po śmierci

cz wierzycie, że jset coś coś po? Dopiero co ubierałam zmarlą, nie chcę żyć i nie akurat dlatego. Przezyłam traumę z rodzinę. Nie mam o tym komu napisać. I chce odejść na zawsze.Nie jestem młoda, żadna strata. To nie prowokacja. Nie mam komu o tym powiedzieć. Przyjeciele, byli na niby, koleżanki tez różne swoje sprawy. Nie wiem, jak długo dam radę w tym stanie, Podobno nazywa sie to wołanie o ratunek. Może . Bardzo potrzbuje pomocy i chyba wirtualna nie wystarczy Czy ktoś zna ten stan i dał radę, bedąc praktycznie samotnym.

czy długo jesteś w takim stanie ? może wizyta u psychologa pomogłaby Ci się uporać z problemami rodzinnymi, co się takiego stało ?

jak rodzina jest toksyczna, to się odetnij od niej.... Jesteś osobą, która w pojedynkę(przez jakiś czas) może mieć z życia bardzo duzo....

Po śmierci jest wieczność. Gdzie? To już zależy od Ciebie.

zmartwił mnie ten post :(

chyba lepiej isc do piekla tam mozna pobalowac pojesc pieczyste nad kotlem a w niebie? cóz tam nawet nie gotuja bo dla czterech sie nie oplaca.

Bolesław, co Ty pleciesz ;)

współczuje ogromnie... znam ten stan bezsensu... nic nie da sie zrobić trzeba to po prostu przetrwać powodzenia...

ja też chciałbym umrzeć

Bolesław ---> Prosimy jaśniej...

a ilu wokol siebie spotykamy Ludzi świetych? tak statystycznie- na 100 osób o ilu można by tak rzec?

czy Wy możecie przestać z tą śmiercią????? Zapraszam do Lodzi....wszystkim z głowy wybije głupoty!!!!!!!!!!!

tam tak na ulicach wieczorami wybijaja z glowy wszystko rowniez swiadomosc ze sie mialo portfel.

Bolesław ---> My nie wiemy, co kryje się w duszy innego człowieka, ale Bóg wie. Tak więc nie nam osądzać, czy ktoś jest święty lub czy zasługuje na takie miano.

Ty spacja jesteś nauczycielką,tak?

uspokoj sie, wiem ze moze stracilas kogos bliskiego (matkę..?) ale widocznie tak musialo byc. a zycie po smierci jest na pewno, wiec nie martw sie, dusza tego kgoos bedzie zawsze przy tobie. nie rob nic glupiego, przeczekaj ten stan, bedzie ok :)

po śmierci, bo jeśli coś jest, to pójdę do piekła, a jak nic nie ma, to przynajmniej skończą się moję męki.

slusznie ale osadow jednak wokolo mnostwo. a cala wiara jej istota zawiera sie tak mysle w tym: " milosierdzia chce a nie ofiary" a tu mizantropia wokolo.

a o tym niebie i piekle to zart taka autoironia bo wlasnie nie sadzmy ...

mam nadzieję że nic nie ma ---> Jeśli nic nie ma, to jaki sens miałoby to życie? Żadnego.

A kto powiedział, że życie ma sens? Moim zdaniem nie ma.

Naszym zadaniem jest rozsiane własnych genów,to ma sens

W takim razie po co miałoby tak długo trwać coś bezsensownego?

Andrzej, a ja nie chcę być tylko futerałem dla genów :p;)

tak:)

Ale co by mogło być po śmierci? Coś w stylu "snu"? Moim zdaniem jest to nierealne, bo śnimy tylko dlatego, że nasz mózg pracuje. Śmierć wyobrażam sobie jako "czarną plamę" tzn, że nie ma nic, dosłownie NIC. Zastanawiałem się jak to jest np. z owadami. Zobacz, zabijasz taką np. muchę, rozdeptujesz ją i co? Zostaje po niej tylko plama. Czy myślisz, że ona idzie do jakiegoś nieba? Nie sądzę. Moim zdaniem po prostu przestaje istnieć. I tyle.

wracam do tematu twojego topicku-przeczytaj:Rozalie Celakowna,Faustyne Kowalska...

Mucha przestaje istnieć, bo nie ma duszy. Ludzie natomiast mają duszę, która jest nieśmiertelna.

mam nadzieję że nic nie ma - skoro idziesz takim tokiem myślenia - będzie Ci bardzo prosto wyobrazić sobie to, co po śmierci. Pamiętasz to co było przed Twoim urodzeniem ? widzisz, po śmierci będzie tak samo ;) Każdemu według potrzeb ;)

Byłam, jestem ani dobra, ani zła. Po prostu, tak, jak wszyscy, albo większość, chyba, że ktoś jest megalomanem w kwestii własnej dobroci.W piekło i niebo nie wierzę, choć z bardzo katolickiej rodziny. Ale czy jest ta energia a nas lub cos innego, co zostaje w ..kosmosie /??/, wszechświecie. Właśnie teraz po tej śmierci spotkało mnie bardzo wiele złego /nie to nie matka, Ją juz pożegnałam wcześniej/Ci ludzie przyjmowali komunię pogczas msazy żałobnej. Zawsze zadawałam niewygodne dla głęboko wierzących pytania /od 5-tego roku życia/ teraz naprawdę wątpię w istenienie Boga i nie pocieszy mnie stwierdznie, że nie znamy Jego zamiarów i ma w tym swój cel. Czytam sporo pism na pograniczu naukowych i o różnych religiach. Istnienie to chwilka, a reszta"jest milczeniem". A do psychologa... pokaż z mi mądrego, który nie angażując się emocjonalnie w twoja sprawę, równoczecznie nie mysli, że zaraz bedzie następny klieny, albo ma ochotę na..np. kanapkę, bo jest głodny.