uno momento mortis

Nim napiszesz wiersz Pomyśl i zważ Jak dalece słuszny to krok I czy naprawdę masz czas Żeby pisać wiersz Żeby pisać wiersz Może raczej wstań Może raczej leż Literatura jest piękna i bez Podobnie jak ten Dogasający już dzień I gęstniejący już mrok Zanim doliczysz do stu Dawno zapomnisz o dniu Zanim doliczysz do stu Nim wykonasz pieśń Pomyśl i sprawdź Czy nie piękniej zrobi to szpak I czy w ogóle jest sens Wykonywać pieśń Wykonywać pieśń Może raczej śpij Może raczej patrz Twe obyczaje są łagodne i tak Przeciwnie niż ten Dogasający już sen I patetyczny nasz świat Zanim doliczysz do trzech Dawno zapomnisz i mnie Zanim policzysz do trzech Nim napiszesz wiersz Pomyśl i zważ Jak dalece słuszny to krok I czy naprawdę masz czas Żeby pisać wiersz żeby pisać wiersz (c) Turnau

dla Ciebie

wytlumaczy mi to ktos? nagle pojawia sie zimno bol i cierpienie lodowata jasnosc, oslepiajaca zycie, wstrzykiwane jak ze strzykawki, tloczone jak oswoisz sie z zyciem, problemy sie dopiero zaczynaja tragedie wieksze i mniejsze dla kazdego w jego wlasnej skali zaleznej od otoczenia ale zawsze tak samo wazne najwazniejsze chwila radosci szczescia? to bylo szczescie? wroci? i co dalej? mam chwycic strzykawke? i dalej tloczyc zycie? tloczyc bol i cierpienie i inne momenty nazywane szczesciem? w rozblysku burzy przez chwile widze swoj cien a dalej juz jest ciemnosc jedyne co pozostanie dugo po mnie czego moge byc pewien to zycie tloczone w bolu dla chwil szczescia