Śmierć bliskiej osoby

Dzisiaj zmarł mój dziadziu,mam 21 lat a płakałam jak 6 latka,cały dzień. Taka kolej rzeczy,tak toczy się życie ale nie potrafię wypłakać jego nieobecności. Widziałam go,rozmawiałam z nim rano i tylko chwila zadecydowała o dalszym jego losie...przyjechała karetka,oddział ratunkowy,nerwy-patrzyłam na każdy ruch pielęgniarek. Gdy już wyjeżdzał na sale,gdzie miał zostać poczuł się gorzej i to był koniec. Lekarz mechanicznie poinformował nas o jego śmierci,ekipa ratunkowa,która po niego przyjechała rano do domu była ospała i liczyła chyba na fanfary mobilizujące do pracy,lekarka była niemiła i zachowywała się dziwnie,tak jakby śmierć starszej osoby była dla niej czymś oczywistym. W szpitalu wyłam z bólu,krzyczałam i płakałam ale co z tego skoro nie zdarzyłam powiedzieć mu \"kocham Cię bardzo dziadku\"

przykro mi....pozdrawiam

trzymaj sie Kociaczku:(

tak to jest z sluzba zdrowia u nas, totalna olewka, pomodle sie za Ciebie i Dziadka

strasznie Ci współczuje, bardzo, nie mam słów...... jestem z Tobą

ci ludzie mają na codzień kontakt ze śmiercią zrozumcie ich też trochę, bo nie każdy człowiek jest w stanie generować ciągle uśmiech i dobre słowo w kierunku pacjenta oni muszą się trochę znieczulić, bo by zwariowali przy takiej pracy i takich zarobkach

bardzo ci współczuję! Moja babcia zmarła 1,5 roku temu, a nadal bardzo mi jej brakuje, wieczorami nie mogę słuchać spokojnej muzyki bo zaczynam płakać!! Kiedy widzę starsze osoby myślę o swojej babci, tak bardzo chciałabym ja przytulić, poczuć jej zapach.