Nie wiem co o sobie myśleć...

Witam jestem Adrian mam 20 lat. Jestem spokojna osoba, ułożona, ambitną i nieśmiała ,mam 170cm wzrostu,  uczę się dalej w szkole, i tak dalej. Ale przejde do sedna sprawy od 12 roku życia czuję bardzo mocna chęc bycia kobietą. Na początku nie odczuwałem tego aż tak zwykle zabawy z dziewczynami czy coś nic specjalnego, miałem poprostu więcej koleżanek od kolegów i tyle. Ale od 14-15 roku życia zaczęły mnie kręcić damskie ubrania, makijaż. Zacząłem się przebierać i malować, chodziłem tak po domu jakiś czas dopuki rodzice nie wracali z pracy. Kolejnym takim karmieniem milowymi w tym wszystkim byla potężna chęc udawania dziewczyny na różnych portalach. Nie robiłem tego żeby wykorzystać kogoś tylko stworzyć w sobie odwozorowanie samego siebie jako kobiety. Dawało mi to jakaś część kobiecości takie miałem wrażenie i kupiłem sobie w tym samym czasie stanik swój pierwszy oraz majtki.

Jakiś czas potem zacząłem wychodzić na miasto ubrany jak dziewczyna, miałem perukę i makijaż ale szybko zrezygnowalem z tego, bałem się że ktoś mnie zdemaskuje.Mniej więcej od 17 roku życia chciałem to powiedzieć rodzicom ale bałem się reakcji ojca najbardziej... Jest to zagorzały krytyk homoseksualistów. Strach mi nie pozwolił na to żeby powiedzieć.

Wspomnę jeszcze że w wieku 16 lat około zacząłem odczuwać niechęć do swojego członka oraz ciała takie miałem wrażenie bynajmniej.

Jedynym moim wsparciem teraz jest koleżanka dla której o tym powiedziałem. Pomaga mi trochę w tym.Doradza mi w tych sprawach co robić i tak dalej. Mogę się u niej przebierać bez strachu i być sobą.

Nie wiem też czy jestem transwestytą czy transseksualista. Więc nie będę mówić że jestem jednym z tych bo sam nie wiem kim jestem

Prosze o udzielenie mi rady co dalej postąpić bo szczerze nie wiem

Polecam terapię by odkryć prawdziwego siebie