chory układ

Mieszkam z facetem, którego nie kocham a on za mną szaleje.... po prostu ma kłopoty i bardzo chcę mu pomóc .Za to ja - szaleję za tym, który mnie nie chce ... każdy wie o każdym, może nawet razem się spotkamy i pogadamy ... ale czy to ma sens .... mam kompletny mętlik w głowie ... co robić? ...żeby nikogo nie skrzywdzic ... i siebie także ... kurcze co za chory układ ...

chory, to prawda:(:(:(

może życie w samotności jest jakims wyjściem ... poradźcie coś?

Uważam, że powinnaś być przede wszystkim szczera wobec swojego faceta...... nie marnuj sobie ani jemu życia.... powodzenia! :) trzymaj się.

a ten drugi to zonaty?

Szczerze mówiąc, to chyba na jakiś czas wybrałabym samotność...

bo w tym cały jest ambaras, żeby dwoje chciało na raz. powiedz napalonemu, że lubisz kastratów. Tak czy inaczej, przejdzie mu.

ten drugi nie jest żonaty - jest wolny, ale nie chce mieć rodziny ani dzieci, ten z którym mieszkam zrobiłby dla mnie wszystko i byłby ze mna do konca życia, ale ja nie mogę się przecież zmuszać do miłości skoro jej nie czuje - po prostu kocham tamtego ... i z każdym z nich moge i jestem szczera - ale ten uklad mnie wykańcza .... ten, ktorego kocham odszedł ale nadal utrzymujemy kontakt i wiem , że jest moim prawdziwym przyjacielem ... próbowałam zapomniec o nim i o tym co nas łączyło, ale nie potrafię ... on mówi, że mnie kocha, ale dziwna to miłość ( z resztą miłość to tak szrokie pojecie i dla każdego coś innego oznacza - dla niego " jest to pragnienie szczęścia dla drugiej osoby") Ten, z którym mieszkam, wie, że go nie kocham, a mimo to jest przy mnie i stara wspierać mnie w trudnych chwilach - ja jego zresztą też - doskonale się rozumiemy - oboje wiemy jak boli nieodwzajemnione uczucie...ale ja czuje smutek i pustkę - jedyną radośc sprawia mi kiedy moge mu jakoś pomóc - materialnie, psychicznie - ale to wszystko - a więc jednak pragnę aby był szczęsliwy... a jednak to nie miłość ....pogubiłam się chyba i to dosyć mocno ...