przede mną zaręczyny, stresuję się

Jak było z wami? Wiedziałyście że coś się szykuje? Był stres? Wahałyście się?

Zaręczyny nic nie znaczą w tych czasach.

 

Zaręczyny nic nie znaczą w tych czasach.

Dokładnie. Zaręczona możesz być nawet i 30 lat i jako 50 latka mówić o sobie tak ładnie narzeczona a nie konkubina.

 

Dokładnie. Zaręczona możesz być nawet i 30 lat i jako 50 latka mówić o sobie tak ładnie narzeczona a nie konkubina.

I bardzo dobrze, że nastały takie czasy

Ja nic nie wiedziałam więc stresu nie było, nie wahałam się ale zatkało mnie i byłam w stanie tylko przytaknąć, po chwili jak widziałam jak na mnie patrzy powiedziałam wyraźne "tak". Półtora roku później był ślub. Dużo większy stres.

Ja miałam zaręczyny tradycyjne. Mąż oświadczył mi się na balu sylwestrowym, było zaskoczenie, wspaniałe uczucie. Ludzie bili brawo, zespół zagrał jakiś wolny kawalek. Później moi rodzice zaprosili przyszłych teściów na obiad. Było spotkanie u mnie w domu, dobre jedzenie, alkohol. Mąż przyszedl w garniturze, z kwiatami dla mnie i dla mojej mamy. Posiedzielismy razem, rodzice się poznali, pogadali, posmiali. Teściowie zaprosili rodziców na kolejną niedzielę do siebie na obiad... u nas szybko bylo wesele, pół roku po zareczynach.

9.II - imieniny: Gorsława, Gorzysława i Sulisławy

 

Zaręczyny nic nie znaczą w tych czasach.

Ale nie pytam o znaczenie zaręczyn wg ciebie czy we współczesnych czasach. Pytania były zupełnie inne. A swoją drogą, przykre że musisz tu wylewać własne frustracje.

 

Ja miałam zaręczyny tradycyjne. Mąż oświadczył mi się na balu sylwestrowym, było zaskoczenie, wspaniałe uczucie. Ludzie bili brawo, zespół zagrał jakiś wolny kawalek. Później moi rodzice zaprosili przyszłych teściów na obiad. Było spotkanie u mnie w domu, dobre jedzenie, alkohol. Mąż przyszedl w garniturze, z kwiatami dla mnie i dla mojej mamy. Posiedzielismy razem, rodzice się poznali, pogadali, posmiali. Teściowie zaprosili rodziców na kolejną niedzielę do siebie na obiad... u nas szybko bylo wesele, pół roku po zareczynach.

A za 10 lat rozwód

 

Ale nie pytam o znaczenie zaręczyn wg ciebie czy we współczesnych czasach. Pytania były zupełnie inne. A swoją drogą, przykre że musisz tu wylewać własne frustracje.

To ty będziesz wylewać frustracje za 10 lat biorąc rozwód, bo teraz co drugie małżeństwo się rozwodzi, a będzie jeszcze gorzej tępa palo

U mnie były zaręczyny po pół roku znajomosci, stresu nie było, Dał pierścionek to nosiłam... ślub odkładaliśmy latami. Nie mieszkamy w pl, lubimy podróżować i to na to nam szło najwiecej kasy. Szkoda było na wesela imprezy itp. Po 15latach konkubinatu, podczas podróży do stanów wzięliśmy ślub w las vegas. Nasi rodzice do  dziś się nie znają.. może teraz będzie okazja, Zdecydowaliśmy się na dziecko i usiedliśmy trochę na pupie

 

Jak było z wami? Wiedziałyście że coś się szykuje? Był stres? Wahałyście się?

U mnie było normalnie, bez pompy, tylko we dwoje. Spodziewałam się. Nie było czym się stresować. Wahanie? No sorry, ale jak się wahasz w tej sprawie to lepiej sobie odpuść

 

To ty będziesz wylewać frustracje za 10 lat biorąc rozwód, bo teraz co drugie małżeństwo się rozwodzi, a będzie jeszcze gorzej tępa palo

Tępa jesteś ty. I nie rozumiesz tego co czytasz. Kto mówi o ślubie? Pytanie dotyczyło samych zaręczyn. Ale przynajmniej wiemy co cię spotkało że tak plujesz jadem.

