mam problem

Córka od ok. 3 lat bierze narkotyki. Miała kilka prób samobójczych. Nie wiem, co robić, nie mam już siły.

Córka od ok. 3 lat bierze narkotyki, wcześniej leczyła się na depresję, w związku z prześladowaniami w szkole. Kilkakrotnie była na detoksie. Przez 4 miesiące była w ośrodku Monaru, opuściła go samowolnie

Od stycznia do końca roku szkolnego nie brała, zaczęła na kilka dni przed rozdaniem świadectw. POMOCY

Teraz jest w ciągu, nie chce się leczyć, prowadzam ją po terapeutach i psychiatrach, ale nic to nie daje, jest coraz gorzej

hm... nie wydaje mi sie to dobre miejsce na szukanie porady w takiej sprawie. skontaktuj sie z jakims dobrym psychologiem, idz do jakiegos osrodka. no niby co mozemy powiedziec w tej sprawie nie znajac Twojej córki i szczegółów.

Boże, ale Ci współczuję. To strasznie trudna sprawa dla rodziców. Podejrzewam że nikt Ci tutaj nie pomoże. Chyba jedyne co możesz zrobić to zastosować się do porad psychologów i lekarzy z Monaru. W końcu to oni są specjalistami i wiedzą najlepiej co robić, mimo że czasem to co radzą psycholodzy wydaje nam się niedorzeczne(coś o tym wiem), to jednak oni wiedzą najlepiej co robić. Pozdrawiam Cię i życzę powodzenia w walce o swoje dziecko.

Miała kilka prób samobójczych. Żeby zmienić jej nastawienie do świata potrzebna psychoterapia, ale na to, żeby była skuteczna, musi być przez ok. 6 miesięcy (minimum jak mi powiedziano) trzeźwa, a ona nie chce być trzeźwa, bo nie chce żyć i koło się zamyka. Jest już wycieńczona fizycznie (schudła ok.10 kg), ma kłopoty z wątrobą, z oskrzelami.

Nie poradzisz sobie z nią, jeśli straciła chęci do życia. Jedyne chyba co możesz zrobić to powiedzieć jej jak bardzo ją kochasz, jak bardzo się o nią boisz-że ją stracisz i zawieźć ja do ośrodka Monaru albo na detox-do ośrodka zamkniętego. Ja bym tak zrobiła.

Mnie też wykańcza, to jest jedyne nasze dziecko i jak nie ćpała byłyśmy bardzo zżyte. Teraz chyba, żeby mi dopiec, wychodząc z domu oświadcza, że idzie z sobą skończyć, że albo zaćpa się albo skoczy z wieżowca. Nic nie mogę zrobić, siedzę w domu i umieram ze strachu, potem po kilku dniach wraca w jeszcze gorszym stanie i cała zabawa zaczyna się od nowa

Leczenie w szpitalu psychiatrycznym. Możesz ją ''zmusić'' do leczenia. Z tym nie ma problemu, wystarczy złozyc wniosek do sądu o ''przymu leczenia'' i rozpatrzenie go w trybie natychmiastowym z uwagi na ciezki stan zdrowia. Wtedy sama nie wypisze się ze szpitala. Wiem, drastyczne ale może jedyne co możesz zrobić.

Jestem wykończona psychicznie i fizycznie, nie mogę spać, nie mogę jeść, ciągle myślę, jak jej pomóc. Nie wiem, co robić, nie mam już siły

Ja też Cię pozdrawiam i życzę wiary, siły ,nadzieji, powodzenia w walce o swoje dziecko 3majsię

Mam wyznaczoną wizytę u psychiatry, może dostanę skierowanie do psychologa, ale póki co coraz częściej myślę, żeby skończyć z sobą, uciec od tego wszystkiego

Bardzo miła... Musisz znaleśc psychoterapaute dla niej jak i dla siebie. To nei moze tak być !!!!

Myślę, że bardzo ważną sprawą i wartą docenienia jest to, że córka od stycznia do czerwca nie brała narkotyków - to jest pół roku - być może to brzmi dziwnie ale to jest naprawdę dużo - najwyraźniej te cztery miesiące w Monarze coś jednak dały. Bardzo często wychodzenie z uzależnienia przebiega wg schematu: leczenie - abstynencja- powrót do brania - kolejna podejście do leczenia - abstynencja. Pisze tez Pani "prowadzam ja po terapeutach i psychiatrach" - jestem ciekawa, co powoduje córką, że daje się prowadzać. To, że w ogóle razem docieracie do lekarza czy terapeuty świadczy o pewnej współpracy córki, jeśli by nie chciała nie było by sposobu, aby ja doprowadzić do lekarza.

Aha, i oczywiście najważniejsza dla Ciebie teraz rzecz- swoja psychoterapia. Jeśli nauczysz się sama jakoś sobie z tym problemem radzić to zapewne córce też bardziej wtedy pomożesz. Najprawdopodobniej jesteś współuzależniona od swojej córki narkomanki-bo to normalne w takiej sytuacji. Moja rada:zawieź ją do ośrodka i zgłoś się sama ze sobą w międzyczasie na leczenie współuzależnienia-a zobaczysz że jak już zdobędziesz odpowiednią wiedzę to wszystko stanie sie łatwiejsze. Po to żeby nie być gołosłowną wymądrzającą się babą powiem Ci że wiem co piszę, bo mam męża alkoholika i jestem po terapii współuzależnienia-naprawdę potem życie jest łatwiejsze. A zdrowsza i silniejsza psychicznie z odpowiednią wiedzą na ten temat na pewno lepiej zajmiesz się córką. Pozdrawiam.

kobieto odpuść sobie szkołę...to w tej chwili nie jest miejsce dla twojej córki...koniecznie detoks.i to conajmnijej pół roku...wiem bo moja znajoma była kilkakrotnie...do 27 roku zycia...w tej chwili ma 3 dzieci męża i nie ładuje w żyłe od ok 5-6 lat...też ma problemy z wątrobą..ale w tej chwili to już zupełnie inna osoba...

ja mamm tylko jedno pytanie czy ty znasz wszystkie możliwe sposoby pomocy narkomanom jeśli chcesz zkontaktój sie zemną napisz na e mail albo odpisz bo sie na tym znam i zajmuje sie tym i nietylko ale to główna sprawa i znam wiele miejsc pozdrawiam adusirek

z reguly jest tak ze osoby biorace narkotyki nie robia tego same , moze twoja corka ma towarzystwo ktore tez cpa moze w tym towarzystwie jest ktos w kim sie zakochala? a moze znajomi z klasy tez biora i namowili ja zeby w ten sposob swietowac zakonczenie roku moze tylko w tym towarzystwie czuje ze ktos ja chociaz troche akceptuje. dobrym sposobem bylaby, jezeli to mozliwe przeprowadzka do innego miasta i radykalna zmiana otoczenia po prostu zaczac wszystko od nowa. zeby jak najmniej zeczy powodowalo wspomnienia, wtedy latwiej bedzie jej sie wziasc sie w garsc

jedyne wyjscie : to albo sie jej wyrzec albo ja pogonic. litowanie sie nad p[rzestepczynia [ branie narkotykow jest przestepstwem] jest glupota. powinni na eksperymenty medyczne cpunow oddawac bylaby z nich chociaz jakas korzysc.

macie całkowitą racje z przjacielam tej że osoby z którą macie ten problem dana osoba to jest jedna przyczyna ale opowiem o niej nie na forum bo chwalić sie nie chce prosze o kontakt na poczte kto zainteresowany adoi@wp.pl