Chyba każdy z Nas najbardziej boi się zdrady.

Jak jest u Was? Ja najbardziej boje się, że zostane zdradzona. Nie wytrzymałabym tego psychicznie..

Ja zostałam zdradzona z dnia na dzień, wydawało mi się ,ze swiat runie cały z moim życiem ale swiat stał nadal jak "przed" a i ja każdego dnia...coraz bardziej dawałam radę żyć dalej. Nie bałam się zdrady...bo byłam go tak pewna, w końcu to był mój również przyjaciel a nie tylko facet. A teraz po wszystkim też juz sie nie boje zdrady...jest mi to obojętne.

Ja tez sie nie balam, bylam pewna mojego mezczyzny. a jak sie okazalo zdradzil mnie. Teraz jestem z kims innym i juz nie jestem go pewna, nie bede pewna zadnego mezczyzny- juz nie.

ja sie boje, ze kiedys ja i nasze dzieci przestaniemy byc dla niego najwazniejsi. Ze zdrada dalabym sobie rade, jesli bym wiedziala, ze kocha mnie idzieci najbardziej ma swiecie i nas nie opusci. Natomiast zalamalabym sie gdyby jakas inna kobieta zawladnela jego dusza albo on stwierdzilby, ze my mu nie wystarczamy. To bylby moj zyciowy dramat.

Uwazaj czego się boisz i oczym wciąż myślisz bo jak jak myślisz to ściągasz to na siebie...

zgadzam sie z uwazaj. choc to nie reguła. Czasem nie spodziewasz sie zdrady a ona przychodzi do ciebie jak grom z jasnego nieba

Czy tylko kobiety boja sie zdrady?? Dlaczego tylko my jestesmy tak niepewne?? A faceci moga znami robic co chca .. oni sie nie boja jak to jest???

Faceci też się boją zdrady. Mój mąż, który przez 18 lat nie sprawiał wrażenia zazdrosnego faceta - dostał histerii od kiedy odnowilam kontakt z moim przyjacielem z lat studenckich. Sprawdza mi billiingi, kontroluje czas spędzany poza domem. Tylko, że to wszystko to paranoja i jego chora wyobraźnia, bo ja żadnego romanmsu nie mam. Wolałabym żeby porozmawiał ze mna jak z czlowiekiem a nie takie głupoty wyrabiał.

nie myśle o tym non stop, czasem sobie o tym pomyśle \'co by było gdyby\' nie chce nawet o tym myśleć. Mój facet też się boi, czasem mi mówi, że jak go kiedyś skrzywdze [choć wie, że tak nie będzie] to świat nie będzie dla niego istniał. Nie jest regułą, że faceci tylko zdradzają. Wydaje mi się, że zdrada następuje wtedy, kiedy już zapominamy o tym, co to jest prawdziwy związek..

boimy się zdrady-bo kochamy...

już wole się bać pająków, bo ich nie lubie..

http://macondo.blog.onet.pl/

a kto lubi zdradę? nikt, bo jak ktoś zdradza to rani nasze uczucia, rani nas, rani naszą miłość....i zostaje skaza, taka blizna-mała, ale głęboka i bolesna. Efektem jest, że boimy, nie chcemy, nie umiemy zaufać, bo w podświadomości będzie \"żyła\" myśl, że ktoś mnie już zdradził...widocznie coś bylo nie tak; byc może byłam oziębła, chłodna, nie dawalam mu tego, co potrzebował, może jestem już małoatrakcyjna, a może tamta byla mądrzejsza, miała lepszy status społeczny....może miała więcej do zaoferowania.

a może po prostu-on mnie nie kochał, wydawało mu się, ale...poznał ją i...

dla mnie kiedyś zdrada yła czymś jakby to napisać \'bez emocji\' byłam w 4letnim związku i jak pomyślałam o zdradzie to mówiłam \'a niech zdradza i niech odejdzie, jak mu coś nie pasuje\" a teraz? zdrada mnie przeraża. ale wierze ufam..

boimy się zdrady-bo kochamy... to prawda:)

k8 - czemu obwiniasz siebie? nie można tak. jesteście nadal ze sobą?

ja nie obwiniam siebie; napisałam, co kobiety myślą o przyczynach zdrady...:-) nie zostalam zdradzona. ja zdradzilam.

Autor topiku - tak jak bym to ja pisała przed rokiem. Zawsze mówiłam że bardziej boję sie zdrady uczuciowej niż fizycznej. I stało się. Dostałam to czego najbardziej się obawiałam. Niespodziewanie mąż oznajmił mi przez telefon że kogoś ma i chce rozwodu.

to bylo 2 lata temu. nadal jesteśmy ze sobą. jest dobrze, a nawet bardzo dobrze. on o tym wie, ale wybaczył z tym że powiedział mi, że zawsze będzie miał to w pamięci...

ja nie wiem, czy bym wybaczyła, ale pewnie tak. :(

jakbyś kochała, to bys wybaczyła...nie od razu. po czasie, ale byś wybaczyła, bo byś nie wyobrażala sobie życia bez niego

ale człowiek pamiętając o tym może wykończyć się psychicznie..

tak, ale masz tylko 2 opcje: byc z komś, kto cię zdradził i próbować dowiedzieć się, czemu do tego doszlo...i nie być z ukochaną osobą->czyli zapomnieć, a czasami to jest trudniejsze....

nie da się zapomnieć osoby, która jest dla nas całym światem..

no właśnie, tym bardziej nie da się znieść myśli, że ta ukochana osoba stworzy z kimś związek. lepiej wybrac \"mniejsze zło\", zło dla naszej duszy...

wlasciwie to jestem pewna, ze moj facet mnie zdradzi kiedys-za duzo kobiet sie przy nim kreci i on to taki "slowny uwodziciel"-ja po prostu czuje, ze on sie kiedys nie oprze albo zapomni na chwile. smutne to, z zadnym z moich wczesniejszych mezczyzn nie mialam takiego wrazenia.

życie czasem potrafi nas zakoczyć, czasem pozytywnie, czasem negatywie.

mam nadzieje, ze bede miala pozytywna niespodzianke, bo bardzo mi na nim zalezy, a zdrady bym nie wybaczyla...jednak jeszcze bardziej przeraza mnie mysl, ze moglabym sie nigdy o niej nie dowiedziec:/

A ja się nie boję zdrady - jestem tzw.singlem. Do niedawna bałam się ostracyzmu, tego milczenia, które spotyka kogoś, kto poszukuje pracy-nagle okazuje się, że nie ma znajomych i mozesz pogadać jedynie na przystanku zagadując nieznajome babcie. Znam temat od podszewki, sama bylam w tej sytuacji i rozmawiałam z wieloma osobami, które prace straciły...ech ale to niewazne, bo temat topiku jest inny.