Spodziewałam się, ponieważ chłopak podpytywał mnie niby przypadkiem czy podoba mi się taki a taki pierścionek, a potem dla zmyły zadawał pytania o bransoletki albo kolczyki, ale już nie słuchał mnie tak dokładnie, hahaha!  Ewidentnie zagłębiał się w temat, wypowiadał na temat kolorów kamieni, bo niby ostatnio oglądał o tym program w telewizji...  Zbliżała się nasza rocznica, zaprosił mnie na obiad do restauracji, ładnie się ubrałam, nawet paznokcie pomalowałam na czerwono, żeby mieć zadbane dłonie. Od rana był bardzo miły, dostałam bukiet kwiatów oraz ulubione słodycze, spacerowaliśmy, zabrał mnie na lot balonem, potem zjedliśmy obiad z deserem, ale oświadczyn nie było, więc zaczęłam się zastanawiać czy aby nie poniosła mnie fantazja. Znów spacer, kino, poszliśmy na gorącą czekoladę na rynek i zrobił się wieczór, a on „chyba będziemy się już zbierać do domów, nie?” (nie mieszkaliśmy razem), po czym „podobał Ci się dzisiejszy dzień?”. Odpowiedziałam, że tak i zaczął mnie odprowadzać. W duchu śmiałam się z siebie i zaręczyn, które sobie ubzdurałam. Szliśmy kładką na której wiszą kłódki zakochanych, gdzie mamy też swoją i zaczęliśmy jej szukać. Gdy znaleźliśmy, to kucnęłam, żeby zrobić jej zdjęcie, a gdy się odwróciłam, to on klęczał przede mną z pudełkiem z pierścionkiem i jąkając się spytał czy zostanę jego żoną! Tak mnie to zaskoczyło, że odpowiedziałam „nie... nie...”, ponieważ nie mogłam w to uwierzyć. Wstał z zaskoczoną miną i „nie?”. Nigdy nie zapomnę jego smutnych oczu do których napływały łzy. Od razu się ogarnęłam i zaczęłam krzyczeć „tak! jestem w szoku, ale tak!” i objął mnie tak mocno, że ledwo oddychałam. Zaczęliśmy razem płakać, potem założył mi pierścionek na palec (jest śliczny!!!) i poszliśmy do mnie, żeby świętować...  Następnego dnia powiadomiliśmy rodziców, rodzeństwo, bliskich znajomych, a kolejnego wstawialiśmy status na Facebooka, hehehe. Wynajęliśmy razem mieszkanie, w końcu byliśmy narzeczeństwem, nie? Ślub i wesele organizowaliśmy ponad dwa lata, ponieważ chcieliśmy, żeby ten dzień był idealny, co niestety kosztuje dużo pieniędzy. Potem była podróż poślubna na Malediwy, serdecznie polecam, bo warto! Wzięliśmy kredyt mieszkaniowy, kupiliśmy mieszkanie, urządziliśmy je, a teraz jesteśmy ponad dwa lata po ślubie i spodziewamy się dzidziusia!  Rozpisałam się, ale bardzo kocham mojego męża i wzięło mnie na wspominki.

 

9.II - imieniny:

W dniu dzisiejszym imieniny obchodzą: Ansbert, Apolonia, Bernard,  Bernarda, Cyryl, Donat, Eryk,  Eryka, Jakub, Marian, Mariusz, Nikifor, Pola, Pryma, Prymus, Rajnold, Reginald, Sabin

U nas nie bylo zareczyn, po prostu wspolnie doszliscmy do tego,ze chcemy byc razem, przegadalismy to i bylo jasne. Potem chlopak przyszedl z kwiatami na obiad i poprosił , a wlasciwie z;llozyl deklaracje moim rodzicom. A pierscionek dal mi potem , zupelnie nieoficjalnie. Zero stresu.

czym sie stresujesz? albo go kochasz i mowisz tak,albo nie i po ptokach. Formalnosc.

U mnie była to niespodzianka,bo znalismy sie 3 msc, widzielismy sie dwa razy i bez zastanowienia sie zgodziłam 16 lat razem

czym sie stresujesz? albo go kochasz i mowisz tak,albo nie i po ptokach. Formalnosc.

U mnie była to niespodzianka,bo znalismy sie 3 msc, widzielismy sie dwa razy i bez zastanowienia sie zgodziłam 16 lat razem

 

