czy tak to już jest w związkach?

jestem z moim facetem w związku od 1,5 roku. na początku były "podchody"- mam tu na myśli ..ehh sami wiecie :)... i to było cudowne..ależ plotę.. no cóż chodzi o to ze na początku siadałam Mu na kolanach, On gładził mnie po włosach ..to było takie..takie magiczne... takie w pewnym stopniu nieśmiałe...trzymalismy sie za rękę ..chodzilismy na spacery... i przytulalismy tak często..jeśli mam wspomnieć o seksie to moglismy to robić kilka razy dziennie.. a teraz.. juz tak nie jest... niby jestesmy razem(narazie mieszkamy razem) ale nie ma juz tej przepięknej aury wokół Nas..świat już nie wiruje.. nie ma tego magicznego "czegoś"... i tak mi tego brakuje... a pocałunki..a siadanie na kolanach...a miłość.. sporadycznie...jakby \"bo tak trzeba czasem\"... co się dzieje... ...?

zwyczajny związek jakich jest miliony. zapomnij o gladzeniu po wlosach. tak to juz w zyciu bywa. niedlugo facet zacnie pierdziec i a sztywne skarpetki beda sie walac tuzinami po podłodze...eh...takie zycie. tzw. rutyna. samiec zdobyl kobiete to samiec ma wolne od starań czyli po prostu sobie odpoczywa i zachowuje sie jak swinia a babka ze juz uwiodla faceta to pozwala sobie na wiecej narzekan, zali, awantur tez z czasem kapucnieje a facet idzie na kochanki. proza zycia... ps: usmiechnij sie :) mogło byc gorzej.

facet jest jakąś pipą!!!

tak juz jest.. na poczatku są głebokie fascynatcje, porządanie, coś nowego a później wchodzi monotonnia, przyzwyczajenie, rutyna, nuda.. faceci są tacy ze jak nie musza walczyc o kobiete,. bo juz jest ICH to się nie starają.. dlatego nie ma kwiatów, głaskania po włosach, czułych pocałunków.. w każdym związku tak jest, niestety :( kiedyś nie potrafiłam tego zrozumieć teraz juz rozumiem..

a może to moja wina? może to ja się nie staram? nie urozmaicam poprostu życia? jejku tak tak mi tego brakuje..tego "czegoś"...aż łzy płyną.... ;(

ja mam sposób- jak mam ochote być pogłaskana to biore jego rękę i sugeruje gdzie ma mnie pogłaskać albo mówie...bo sam robi to rzadko( chociaz dzis miałam swoje 5 minut:) ) nietsety- faceci to pipy...zero myslenia o nas...jak juz nas mają

małą poczytaj ksiazke męzczyźni są z marsa a kobiety z wenus dowiesz się wiele z niej.. :) facetom trzeba po prostu pokazywacpalcem, oni sami nie wiedzą czego my chcemy.. tak strasznie się różnimy ..

gdybym Mu powiedziała/pokazała czego oczekuje On...odpowiedział by że ja też nie pieszczę Go/nie głaszczę albo cokolwiek innego... Matko...jak mi źle...

no to go popiesc! ja mogego dopieszczam od pewnego czasu to sie dzis tez doczekałam:) powaznie- to działa...wmówiłam sobie ze jest git- i jest:) łasze sie do niego- bo nawet mam na to ochote( nawet- bo przeszlismy 2 mies. rozstanie:( ) i trzeba znowu wykrzesac płomień... czułości- bo seks jest oki:)

dziękuję..

ochoty ich zostawić i znaleźć sobie nowych facetów? Ja zawsze tak robię, jak mi wieje nudą, po prostu nie potrafiłabym czegoś takiego wytrzymać. Gdy poznam nowego, romantyzm wraca i przez pierwsze kilka tygodni znowu jest bajkowo.. Uwielbiam takie zmiany :)

kiedys czytalam ze to uzaleznienie! od wrażen czy czegos tam... tak bardzo kochasz początki, motylki, zabieganie o ciebie- ze nigdy nie doczekasz końca przy jednej osobie- lub bedziesz nieszczęsliwa... w zyciu nie da sie tak! to normalne ze coś zanika ale tez pojawia sie coś innego w to miejsce- zaufanie, przyjaźń, wsparcie! i takzdy etap jest piękny- dlatego ja przestałam sie uzalac- i gdy czegos chce - to mówie i już! proste komunikaty, prosto z mostu, krótka piłka- wtedy dociera i jestem usatysfakcjonowana...przy boku kogos kogo kocham a nie jakiegos nastepnego napalonego pana X

Zawsze miałam z tym problem. Ja po prostu nie umiem być z kimś długo. Może dlatego, że to nie jest ten właściwy, albo rzeczywiście to jakieś uzależnienie od ciągłych emocji. Bo to normalne, że z długim związku nigdy nie jest tak, jak na początku :( I ja nie umiem się z tym pogodzić. Tęsknię do tych początków, starań o drugą osobę...

lepiej przeczytajcie "dlaczego mezczyzni kochaja zolzy" bardzo pouczajace ;)

a przepraszam co w pierdzeniu jest zlego? Mam sie wstrzymywac az brzuch bedzie bolal?

