Jak pomoc mojej corce?

Marta, moja ukochana corka 24 letnia dwa lata temu rozstała sie z mezczyzna w ktorym byla bardzo zakochana. Wiem, ze planowali slub i wspolna przyszlosc ale chlopak ten przestal sie moja corka interesowac co bardzo przezyla. Mijaja dwa lata. Marta przychodzi po zajeciach do domu i siedzi calymi dniami w pokoju. Probowalam z nia rozmawiac, zdobylam kontakt do dobrego psychologa. Praktycznie juz sie nie usmiecha. Nie wiem co robic bo nie moge juz patrzec jak marnuje swoje zycie , siedzac calymi dniami w domu. Cale lato potrafila spedzic w pokoju, sluchajac muzyki. Kilka razy otworzyla sie przede mna i plakala a ja zawsze jej mowilam, ze moze na mnie polegac i tyle razy chcialam z nia pojsc do psychologa. Ona odmawia . Boje sie, ze jak dalej tak bedzie to w ten sposb minie jej zycie, na rozpamietywaniu przeszlosci.

hmm,... myślę że powinna pani iśc do psychologa z tym pytaniem.. a nie szukać odpowiedzi na forum... może on/ona będzie w stanie Pani udzielić rad co dalej z mojej strony mogę życzyć tylko powodzenia

Gdy nie dajesz sobie rady bo przeszłośc ciagle zyje w Tobie to znak, że trzeba coś zmienić... :O Zaprowadź córke do psychologa, a ja musze poradzić sobie sama...

mi po rozstaniu pomogla siostra,wyciagala mnie z pokoju na spacery byle tylko nie dopuscic o tego bym siedziala w pokoju i plakala.Nie moglam jesc,nic mi sie nie chcialo...Ona mnie zmuszala do wysilku.Pomoglo:)Pokazuj córece ze ja kochasz,wyciagaj ja na spacery-czasem milosc jest najlepszym doradcą.Powodzenia

dobra z Ciebie mama, ja rozstalam sie z facetem, ale niestety w domu nikt nic nie wie bo chyba by sie wysmiali ze mnie choc mam 26 lat :( jest mi ciezko, ale wiem ze nikt mi nie pomoze tylko ja sama, wychodze z domu ze znajomymi, kurcze najlepiej jakby jakas przyjaciolka do niej potrafiła dotrzec trzymam kciuki bedzie ok

Potrzebny jest jej przyjaciel od serca i psycholog.

Też myslę,że jest jej potrzebny przyjaciel,przyjaciółka.Dwa kata to długo na rozpamiętywanie a do psychologa to ona sama musi chcieć iść.Nic na siłę.Wiem,że dobrym lekarstwem na swoje kłopoty są kłopoty cudze.Może zainteresować jąjakimś wolontariatem niech idzie pomagać w hospicjum czy tym podobne.Jak tam zobaczy cierpienieto stwierdzi,że jej problemy są niewielkie.Dawać jej dużo zajęć niech nie siedzi w pokoju niech myje okna sprząta może wtedy przestanie myśleć o sobie.

chciałam napisać dwa lata a napisałam dwa kata.Sama zastanawiałam się o co mi chodzi.Sory.