Brak mi chęci do życia...

dziewczyny nie wiem co się z mną dzieje jestem tak rozdarta że nie wiem co mam ze sobą zrobić nie chce mi się ani pomalować ani zrobić fryzury:( chyba wpadłam w depresje możecie doradzić co mam ze sobą zrobić z góry dzięki

o poz. mysleniu mi np. pomógł.

ze co??

topic na tym forum o pt. pozytywne myslenie raz jeszcze

:(

wszyskiego:(

od ranasiedze w pizamie i pale fajke za fajka tez nic mi sie nie chce i wogole zycie mam do bani i plakac mi sie chce.

oj i mnie dopadlo dzisiaj fatalne samopoczucie... ale ze mi z tym cholrnie nie w samk to wlasnie sie szykuje i ide z kolezanka na piwko, albo gdzies potanczyc i chyba lepsze to niz siedzenie w domu... nie wiem jaki bedzie wiczorek, ale moze cos pomoze... jak sie wyjdzie do ludzi to jakos tak lepiej...

Oj nie jesteście same. Nie wiem czy to ta pora roku, ale ma tak cholernego doła, że nie wiem jak sobie z tym radzić. Ciągle chce mi sie płakać oczy całe zapuchnięte. Wczoraj takie mysli przychodziły mi do głowy że wstyd mówić, gdyż świadczy to o moim tchórzostwie, chciałam poprostu zasnąć i więcej nie obudzić się. Dzisiaj mam drugi dzień tego doła mam nadzieję , że przejdzie bo już nie mogę

z recznikiem na glowie ale fajnie ci tylko trche zimno brrr

mnie juz dawno dolek chwycił:(

zakochajcie sie dziewczyny;-)))))))

Oj mi też brak chęci do życia czasami.... To jest straszne taka bezsilność i nicość. Mi pomaga sport - jak się porządnie wypocę na rowerku stacjonarnym to od razu tak jakoś lepiej sie robi na duszy. Pomaga również przyjaciółka przy której zawsze mogę się wypłakać i posłuchać miłego słowa. To prawda że nalezy wyjść do ludzi, najgorsze jest zamknięcie się w czterech ścianach to jeszcze bardziej dołuje. Pamiętajcie jeżeli stan beznadziei i smutku trwa powyżej dwóch tygodni to należy się zgłosić do psychologa lub psychiatry bo to może być depresja, a z tą chorobą nie ma żartów bo może doprowadzić do samobójstwa! POzytywne myślenie - trzymajcie się dziewczyny :) :) :)

przejdzie Ci! aby do wiosny ;)

problem polega na tym, że jak się już to ma, to każdy psycholog i psychiatra, i każda apteka jest nieznośnie daleko, właściwie nie ma szans tam dotrzeć, a z resztą po co? Przecież to i tak nie ma sensu...Właśnie próbuję obudzić się z tego koszmaru, ale brakuje siły...Kiedyś wyłam codziennie przez pół roku, i to nie był pierwszy raz, ale myślałam, że jak człowiek ma kłopoty, to jest normalne, i dopiero po paru latach dowiedziałam się, co mam... Gdybym wtedy nie była znowu w ciąży....

mnie też to naszło:(

będzie lepiej

jak tu się nie martwić jak życie nas i tak dobija a tu jeszcze mąż:(

Zapisz się na aerobic i mysl o swiętach i wszystkim przyjemnym co z tym związane oraz postaraj sie spędzic sylwestra w miłym gronie jesli to nie pomoze to tylko droga do lekarza.Powodzenia

jak mam iść gdzieś na sylwestra nawet bawić się niepotrafiłabym:(

:-)

:P