Tablica liderów

wczoraj puściłam sobie ten jej ostatni film, bo skończyły mi się wszystkie inne vlogmasy do oglądania, w pokoju siedział ze mną moj chłopak, który wcześniej donci nie znał i żadnego filmu wcześniej nie widział, i tak minęło pół filmiku i on mówi do mnie ze ta dziewczyna ciagle tylko coś reklamuje i poleca i jak ja mogę to oglądać podsumował

Myśli, że weźmie widzów na litość. Donica zrozum wreszcie, że kluczem do dobrych wyświetleń i przybywania widzów jest systematyczność, pokazywanie tego co chcą zobaczyć i bycie miłym a ty wciskasz reklamy na przemian z wakacjami albo ciągle powtarzasz to samo, nie masz własnego stylu ani własnego zdania więc widzowie sobie cię odpuszczają i żadne płacze nie pomogą. Jesteś po prostu klonem i słupem reklamowym na niekończących się wakacjach i nikt nie chce oglądać takich osób.

Może nie wie ze istnieje Ale serio ze nie wiedziala ze przejazd przez miasto trwa tylw ile dojazd...

Może nie wie ze istnieje

Na sprzątaniu szafy z tego co kojarzę wyleciały futerka, a teraz wróciły do mody. Pewnie w ciągu miesiąca pójdzie zaraz do galerii szukać mówiąc jak to jej się nagle podobają przypadkiem xd

Dziewczyny, w ciąży byłam taka szczęśliwa. Bardzo dbałam o dziecko, o to co jem, ile śpię, ile mam ruchu. Chodziłam do specjalisty, badałam się regularnie. Jednym słowem wszystko dla dziecka. W 7 mcu ciąży maluszek chciał przyjść na świat. Dostałam lekki, musiałam leżeć, oszczędzać się. Potem to poszło w drugą stronę. 40tc i nadal nic, zalecono mi położyć się w szpitalu i robić parę ktg na dobę, żeby sprawdzać stan dziecka. Wszystko było ok. W 41tc stwierdzono, że czas rodzić, hasło lekarki brzmiało "oksytocyna rodzi". Pominę fakt, że wszystkie położne na oddziale mówiły, że mój brzuchu wskazuje na dziecko ważące ponad 4kg (jestem/ byłam drobną pierworódką). Wg lekarzy biometria dziecka i moje parametry były w granicach normy, wciąż w normie mimo, że na granicy, dlatego zaufałam, że poród naturalny będzie dla nas bezpieczny... W dniu gdy "oksytocyna rodziła" przyszedł w bólach i mękach mój piękny syn. Ważył prawie 4,5kg... Słyszałam tylko, że nie rotuje, że nie chce wyjść, już się bałam o jego zdrowie, ale ostatkiem sił wypchnęłam go na świat... przed tym zostało mi nacięte krocze, inaczej albo bym pękła albo coś by się stało dziecku... Nacięcie okazało się bardzo rozległe - aż do pośladka... niestety szycie w 7 dobie po porodzie się rozeszło. Musiałam być ponownie szyta. Drugie szycie było bardzo bolesne, ciągle odczuwam ból. Jestem w 5 dobie po drugim szyciu i bardzo cierpię. Dodatkowo znów rozszedł się jeden szew. Na szczęście tym razem nie na tyle szeroko, żeby trzeba było ponownie szyć. Nie mam też czucia w zwieraczach i muszę biec do toalety, żeby nie oddać stolca na podłogę.... Powiem Wam dziewczyny, że mam duży żal, że nikt nie proponował mi cc i że tak zaufałam lekarzom... teraz już na pewno rana po cc by była częściowo zasklepiona, a już na pewno nie miałabym problemów z odbytem... chyba zbyt idealistycznie podchodziłam do porodu... że siłami natury jest najlepiej... a ... prawda... Nie wiem, czy któraś z Was przeżyła takie coś.