TnT

jak nie do końca tzn. że po części się zgadzasz, a można wiedzieć w którym punkcie ?

Dopóki względnie "przybliżona odległa" fizyczna ciągła daje w wyniku 99,9%, a takie prawdopodobieństwo na tle obserwowalnych zjawisk fizycznych w nieskończonej obserwowalnie przestrzeni skutkuje różnicą minus 0,01 (czyli my/bakrerie/wirusy, fauna flora itp., choć tę wartość można wysunąć lub wsunąć do nieskończenie wielkiej lub małej) względem istnienia bądź nieistnienia Ufo, dopóty istnienie Boga/Bogów/Bóstw itp. również czysto fizycznie nie może zostać pozytywnie zanegowane

To oczywiste, lepsze pół zdania od siebie dla kogoś niż uogólniona formuła od wszystkich dla kogoś. To przecież jakby lekarz zalecał cudowny lek wszystkim na wszystko. A od 200 lat życzeń można np. zacząć i zmniejszać sukcesywnie

Jak najbardziej, ktoś w tym wieku na pewno się nie obrazi, z b. wielu powodów, oto 3 pierwsze z brzegu: 1. Pamięć jest m.in. odbiorcza, tzn. słyszał to miliony razy, zapamiętywał i odbierał z pamięci, a struktury mózgowe odpowiedzialne za emocje są na tyle odporne na ten bodziec, że niemal wyjałowione całkowicie; 2. Od urodzenia każdy co sekundę zapełnia swoje życie "życiem" do tego stopnia, iż nie ma wolnej przestrzeni na "śmierć", czysto duchową, tę materialną przewiduje, tzn. tyka co czas jakiś, zwykle jak tyka otoczenie; 3. Ma to w doop/pie, bo w tym wieku, z czego zdał sobie sprawię wieki temu, w jego planie realnie realizuje się myśl wedle matematycznego wzoru: życie = śmierć.

Gdy osoba w zamyśle obiera sobie za cel 100 lat swojego życia, wartość życzeń z każdą pokonaną wpierw dekadą, potem rokiem, następnie miesiącem, tygodniem, dniem, a przy końcu godziną rośnie wymiernie do krzywej ambicjonalnej. Natomiast z czysto logicznego punktu widzenia po setnej rocznicy urodzin życzenia takie są treściowo puste.