JA JUŻ NIE POTRAFIĘ MYŚLEĆ POZYTYWNIE...

może trochę mi ulży jak tu napiszę, życie przewróciło mi się do góry nogami, gdyby nie dzieci to już bym chyba całkiem się załamała, teraz one są na koloniach, mieszka u mnie matka, która nie ma żadnych uczuć, nie zajmowała się mną gdy byłam mała, pamiętam tylko awantury jakie robiła ojcu praktycznie bez powodu, już chyba wtedy powinna się leczyć....ojciec zmarł, ona myśli, że jest pepkiem świata próbuje mnie wykorzystywać na każdym kroku, dobrze, że mam pracę, wprawdzie fizyczną, ale tam od niej odpoczywam, moje relacje z mężem też nie są najlepsze, od zawsze wolał swoją matkę, przygniata mnie to wszystko, nie mam już ochoty na cokolwiek...:(

WYPOCZYNEK:D najlepiej by bylo gdybys wyjechala na pare dni, odpoczac od tego wszystkiego:)

tak wiem, ale to na razie nierealne..niestety...

A dlaczego nie realne???Pomysl w koncu o sobie!!!!!!!!

http://f.kafeteria.pl/temat.php?id_p=408761&start=0

Każy czasem ma chwilę zwątpienia najbliżsi odchodzą, tracimy pracę, nie układaja sie nam relacje z najbliższymi. Ale dzięki całej filozofii pozytywnego myslenia z takimi trudnościami radzimy sobie lepiej.

dzięki...zawsze starałam się jakoś trzymać, ostatnio jednak tyle się tego nazbierało....ale "co cię nie zabije to cię wzmocni"...staram się jak mogę. musi być lepiej