czy studia psychologia sa trudne?

jak wyzej.

bardzo trudne

dlaczego ?

a dlaczego dziecko ?:D

średnie..są trudniejsze kierunki i są łatwiejsze..

nie są trudne :) jeżeli cię takie zagadnienia interesują, to bez problemu przyswoisz sobie wiedzę teoretyczną, lecz są to studia pracochłonne, ponieważ musisz pisać niezliczoną ilość prac i protokołów z badań testowych różnych osób z poszczególnych grup wiekowych (średnio kilka na tydz.), ale dzięki temu uczysz się przeprowadzania testów i prawidłowej interpretacji otrzymanych wyników. Ja osobiście polecam, jest fajnie, tylko dużo roboty :)

ja juz je zaczęłam tylko teraz naszły mnie jakies wahania.. przeraził mnie np artykuł mojego wykładowcy W Łukaszewskiego na temat koncpecji psychologicznych (w podreczniku akademickim) i przeraziło mnie to, ze tak naprawde niewiele zrozumiałam z takiego pobieznego czytania.. czy tez tak miałas na poczatku? na któym jestes roku?

no co Ty gadasz..koncepcje psychologiczne sa banalne...tzn ja psychologii nie studiuje ale mam ją jako przedmiot (i z niego egzamin) i koncepcje naprawdę były łatwe.. czekaj aż będziesz miała przedmiot:biomedyka.. tu się można pochlastać :D

nie mowi ze sa trudne, tylko ze po jednym przeczytaniu niewiele zrozumiałam, zapamietałam.. a Ty co studiujesZ?

nie sa trudne. Protokolow i badan pisac nie trzeba, jedynie prace zaliczeniowe na cwiczenia. Egzaminy tez mozna bezproblemowo zaliczyc bez wiekszego wysilku. Tylko jest roznica miedzy studiowaniem na uczelniach panstwowych(np UW) i platnych(Np WSFiZ). Na panstwowych traktuja studentow powaznie , na platnych wymagaja strasznie duzo. Jednak wiadomo po co sa studia platne- zeby profesorowie sobie dorobili.

1. dziennikarstwo i komunikację społeczną 2. socjologię

ale super dwa kierunki.. tez bym chciała w przyszłym roku drugi - biologię :)

myślicielu na którym jesteś roku, ja co prawda studiowałam już jakiś czas temu, ale u mnie na UMCS na 2-gim roku, gdy wszedł przedmiot psych. rozwojowa, to musiałam pisać protokoły z badań dzieci od niemowlaka po os. dorosłą, a poza tym przedm. różnice indywidualne, gdzie poznaje się testy osobowościowe, też musiałam przebadać os. takim testem i pisać protokół. Dopiero na 3-cim roku to się skończyło i były tylko prace zaliczeniowe.

i co teraz robisz, gdzie pracujesz? satysfakcjonuje Cie ten zawóD?

redbunny ja juz na szczescie psychologie mam za soba.Od zeszlego roku. Na rozwojowej musielismy jedynie przebadac jedno dziecko testem Bentona i na skali AFA. Nic co wymaga szczegolnego wysilku:)

za rok chciałabym iść na psychologie ale nie jestem do końca przekonana czy to właśnie ten kierunek powinnam wybrać. Znajomi raczej odradzają mi tego bo mówią ze jest od groma nauki i czytania i że to są raczej bardzo trudne studia. więc mam takie małe pytanko, czy może mi ktoś streścić ogólnie na czym te studia polegają, czego się tam na nich uczy i czy dużo jest nauki i książek do wkucia? z góry dziękuje :))

ja studiuję kliniczną i wstyd się przyznać, ale nie uczę się prawie w ogóle, a i tak zdaję bez problemu. kierunek uznaję za banalny, osoba z minimalnym pojęciem o psychologii przed podjęciem studiów bez problemu sobie poradzi, podobnie osoby które sporo obserwują otoczenie, bo niektóre z rzeczy o których będziesz się uczyć wydadzą ci się oczywiste. jedynie na seminaria/ćwiczenia/warsztaty jest sporo czytania rozdziałów po 100 stron na tydzień, książki są nudne jak jasna cholera, do tego połowa pisana bardzo nieprzystępnym językiem, więc często czyta się to na siłę mimo zainteresowania tematem, więc to chyba największy problem jeśli chodzi o te studia. ja się strasznie nudzę na tym kierunku, więc od października zaczynam studia równoległe. jeśli ciebie to interesuje to idź i nie patrz na opinię znajomych