Młoda 19-86 musicie chcieć.... my po tylu latach potrafimy patrzeć na siebie tak, że aż.... np. oglądamy film trzymając się za ręce.... mąż często wyjeżdża a ja po trzech dniach "umieram" z tęsknoty...

pisałam gdzies juz ze kazdy związek przechodzi pewien etam.......coś się kończy a coś zaczyna..mam na muśli to ze najpier sa motyle w brzuchu, siadanie na kolankach, staranie się o wybrankę, potem przychodzi etam partnerstwa, poznaliście się na tyle ze nie musicie juz o siebie zabiegac bo facet juz zdobył swoją kobiete i uwaza ze juz nie musi stawac na rzęsach..tak niestety jest wszędzie.....jednak same podsycajmy to uczucie i nie pozwólmy zgasnąć mu...siadajmy na te jego kolana, podejdzmy czasem przytulmy go i pogłaszczmy.....sądze ze powinien się odwzajemnić.....dajmy mu całuska znienacka, kokietujmy naszych panów.........nie tylko szlafrok i przydeptane kapcie.troszkę kokietki w nas chyba zostało........jak pisałam przychodzi w życiu na inny etap związek..przyzwyczajenie do partnera.czujemy ze jestesmy parą i juz nie trzeba się stroic jak na randki..jak juz się razem mieszka to i skarpetki sa porozrzucane, i talerzy więcej do mycia, i pranie i gotowanie..to juz jest szarość dnia.....

..a mnie jest strasnie cięzko wyjsc z pierwszego etapu motylkowego, mój ukochany z niego juz wyszedł z tego co widzę, a ja czuje w srodku zal...bo zeby nie cierpiec, to tez powinnam sie juz zmienic....moze jestem dziecinna i niedojrzała???

ale te motylki zawsze sa tylko na poczatku...tak juz przeistacza sie to wszystko .........trzeba to zaakceptowac i nadal swoja droga podsycac związek mimo iż motylków nie ma.

pewnym, że to jest ten. Tylko, że zdobędziesz tą pewność z czasem. Ja na przykład byłam kiedyś z facetem i byłam pewna, że dla niego wszystko. Zamieszkaliśmy se sobą i po miesiącu już chodziłam z siniakiem na ramieniu, bo mnie w czasie kłótni "niechcący" pchnął na szafkę. Nie o to jednak chodzi. Chodzi o to, że miesiąc wcześniej to by mi nieba uchylił, zapiescił na śmierć i zacałował. Skończyło się. Wszystko. To było dawno. Teraz jestem już żoną innego mężczyzny (od prawie 5 miesiący). Znamy się dwa lata i 3 miesiące, zamieszkaliśmy razem po niecałym roku znajomości i do tej pory żadne z nas nie ma wątpliwości. Mój mąż łazi za mną po całym domu i całuje w szyję, albo mówi, że przyszedł do kuchni, bo lubi patrzeć jak robię kawę, albo bo chce mnie tylko dotknąć. Dostają kwiatki, a jak zasypiamy to zawsze mizia mnie po głowia, a ja jego po pleckach. Strasznie za nim tęsknię jak jestem w pracy... Ja nie twierdzę, że u Ciebie to też kwestia, że to nie ten. Może ten, tylko nie wie czego oczekujesz. Powiedz mu o tym delikatnia. Np. Dzisiaj, że bardzo lubisz siadać mu na kolanach i może mogłabyś posiedzieć tak 5 minut i pomiziać go po włosach? Oni to lubią (pod warunkiem, że nie mają żelu, a jak mają to już nigdzie nie wychodzą i można posuć fryzurkę). Postaraj się żeby on wiedział,czego Ci brakuje. Rób to stopniowo, aż się nauczy. Mieszkacie razem, to musicie się siebie uczyć nawzajem. Tylko uważaj - nigdy nie każ mu okazywać Ci czułości przy kumplach. Z tego nic dobrego nie wychodzi:) Powodzenia