no nie daje rady...

dlaczego to je**ane zycie mnie w tak okrutny sposob doswiadcza????? dlaczego??? :( nie moge z siebie tego wszystkiego wyrzucic! nikomu tak bardzo nie ufam ciazy mi... bardzo!!!! niewytrzymam! to napięcie jest tak wysokie!!!! mam strasznego kaca moralnego.. zrobiłam cos po % zajebiscie głupiego, to zostało niedokonca wyjasnione.. mam przez to doła.. rycze w szkole, w domu.. nic nie moge nic! a jeszcze ta nauka.. jutro sprawdzian z niemca.. :( jeszcze wracam do domu po 22... bo przez nauke w szkole opusciłam juz 3 niemieckie dodatkowe jak czwarty opuszcze to mnie wywala... ekstra.. załapałam juz dzisiaj jedynke. musze to poprawić.. franca z polskiego tak nam duzo zadaje z dnia na dzien.. wszystko przez cały tydzien sie nawarstwia tak ze przez wekend z domu wyjsc nie mozna.. ja ciagle nie wyspana.. i co? nie widac konca!!! nie widać!! wracam do domu puste sciany, jestem samotna.... zyc mi sie nie chce z tego wszystkiego :( przeciez ja mam dopiero 17 lat!! dlaczego zycie mi tak daje po kosciach ze mam ochote je zakonczyć???

Zdradziłąs kogos??

to fajnie bo ja wcale rodziców nie mam.. a jak byli to tez nie było za ciekawie.. nie moge tutaj jeszcze wielu rzeczy napisać, ale uwierzcie mi. problemy są i to naprawde duze, nie chodzi tylko o nauke.. esz.. dobra po co ja tutaj w ogole napisałam? :(

pocieszające może być to, że nie Ty jedna jesteś w takiej sytuacji pomyśl o tym w ten sposób wszyscy to już kiedyś przeżywali, przeżywają aktualnie lub będą przeżywać ja też siedzialam nad ksiązkami, może nie całe weekendy bo szybko się uczę ale siedziałąm uczyłam się do matury i tak samo jak innym wydawało mi się, że ją obleję, później balam się że nie dostanę się na studia później dobijały mnie przedmioty, które nie dość że były tragiczne, to jeszcze nie widziałam ich sensu, a zaliczyć trzeba było a teraz skończyłam to wszystko, jakoś przebrnęłam bierz się za naukę a kiedyś będziesz się z tego śmiala, jak ja dzis

na drodze kazdego z nas pojawiaja sie problemy..... i kazdy ma podobne lub calkiem odległe.... lecz najwazniejsze jest to aby sie z nimi uporac..... w kazdym wieku sa oe inne .... ale wyrozumaiłosc i podniesienie na duchu nalezy sie kazdemu.... bo kazdy z nas kiedys to pzrezywał....

ale to nie chodzi o szkołę.. ona mnie poprostu przygniata! zrobiłam cos złego.. ciagle płacze, mysle o tym, jeszcze pare innych spraw sie nałozyło, az rzygac mi sie chce.. i poprostu przez to wszystko sobie ze szkoła dac rady nie moge..

a co takiego złego zrobiłaś?

sobie wmówić ,że to stan przejściowy .Ja tez jestem bardzo słaba psychicznie.Będąc w Twoim wieku próbowałam sobie odebrać życie ,odratowali mnie(na szczęście) Po tem były kolejne niepowodzenia Cholernie duzo niepowodzeń ,ale staram sie żyć

napisz,co zrobilas,rozgrzeszymy Cie