Spodziewałam się, ponieważ chłopak podpytywał mnie niby przypadkiem czy podoba mi się taki a taki pierścionek, a potem dla zmyły zadawał pytania o bransoletki albo kolczyki, ale już nie słuchał mnie tak dokładnie, hahaha!  Ewidentnie zagłębiał się w temat, wypowiadał na temat kolorów kamieni, bo niby ostatnio oglądał o tym program w telewizji...  Zbliżała się nasza rocznica, zaprosił mnie na obiad do restauracji, ładnie się ubrałam, nawet paznokcie pomalowałam na czerwono, żeby mieć zadbane dłonie. Od rana był bardzo miły, dostałam bukiet kwiatów oraz ulubione słodycze, spacerowaliśmy, zabrał mnie na lot balonem, potem zjedliśmy obiad z deserem, ale oświadczyn nie było, więc zaczęłam się zastanawiać czy aby nie poniosła mnie fantazja. Znów spacer, kino, poszliśmy na gorącą czekoladę na rynek i zrobił się wieczór, a on „chyba będziemy się już zbierać do domów, nie?” (nie mieszkaliśmy razem), po czym „podobał Ci się dzisiejszy dzień?”. Odpowiedziałam, że tak i zaczął mnie odprowadzać. W duchu śmiałam się z siebie i zaręczyn, które sobie ubzdurałam. Szliśmy kładką na której wiszą kłódki zakochanych, gdzie mamy też swoją i zaczęliśmy jej szukać. Gdy znaleźliśmy, to kucnęłam, żeby zrobić jej zdjęcie, a gdy się odwróciłam, to on klęczał przede mną z pudełkiem z pierścionkiem i jąkając się spytał czy zostanę jego żoną! Tak mnie to zaskoczyło, że odpowiedziałam „nie... nie...”, ponieważ nie mogłam w to uwierzyć. Wstał z zaskoczoną miną i „nie?”. Nigdy nie zapomnę jego smutnych oczu do których napływały łzy. Od razu się ogarnęłam i zaczęłam krzyczeć „tak! jestem w szoku, ale tak!” i objął mnie tak mocno, że ledwo oddychałam. Zaczęliśmy razem płakać, potem założył mi pierścionek na palec (jest śliczny!!!) i poszliśmy do mnie, żeby świętować...  Następnego dnia powiadomiliśmy rodziców, rodzeństwo, bliskich znajomych, a kolejnego wstawialiśmy status na Facebooka, hehehe. Wynajęliśmy razem mieszkanie, w końcu byliśmy narzeczeństwem, nie? Ślub i wesele organizowaliśmy ponad dwa lata, ponieważ chcieliśmy, żeby ten dzień był idealny, co niestety kosztuje dużo pieniędzy. Potem była podróż poślubna na Malediwy, serdecznie polecam, bo warto! Wzięliśmy kredyt mieszkaniowy, kupiliśmy mieszkanie, urządziliśmy je, a teraz jesteśmy ponad dwa lata po ślubie i spodziewamy się dzidziusia!  Rozpisałam się, ale bardzo kocham mojego męża i wzięło mnie na wspominki.

Jprdl, za dużo harlekinów czytasz

 

Jprdl, za dużo harlekinów czytasz

Na szczęście jest to prawda, nie każdy na Kafe ma smutne życie, hehe.

 

Na szczęście jest to prawda, nie każdy na Kafe ma smutne życie, hehe.

A wiesz dlaczego bajki kończą się na ślubie?

 

A wiesz dlaczego bajki kończą się na ślubie?

To słabe bajki czytasz. Jesteśmy razem prawie 10 lat i wciąż tak samo zakochani. Moi rodzice w sierpniu będą obchodzić 29 rocznicę ślubu i też bardzo się kochają, właściwie prawie nie kłócą i w miłości wychowali dwoje dzieci. Współczuję kiepskich doświadczeń w życiu. Pozdrawiam.

 

A za 10 lat rozwód

Jestem z mężem od 18 lat

 

To słabe bajki czytasz. Jesteśmy razem prawie 10 lat i wciąż tak samo zakochani. Moi rodzice w sierpniu będą obchodzić 29 rocznicę ślubu i też bardzo się kochają, właściwie prawie nie kłócą i w miłości wychowali dwoje dzieci. Współczuję kiepskich doświadczeń w życiu. Pozdrawiam.

Pozdrawiam a jakue ty znasz bajki ktire nie kończą się na ślubie? ja jestem 16 lat po ślubie i tez w szczesliwym związku. 

wstań z krzesła, dotknij pleców z samego dołu, tam gdzie się kończą. Powinien znajdować się tam uchwyt. Pociagnij...i wyjmij tego kija z tyłka. 

Pozdrawiam

 

Pozdrawiam a jakue ty znasz bajki ktire nie kończą się na ślubie? ja jestem 16 lat po ślubie i tez w szczesliwym związku. 

wstań z krzesła, dotknij pleców z samego dołu, tam gdzie się kończą. Powinien znajdować się tam uchwyt. Pociagnij...i wyjmij tego kija z tyłka. 

Pozdrawiam

laska naucz się czytac ze zrozumieniem bo chyba na zly komentarz odpisalas lol

10.II - imieniny: Tomiła i Tomisławy

 

10.II - imieniny: 

W dniu dzisiejszym imieniny obchodzą: Apollo, Apollon, Elwir, Elwira, Hiacynt, Jacek, Jacenty, Michał, Scholastyka, Sotera, Trojan, Wilhelm