I co ja mam zrobić?

Świetnie zdałam maturę,raczej nie mam się co obawiać,że nie dostanę się na jakieś studia. mam też rodziców i wujków prawników, którzy wciąż na mnie napierają,żebym poszła na prawo. A mnie to prawo nic a nic nie interesuje, moja pasją jest psychologia,ale wszyscy wokól mówią,że to bez przyszłości i będę po tym klepać biedę Boję się stracić marzenia, a jednocześnie boję się o perspektywy pracy po ukończeniu psychologii... z drugiej strony podobno ciężko nostryfikować dyplom psychologii i wyjechać za granicę w razie gdyby w Polsce pracy nie było w tym zawodzie.. co tu zrobić?

Ja mam to samo :-( Ojciec "wpycha" mnie na informatykę, matka na ekonomię, a ja bym chciała resocjalizację studiować... szkoda słów. Myślałam, że mnie poprą a tu nic... gorzej już być nie może :-(

czy po psychologii bedziesz biede klepać !!!Ostatnio na gwałt potrzebowałam komus załatwić terapię, dzwonilam co najmniej do 13 psychologów i najtańszy brał 70 (!!!!) zł za godzinę !!!Reszta nie schodziuła ponizej 100. To mi dało do myslenia i w przyszłym roku sama sie wybieram na psychologię >>>

wspolczuje moja droga,ja chyba jednak postawię na swoim,niech sie dzieje co chce aha, nibyprywatna porada jest bardzo droga,ale weź teraz otwórz własny gabinet:/ w dużym mieście to w ogole ciężko....

no co, mały gabinecik, fotel, biurko i np. kozetka, miły wystrój..., mieszkam w Krakowie wiec ciezko nie powinno być. O ile skoncze te studia...

po studiach zrobisz dwuletnie podyplomowe hobbystycznie, ale nie myśl o pedagogice czy resocjalizacji na pięć lat. to łatwe kierunki i jeśli będziesz chciała to jako magister prawa też zrealizujesz swoje plany. co do zarobków psychologa, to gabinet nie jest tak łatwo otworzyć. są dość duże obwarowania, które trzeba spełnić.