Eh szkola

dzwonek na przerwe of course;/......a uczniowie to kit z nimi.,...

Może pomogłoby Ci skupienie się na celu, jaki chcesz osiągnąć - np. dostanie się na określone studia. Wstawanie z myślą o tym, że każdy ranek Cię do tego zbliża będzie ciut łatwiejsze.

do: nie jestes sama autorko hehe dokładnie u nas to samo powtarzali :D dla nauczyciela...

DLa mnie matematyka to najgorsze 45 min w ciagu dnia, a ile godzin przeplakanych eh...

hehehe nauczyciele to myślą ,że są "kimś" i moga wszystko;/ No ale takie zycie ucznia......;)

jakas takas2352 ile masz lekcji matematyki w tygodniu?

Jeśli masz wielki problem z matmą, choćby tylko od strony psychiki, to godzina dobrych korków tygodniowo powinna go rozwiązać. Dobrych - podkreślam. Wiele osób ma kłopot z matmą nie z powodu braku uzdolnień, tylko np. nauczyciela, którego nie lubią. Może podobnie jest z Tobą - oparcie w korepetytorze może dużo zmienić. Tu wieloletnia korepetytorka :)

W tamtym roku 4:(:(a w tym nawet nie chce myslec

jakas takas to ciesz sie ze tylko 4! Ja mam 7 w tygodniu i co?

E noo... 4h to nie tak duzo.. (choć sama mialam tylko 3 :D:D )

Zmottoryzowana powiem tak,nienawidze matematyki,niecierpie matematyczki, i jestem beztalenciem matematycznym..NIe ma osoby ktora jest w stanie mi pomoc..Chodze na matematyke bo musze gdyby nie to matematyce juz dawno bym powiedziala bye bye..

Zmotorryzowana przepraszam:)

7 w tygodni o Boze;( to na jakim jestem profilu???

ja jestem w tech.handlowym.. a niestety matma to tam podstawa;/;/

do: jakas takas2352 Miałam w klasie taką koleżankę, ktora razu pewnego ot tak sobie przy całej klasie do nauczyciela powiedziala, że nienawidzi maty, nie rozumie i nigdy tez nie zrozumie. Jeśli dobrze pamiętam to od tamtego czasu nie była już brana do tablicy :D Bo nie opłacało się rozwiązywać z nią jednego zadania przez całe 45 minut :D

Hmm kiedys mi zalezalo,uczylam sie nawet na pamiec zadan ,efekt zaden,teraz nie zalezy mi kompletnie,Hmm ja unikam wszelkich kontaktow przy tablicy na lekcji matematyki..Mam nadzieje ze za 1,5 roku raz na zawsze uwolnie sie od tego przedmiotu oczywiscie jesli przetrwam bo czasem mam ochote uciec z tej szkoly...

Ja czasami nie szłam do szkoly jeśli była matematyka (a nie było jakiegos sprawdzianu czy kartk.). Moja ocena z tego przedmiotu na świadectwie to tylko 3, ale to i tak był zaszczyt w mojej klasie :D

jakas takas2352 -> Miałam na korkach wiele osób, które tak myślały. :) Wyszły ode mnie z nieco innym przeświadczeniem... Jak ktoś przeskakuje z ledwo trzy na piątki i idzie na konkurs matematyczny, to chyba też się tego nie spodziewał, a miałam taki przypadek. Wierz mi, jest niewiele osób, które kompletnie nie są w stanie matematyki zrozumieć - i są to osoby, które są cienkie także ze wszystkiego innego, mające ogólnie zaburzenia rozwoju, poznawcze itd. Matma na poziomie licealnym jest jak najbardziej do opanowania dla całej reszty (może nie na pięć, ale na tyle, żeby nie mieć problemu z jej zaliczeniem i nie płakać z tego powodu). Matematyka jest o tyle łatwa, że jest w 100% logiczna - to znaczy, że nie wymaga się kucia na pamięć ani zgadywania. Wystarczy, żeby ktoś Ci dobrze wyłożył rządzące nią zasady. Po prostu jeszcze na kogoś takiego nie trafiłaś.

Hmm uczylo mnie w sumie 5 nauczycieli,chcial pomoc chlopak ktory jest najlepszy na Dolnym Slasku ale nie udalo sie..Moj problem nie zaczal sie w liceum tylko mniej wiecej w podstawowce kolo 4 klasy..Do dzis pamietam nauczycielke ktora sie na mnie wyzywala..potem bylo tez nieciekawie..a chyba najgorsze w tym jest ze czuje sie bezsilna bo jestem dosc ambitna osoba no ale niestety matematyka jest i mysle ze zostanie moja slabą stroną

\"Moj problem nie zaczal sie w liceum tylko mniej wiecej w podstawowce kolo 4 klasy..Do dzis pamietam nauczycielke ktora sie na mnie wyzywala\" - czyli najprawdopodobniej Twój problem nie jest matematyczny, tylko psychologiczny, to po pierwsze - wyrobiono Ci negatywne nastawienie. Po drugie, to, że chłopak dobry z matmy chciał pomóc o niczym nie świadczy - uzdolnienia matematyczne mają się nijak do drygu do nauczania. Miałam więcej nauczycielskich dzieci na korkach, niż można by się spodziewać. Po trzecie, z kilku moich nauczycieli matmy po drodze tylko jedna babka było w porządku - to chyba mniej więcej stała proporcja. Daj sobie szansę, poszukaj kogoś polecanego i nastaw się, że chcesz spróbować od nowa, bez uprzedzeń. Wyjaśnij, jaką masz sytuację. Dobry korepetytor to taki, który jeśli czegoś nie zrozumiesz, będzie uważał to za swój problem, nie Twój, bo to on jeszcze nie dość dobrze wytłumaczył. Nie chodzi o to, żebyś została orłem z matmy, ale ilość stresu, jaką przeżywasz nie jest tego warta - a przecież mogłabyś tego uniknąć.