Zależy dla kogo trudne. Trzeba mieć do tego jak to się mówi smykałkę, wtedy sobie poradzisz. To tak jak dla ścisłowca: on powie, że matematyka nie jest trudna a humanista który nie jest ścisłowcem temu zaprzeczy. Wszystko zależy więc od człowieka.

yhmmmno wcale nie sa takie latwe jak tu niektorzy pisza. wiadomo kazdy woli co innego ale ja jako dawna studentka pamietam ze byly przedmioty dla mnie banalane i takie ktore byly naprawde ciezkie do zlaiczenia i te protokoly ehhh no i z praca kiepsko potem

Ja też nie uczę się za dobrze, dlatego mątwie się czy dam sobie na nich rade.. jakoś za bardzo nie ciągnie mnie do książek (ale jak by nie było na każdych studiach trzeba czytać). Myślałam bardziej nad byciem jakimś terapeutą. Jak na razie tylko taki mam na siebie pomysł.

ja nie czytam na studiach, do sesji w życiu żadnej książki nie przeczytałam, bo dla mnie to męczarnia, a nie sposób na naukę. jedyne co czytam to materiały na zajęcia połączone z wejściówką na każdych zajęciach, ale też tak piąte przez dziesiąte, żeby się mniej więcej orientować w temacie. są przedmioty, które uznaję za ciężkie typu statystyka, ale to tylko dlatego, że nie mam łba na kombinacje matematyczne :P a żeby być terapeutą to jeszcze bodajże kolejne pięć lat nauki cię czeka po studiach

kombinacje matematyczne??? tzn?

Ja jestem psychologiem i psychoterapeutą. Na psychologii na pewno trzeba bardzo dużo czytać i w miarę rozumieć co tam jest napisane. Jeśli ktoś ma dużą wiedzę ogólną, jest dobrym obserwatorem i ciekawi go psychologia (ale nie tylko zachowanie ludzi, ale też teorie i koncepcje psychologiczne) to nie będzie miał problemu raczej. Za trudniejsze przedmioty uważa się biomedykę (anatomia człowieka i biologiczne uwarunkowania zachowania), psychometrię i metodologię (statystyka, konstruowanie testów psychologicznych ich rzetelność, normalizacja itp). Wiedzy teoretycznej jest dużo i czasem wydaje się że jeden kawałek do drugiego nijak nie pasuje, stąd właśnie wg mnie najtrudniejsza ale i najbardziej przydatna jest umiejętność posługiwania się wybranymi koncepcjami a nie tylko ich wykucie :) Zwykle jest trochę testów do przeprowadzenia czy badań i w związku z tym trzeba je opisać później, ale jeśli ktoś się interesuje psychologią to jest to raczej bardzo ciekawe a nie trudne. Co do bycia terapeutą - ale psychoterapeutą a nie terapeutą zajęciowym na przykład to wiedzy książkowej także jest dużo, ale ważniejsze jest ćwiczenie siebie jako narzędzia pracy i praca na żywym materiale - żeby to osiągnąć trzeba się dużo szkolić już po studiach psychologicznych.

Kolezanka ktora konczy twierdzi ze latwe bo nie ma cyferek ;)

kombinacje matematyczne, czyli działania na wzorach typu wyliczanie przedziału ufności, rzetelności, wariancji, średnich itp, wnioskowania z użyciem alternatywy, koniunkcji, implikacji i tym podobnych rzeczy, które chyba nawet są nauczane w liceum z tego co pamiętam. ogólnie ja to wszystko musiałam robić ręcznie z użyciem kalkulatora i z wykuciem wzorów na pamięć, ale moja koleżanka z innej uczelni takich rzeczy nie robiła, więc to pewnie też zależy od uczelni :P

a czy ktoś może mi polecić uczelnię na której warto studiować psychologię?

a czy ktoś może mi polecić uczelnię na której warto studiować psychologię?

uw tam jest dobra psychologia

tak, ale na tej uczelni są mega super ciekawe http://www.wf.ignatianum.eu/.

U mnie na uczelni jest pedagogika ( www.gwsh.gda.pl ). To trochę bardziej użyteczny kierunek i łatwiej chyba po nim znaleźć pracę. A sama szkoła jest spoko, bardzo fajni ludzie tam przychodzą.