TnT

Mnie osobiście nigdy nie zdarzyło się wyrzygać w pojedynkę żeby każdy patrzył i niedowierzał, a wspólnie byłoby to możliwe czysto teoretycznie, gdyby mój kolega pamiętał, zaś ja sobie nie przypominał bym, chyba że wspólnie... ale chyba nie

Przez naturę 1 + 2 = 2

Jakby to było gdyby ktoś pomnożył znaczenie słów? Zastanawialiście się? Na przykład wyznał wam miłość w jednasób? A wy odebralibyście w dwójnasób, czyli tyle ile potrzeba do zaspokojenia naturalnej, przyrodzonej, bez materialnej, uczciwej żądzy?

ale co? I tak nie paniemajet Polaku

Zyour childe back out your phone. Task/Ask your self, did you working y'r self Q? Ask me...

"dobrze sie czujese bo """. Ściśle ujmując tę wypowiedź, i czysto informacyjnie, fakt nie zupełnie pozbawił ją sensu czytający. Odnosząc do siebie, bo w świetle wypowiedzi są dwie osoby czytające: autor i trzeci, Powiem tak, w społecznym odbiorze byłabyś i mogła (gdyż z całą pewnością mogę cie przez brak brody, która ci nigdy nie urośnie, wydobyć intencję twoją jako czarnego charaktetu forume ówdzie, ż fascynację profesorem B. którego językowe oczywistosći obrazuą twój skromny umysł wymienić, ale nie o to mi chodzi. Chodzi mi o to, żebyś przez pryzmat źle odebranych słów nie czyniła obrazu swej istoty, choćbyć ile panu wstążek przeszło życia urobiła

życzę Ci tego samego, i wiem że jesteś szczęśliwa i będziesz, amen Wracając do wywodu logicznego, widzę błędy, szczególnie językowe.

ale tak sam, kobieto?

to było surowe myślenie, czysto subiektywne, podlegające dalece wielowarstwowej selekcji, czuję się upokorzony

Odpowiedzmy sobie więc, bo a tak, logika wymaga spostrzeżeń więcej niż jeden(!? ale czy na pewno nie mylisz pan logiki z filozofią, aha ), czy w urzeczywistnieniu przyszłości pośród dwóch pierwiastków myślowych jakimi są mężczyzna i kobieta znajduje się jeszcze trzeci - pośredni, nazwijmy go ogólny (przez połączenie). Mamy więc dwa - ogólny (złożony z dwóch) - zupełnie wyodrębniony od jakiejkolwiek płci. Więc ogólny pyta o szczegóły by stać się ogólnym, ale nie mamy szczególnego więc go stwórzmy i na odwrót o byt swych szczegółów. Pytamy więc o wszystkie łącznie, mamy łączną sumę, trzech spostrzeżeń Pierwsze + Drugie = Trzecie. To nie może wypaść zbyt dobrze bez ulepszeniom. Czysto sucho jeden plus dwa równe trzy. I teraz jest magia logiki, otóż nie jeden plus dwa, ani dwa plus jeden, ani trzy to dwa i jeden, ani jeden bez trzy to dwa, oraz dwa bez trzy to jeden, tylko 33 - 1 to nie 3 i 2, ani 3 i 2 = 1 + co? Logika wyraża się w dążnościach, ale do czego ?

logika nakazuje reguły, filozofia wzbudza prawa, a matematyka życie... więc kobieta

W nowym roku życzę wam wszystkim, bez mała wszystkiego wielkiego

na przykład, zupełnie wycinkowo, czyż nie jest spekulatywnym nadużyciem logicznego rozumu wywód, na wzór okresu przechodniego, wobec którego twierdzenie, iż skoro "Koniec jest początkiem niczego, to Początek jest końcem wszystkiego?"?. Stawiając taki wywód wedle płci: mężczyzna odpowie wszystko jedno byle się zgadzało, kobieta zaś - ale czemu początek i koniec, życie nie pyta o koniec tylko o początek (one rodzą), czego w wyniku jej rozumowej analizy można oczekiwać - aby się dobrze skończyło mimo marnego początku! Czyli to właściwie tak samo jak mężczyzna, ale jednak inaczej

umysł ludzki nie jest wcale skomplikowany, dzięki tendencjom, które objawia każdy rozum, widok jest przejrzysty i wystarczająco ostry. Nawet bez unaocznienia (w kimkolwiek), czyli percepcji dokumentalnej (wszelakiej) wynik rozumowy myśli reaktywnych jest uprawdopodobniony do stopnia, właściwe bez rozmazywania samej rzeczywistości, w którym przyszłość jawi się przed urzeczywistnieniem realnie. Jedyne do czego można się przyczepić to płeć

w późnym okresie PRL, gdy rozum pukał do głów i upominał się o refleksję tanie to były kartki, ale z celulozy można było produkować właściwie tylko propagandę