minuty temu, Gość Gość napisał:

Chyba nigdy męża nie kochałaś a trudno żyć z człowiekiem,  którego się nie kocha a który obdarza nas miłością.

Nic z prawdy nie pochodzi. Chciałbym żeby tak było.

Trudno żyć z człowiekiem, którego się nie kocha a który obdarza nas miłością...  Ciekawe...  

1 minutę temu, Gość gość napisał:

Trudno żyć z człowiekiem, którego się nie kocha a który obdarza nas miłością...  Ciekawe...  

Myślę, że jest miło żyć...żyć ze świadomością, że ktoś cię kocha...nawet jeśli samemu się nie kocha

Przed chwilą, Gość gość napisał:

Myślę, że jest miło żyć...żyć ze świadomością, że ktoś cię kocha...nawet jeśli samemu się nie kocha

Myślę,  że ciężko, bo nie da się ukryć braku miłości, gdy nie kochamy szybciej nas dana osoba denerwuje,  nie mamy do niej cierpliwości,  czułości też nie sprawiają przyjemności a ta osoba odczuwa to wszystko, dla nieegostycznej osoby, która jest strona niekochająca nie jest to komfortowa sytuacja a tym bardziej dla kochającej.

17 minut temu, Gość Gość napisał:

trudno żyć z człowiekiem,  którego się nie kocha a który obdarza nas miłością.

Chyba łatwiej niż gdy samemu się kocha bez wzajemności!

2 minuty temu, Gość malena napisał:

Chyba łatwiej niż gdy samemu się kocha bez wzajemności!

Nie, bo miłość pozwala przetrwać trudne chwile, tłumaczy i wybacza

3 minuty temu, Gość malena napisał:

Chyba łatwiej niż gdy samemu się kocha bez wzajemności!

właśnie 

5 minut temu, Gość Gość napisał:

Myślę,  że ciężko, bo nie da się ukryć braku miłości, gdy nie kochamy szybciej nas dana osoba denerwuje,  nie mamy do niej cierpliwości,  czułości też nie sprawiają przyjemności a ta osoba odczuwa to wszystko, dla nieegostycznej osoby, która jest strona niekochająca nie jest to komfortowa sytuacja a tym bardziej dla kochającej.

*sytuacja również dla kochającej 

6 minut temu, Gość Gość napisał:

Nie, bo miłość pozwala przetrwać trudne chwile, tłumaczy i wybacza

noo... mój mąż to prawdziwe "cudo" - podłe - pod tym względem 

za całą pewnością mogę stwierdzić, że ja nigdy nie byłam kochana przez nikogo i też nie chcę niczyjej miłości, chcę jedynie świętego spokoju. 

Koniec tej farsy!!!

To naprawdę mój ostatni temat, już nie napiszę wam/Tobie  ani słowa, ani jednego.. Do nie czytania! E.

żeby się tulić

Jedna z trzech potrzeb psychologicznych, bez których nie można być szczesliwym: Trzeba mieć relacje, co do której wierzymy, że będzie trwała w przyszłości, przebywanie z tą osobą sprawia nam przyjemność i wierzymy, że ta osoba chce naszego szczęścia. Czy taka relacja jest możliwa bez kochania? 

Niektórych ludzi g. obchodzą potrzeby psychologiczne...To są egoiści z krwi i kości...

11 minut temu, brokentiger87 napisał:

żeby się tulić

do poduszki i popłakać...i gdy się popłacze tak solidnie, to potem ma się niezmierzoną determinację do pracoholizmu i zatracania się...później już co prawda trudniej patrzeć na płeć przeciwną ale...można żyć aktorsko...Polecam!!!

1 minutę temu, Gość gość napisał:

do poduszki i popłakać...i gdy się popłacze tak solidnie, to potem ma się niezmierzoną determinację do pracoholizmu i zatracania się...później już co prawda trudniej patrzeć na płeć przeciwną ale...można żyć aktorsko...Polecam!!!

19 minut temu, Gość Jajaja napisał:

Jedna z trzech potrzeb psychologicznych, bez których nie można być szczesliwym: Trzeba mieć relacje, co do której wierzymy, że będzie trwała w przyszłości, przebywanie z tą osobą sprawia nam przyjemność i wierzymy, że ta osoba chce naszego szczęścia. Czy taka relacja jest możliwa bez kochania? 

Skąd ta filozofia? Niektórzy żyją bez takich osób całe życie.