Kocham koleżankę

Nie chcę przynudząc więc będę się streszczał. Otóż mam koleżankę. Studiujemy razem. Kiedy ją poznałem nie wiedziałem , że ma wówczas chłopaka. Na początku nawet jej nie lubiłem, taka jakaś gadatliwa, zadziorna... Ale z biegiem czasu, mijały kolejne miesiące i stawała mi się coraz bliższa. W międzyczasie poznałem jej chłopaka. Na prawdę równy gość, nie można mu nic zarzucić. No i mijały kolejne miesiące. Zakochałem się. Koleżanka wyszła za mąż, a ja ją wciąż kocham (nie domyśla się). Jak sobie pomóc? Myślę, czasem śnie, lubie z nią przebywać.

przegrałeś życie koleś

nie ma na to rady :(

Powiem tak. Koleżanka wkrótce pewnie zajdzie w ciążę. Będzie miała dziecko. WTEDY NA 100% CI PRZEJDZIE. Miałem taką samą sytuację jak ty, mi błyskawicznie przeszła miłość. Ale dalej się przyjaźnimy :-)

I NIE PłACZ

ale mazgaj, panie strzez nas przed takimi maczo

nie ma na to rady;/;/ wspolczuje... i troche rozumiem

jak można w ogóle kochać koleżankę heheh heheh

Ja ją kocham

i kogo to opchoodzi

lada moment przytyje - odkohasz siem momentalnie

ide cosik zjesc:P

ja lubie jesc i czytac newsy na kafe

ciekawe jak wygladaja kafeterjuszki

Mam 25 lat, 11 miesięcy i 3 dni i nigdy nie miałem dziewczyny

Prawda jest taka jak napisał wcześniej kolega \"ernest psikuta\"... Jeśli jest to faktycznie to jedyne uczucie jakie chciałbyś w życiu mieć, jeśli to jest ta osoba przy której chciałbyś zasypiać i budzić się do końca życia to.... przegrałeś życie kolego! Mówię tak, bo sam swoje życie w ten właśnie sposób przegrałem. Teraz juz nic z tym nie zrobię. Ty też.

I jej o tym powiedziałem. Ona powiedziała że mnie tylko lubi i do dzisiaj od tamtego momentu tylko cześć cześć. Jak idzie i mnie zobaczy to szybko spierda*a i się zawsze za moimi plecami śmieje z mnie. Trwa to już 2 lata. Czasami nic nie czuje a czasami wieczorem bardzo mnie to boli