LuxuryDragon

Od pewnego czasu zastanawia mnie różnica w podejściu do osób w bardzo zaawansowanym wieku, które mają wszczepiony rozrusznik serca, i do innych seniorów, nie mających wady przewodnictwa, u których stopniowo pogarsza się stan zdrowia. Pacjent z rozrusznikiem pozostaje w określonym systemie opieki: ma regularne kontrole urządzenia, ocenę jego działania, monitorowanie rytmu serca i możliwość dostosowania leczenia do zmieniających się potrzeb. Ta opieka może trwać przez wiele lat, również wtedy, gdy pacjent osiąga bardzo zaawansowany wiek. Jednocześnie w przypadku innych osób w podobnym wieku pogorszenie sprawności, osłabienie czy utratę samodzielności niekiedy tłumaczy się przede wszystkim naturalnym procesem starzenia. Zastanawia mnie, czy posiadanie urządzenia, które wymaga regularnego nadzoru, sprawia, że ciągłość opieki nad takim pacjentem jest bardziej priorytetowa i lepiej zorganizowana niż w przypadku seniora, którego problemy uznaje się za związane z wiekiem? Czy Waszym zdaniem pacjenci z rozrusznikiem mają pewną przewagę w ciągłości opieki medycznej? Czy spotkaliście się z sytuacją, w której u jednego seniora przez lata monitoruje się i wspomaga konkretną funkcję organizmu, a u innego podobne zaangażowanie ustępuje stwierdzeniu, że to po prostu starość?

*Nie chodzi mi o to, że pacjenci z rozrusznikiem otrzymują lepszą opiekę pod każdym względem ani że każda osoba starsza powinna być poddawana rozbudowanej diagnostyce. Chodzi mi o pytanie, czy u seniorów bez konkretnego urządzenia lub jednej wyraźnie określonej choroby równie konsekwentnie monitoruje się pogorszenie ogólnego stanu zdrowia i szuka jego potencjalnie odwracalnych przyczyn?

Para jednopłciowa, która niedawno dokonała transkrypcji swojego aktu małżeństwa, chce wprowadzić do obrotu nazwiska homoseksualne. Będą się nazywać: Jakub Wtyłek i Roman Kakao-Wtyłek

Zbieram fundusze na wyprawę archeologiczną na Bliski Wschód, gdzie razem z Giorgio T...losem będziemy poszukiwać szkieletu Pana Jezusa.

pt. "Magia Boga - jak modlić się skutecznie, by zbić fortunę?"

Siemanko! Wpadłem ostatnio na pomysł na nową kreskówkę religijną i strasznie mnie ciekawi Wasza opinia. Tytuł to „Superbóg”. Główny bohater to Superbóg – wyluzowany starszy pan w złoto-białym stroju superbohatera (z okiem opatrzności na klatce piersiowej). W każdym odcinku Superbóg odwiedza inną, znaną kreskówkę i pomaga głównym bohaterom w kryzysie. Nie walczy za nich, ale daje im mądrość i wiarę w siebie. Zamiast siły używa mądrości, miłości i spektakularnych cudów, pomagając jej bohaterom wyjść z podbramkowej sytuacji. Co o tym sądzicie?

Mianem Multanów (w liczbie mnogiej: Multanowie lub dawniej Multani) określa się mieszkańców historycznej krainy Multany (rum. Muntenia), stanowiącej wschodnią część Wołoszczyzny w dzisiejszej Rumunii.