co powiecie na taką aborcję

po prostu kobieta urodziła już dwoje dzieci, małżeństwo szczęśliwe, warunki spoko, duże perspektywy zawodowe obojga, no i jakiś czas po drugim dziecku okazało się że znowu ciąża. Stolica kraju europejskiego, oboje wykształceni, zawody z przyszłoscią, dzieci prawie odchowane, a oni usuwają tą ciążę. Nie ma patologii, trudnych warunków, dziecko zdrowe, po prostu "mamy już dosyć". Dwójka wystarczy. i to ludzie, którzy uwielbiają wprost dzieci.... dowiedziałam się o tym, to bardzo bliskie mi osoby i jestem w szoku, nie wiem nawet czemu. Tak mi smutno, tak mi przykro....

w pierwszej chwili pomyslalam ze przeciez to dziecko nie zrobiloby im zadnej roznicy bo jesli maja warunki to nagle by sie nie pogorszylo kurde nie wiem co doradzic ale jesli mieli warunki to ja potepiam taka aborcje, dziecku by sie krzywda nie dziala wydaje mi sie ze im sie nie chcialo kolejnego dzieciaka wychowywac i dlatego ale wiesz nikt nie zna calej prawdy wiec tez nie mozemy ich potepiac albo cos

ja ich znam bardzo dobrze.... to jest typ aborcji "kobieta ma prawo decydować o swoim ciele". próbowałam to zrozumieć na wszystkie sposoby...i nie mogę....choćby urodziła i oddała, tyle jest rodzin chętnych.

tak oddałaby, ale 9 miesięcy męczenia się z brzuchem, kolejny poród (skąd wiesz czy nie kilkunastogodzinny) i pytania dzieci gdzie nowy braciszek to pikuś co nie ja nie popieram aborcji "na życzenie" jeśli kretynka zajdzie w ciąze w wieku 16 lat bo mysli że policzy sobie dni płodne, ale skoro tamta kobieta tak zdecydowała to pewnie miała powód

z jednej strony składasz na szali chodzenie z brzuchem a z drugiej życie dziecka. akurat jestem w 30 tygodniu ciąży, więc wiem co to chodzenie z brzuchem. pewnie, jest to dosyć męczące chwilami, ale o czym mowa w ogóle.????? Tzn 16 latka która zajdzie, jest kimś mniej świadomym, niż taka kobieta? wiesz, a mi jakoś bardziej żal takiej szesnastki, niż świadomej kobiety, która po prostu nie zabezpieczyła się no i już. starając się znaleźć usprawiedliwienia dla aborcji, w tym przypadku nie mogę....i nie trudziłabym się, gdyby nie były to bliskie mi osoby